Konman1-Ματζίρης Κώστας

ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΖΗΣΩ!!!

2011-12-31T01:59:00.000-08:00

Κι όμως ανοίγει ...καθαρίζει ο ουρανός

πετά τα γκρίζα πέπλα της απέραντης ουρανοκατήφειας,

σκιρτάνε τα πολύμορφα πτηνά και τιτιβίζουν...σήμα ζωής.

Ναι φεύγει η θολούρα ... γαληνεύει ο μπλε ουρανός ,

αυτός της Ελλάδας

και ξεπροβάλλει ο ήλιος ο δικός μας,

που θέλει το δικό του μήνυμα να δώσει...

Σκιρτά η πλάση όλη ,

πηγάζουν πανταχόθεν μηνύματα χαράς κι ελπίδας,

ανάταση ψυχής ω τι μεγαλείο!!!

Θαυμάζω τη χώρα μου λατρεύω αυτή τη χώρα...

παίρνω κουράγιο και συνεχίζω,

είμαι υποχρεωμένος να συνεχίσω για μένα ,

τα παιδιά μου, για τα παιδιά όλου του κόσμου...

δόξα τω θεώ είμαι εδώ!!!

Έχω τα όπλα μου, το νεογέννητο Χριστό

και τη δύναμη που μου έδωσε να ελπίζω!

Είτε όνειρο είτε πραγματικότητα ...

θέλω να ζήσω αυτό που αισθάνομαι,

γιατί υπάρχω κι είναι όμορφη η ζωή,

διότι θέλω να αγαπώ και να με αγαπούν!!!

Ευχάριστες εξορμήσεις...

2011-12-17T05:08:00.000-08:00

Οι Γ΄ & Δ΄ τάξεις του 2ου δημοτικού σχολείου Ν. Ιωνίας - Μαγνησίας με τους δασκάλους τους - συνεχίζοντας τις παιδαγωγικές, επιμορφωτικές και ψυχαγωγικές επισκέψεις τους και περιπάτους - στις 6 Νοεμβρίου επισκέφθηκαν την αεροπορία στρατού, όπου είχαν τη δυνατότητα να ξεναγηθούν στον απέραντο χώρο της 111 Πτέρυγας Μάχης και συγκεκριμένα απ’ τον πιλότο Χάρη Κούντρια.

Ανάμεσα στα πολλά που τους ειπώθηκαν κι εν όψει της γιορτής των Ταξιαρχών, προστατών της αεροπορίας, είχαν την ευκαιρία να δουν τα πολεμικά αεροπλάνα κι ελικόπτερα καθώς και τον υπόλοιπο εξοπλισμό της Πτέρυγας. Έβγαλαν φωτογραφίες, κολάτσισαν, έπαιξαν στο πάρκο και ζωγράφιζαν ό,τι τους έκανε εντύπωση από τις παραστάσεις του χώρου. Έμειναν ενθουσιασμένα και για μέρες είχαν να συζητούν για την επίσκεψη κρατώντας στα χέρια τους αφίσες και φωτογραφίες , που τους είχαν δοθεί από μία έκθεση με περιεχόμενο σχετικό με την αεροπορία. Κάτω από το βλέμμα των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, πήραν το δρόμο της επιστροφής με χαρές και τραγούδια για το έκτακτο της ημέρας.

Στις 14 και 15 Δεκεμβρίου οι μικροί μας φίλοι είχαν τη χαρά να επισκεφθούν και την έκθεση « ΜΥΡΤΙΣ : πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν ». Ερωτήσεις όπως: Πώς έφτιαξαν το πρόσωπο του κοριτσιού μόνο από ένα κρανίο; Πώς διατηρήθηκε το κρανίο του κοριτσιού εδώ και 2.500 χιλιάδες χρόνια; Πώς ήξεραν το όνομά του; Γιατί το ονόμασαν έτσι; Πώς διατηρήθηκαν τα δόντια του κοριτσιού; κ.ά κατέκλυσαν το ήσυχο περιβάλλον της έκθεσης , όπου φυλαγόταν και το σχετικό ομοίωμα της μικρής προγονής μας – στον εξαίσιο από κάθε πλευρά πολυχώρο του διαμορφωμένου & αναπαλαιωμένου κεραμοποιείου του Τσαλαπάτα.

Έτσι οι μικροί μας φίλοι είχαν την ευκαιρία να δουν και να αγγίξουν τα εργαλεία των αρχαιολόγων με τα οποία κάνουν τις ανασκαφές, να γνωρίσουν τόπους-όπως τον Κεραμικό της Αθήνας – όπου βρέθηκε και το σχετικό εύρημα, να έρθουν με τη φαντασία τους ,χρησιμοποιώντας τη «μηχανή του χρόνου», 2.500 χιλιάδες χρόνια πριν, όπου άνθισε η δημοκρατία του Περικλή και κατασκευάστηκαν λαμπρότατα μνημεία όπως του Παρθενώνα στην Ακρόπολη, καθώς και να συνειδητοποιήσουν ότι τα χρόνια εκείνα της μεγάλης αρρώστιας του λοιμού είχαμε και τον εμφύλιο πόλεμο των πόλεων –κρατών: Αθήνας & Σπάρτης (τον τριακονταετή) .

Η συγκεκριμένη έκθεση πρόσφερε τη δυνατότητα και σε άτομα με ειδικές ανάγκες να συναισθανθούν και να απολαύσουν βήμα προς βήμα όλα τα σημεία της έκθεσης. Τα παιδιά είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα απ’ τους δασκάλους τους κι έτσι η επίσκεψη στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία. Συνειδητοποίησαν ότι παρόμοιες αρρώστιες μ’ αυτές του παρελθόντος σήμερα γιατρεύονται και τους δόθηκε και το μήνυμα ότι θα πρέπει να επισκέπτονται το γιατρό, για οτιδήποτε τους απασχολεί και έτσι θα έχουν μια καλή υγεία.

Στην επιστροφή -κι αφού ευχαριστήσαμε τον κ. Σταύρο, τον κ. Κώστα και την κ. Νάντια , που μας ξενάγησαν στην έκθεση-τα γέλια και τραγούδια των μαθητών/τριών μας συνόδεψαν μέχρι το σχολείο όπου δόθηκε απ’ τους δασκάλους σχετικό φυλλάδιο με κάποιες πληροφορίες και ευχάριστες δραστηριότητες, με τις οποίες τα παιδιά θα μπορούσαν να θυμούνται για πάντα τα όσα είδαν , άκουσαν , αισθάνθηκαν κι έμαθαν απ’ το τόσο ευχάριστο αυτό μάθημα…

ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ;

2011-09-07T03:34:00.000-07:00

Μια άλλη σχολική χρονιά ξεκινά με διαφορετικές δυστυχώς προσδοκίες και χαρακτηριστικά αυτήν την φορά. Η αγάπη μου για τα παιδιά και η ανάγκη για προσφορά αξιών και γνώσεων φοβούμαι ότι δεν θα ακολουθήσει παρά κακοτράχαλα μονοπάτια.

Ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό , εκρεμμούσες αποσπάσεις και τοποθετήσεις εκπαιδευτικών , μη ύπαρξη βιβλίων, απούσες χρηματοδοτήσεις των σχολείων , επικείμενες καταλήψεις, χαμένα εξάμηνα και εξεταστικές και άλλα πολλά μόνο πονοκέφαλο βλέπω να δημιουργούν στους ανθρώπους της εκπαίδευσης , μαθητές , γονείς και δασκάλους.

Καλούμαστε όλοι οι άξονες της εκπαίδευσης  να καλύψουμε ηρωϊκά όλα τα κενά και τις ελλείψεις του Υπουργείου, στο βωμό δήθεν κάποιων θυσιών για το ελληνικό χρέος.

Είναι δυνατόν να δίνεται σε ψηφιακή μορφή η ύλη των μαθημάτων, όταν τα περισσότερα σχολεία στερούνται Η/Υ; Είναι αυτή εικόνα να τρέχουν οι γονείς και να αγοράζουν σε μαθητές της Α΄ Δημοτικού Η/Υ , για να τους έχουν στο σπίτι και να διαβάζουν ψηφιακά, όταν δεν έχουν πιάσει βιβλίο στο χέρι τους;Είναι δυνατόν να θέλουμε να τους κάνουμε ιντερνετιστές και παχύσαρκους , εφόσον θα τους καθηλώσουμε σε μι α καρέρκλα γραφείου με τις όποιες τραγικές συνέπειες, που είναι δυνατόν να επέλθουν απ΄την καθημερινή και πολύωρη προσήλωση στα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας; Πώς μπορεί κάποιοι σχολικοί σύμβουλοι να τα υπαγορεύουν αυτά σε έμπειρους δασκάλους , αγνοώντας την πραγματικότητα; Πώς είναι δυνατόν να εξυπηρετούνται τόσοι εκπαιδευτικοί βγάζοντας φωτοτυπίες από ασθμαίνοντα φωτοτυπικά μηχανήματα; Εδώ δεν υπάρχει χρήμα για χαρτί και μολύβια. Μήπως κάποιοι ζουν εκτός πραγματικότητας;

Έχει ήδη δημιουργηθεί πανικός στη σχολική πραγματικότητα απ΄το πρώτο σκαλί μέχρι και το τελευταίο της δημόσιας εκπαίδευσης. Γονείς τρέχουν κι αγοράζουν βιβλία για τα παιδιά τους , θυσιάζοντας ανάγκες της καθημερινότητας , μόνο και μόνο για το φόβο μήν τυχόν μείνουν τα παιδιά τους αγράμματα. Σύγχυση στους εκπαιδευτικούς και αγωνία για το διδακτικό τους έργο και το μέλλον της εκπαίδευσης γενικότερα. 

Κι εγώ ο ίδιος σκέφτομαι σοβαρά να αγοράσω laptop για να τον έχω στην τάξη μου, μιας και οι συνθήκες επιτάσσουν την αναγκαιότητα τοποθέτησής του στη σχολική αίθουσα με το όποιο κόστος στις καθημερινές μου ανάγκες. Βέβαια, το σχολικό βιβλίο θα μπορούσε να ήταν απλά χρήσιμο και ως μια πυξίδα -ένας μπούσουλας- για να καταφεύγει ο όποιος δάσκαλος στο δικό του δρόμο διδασκαλίας και με βιβλιογραφία , που αυτός θα επιλέγει, να προχωρά στο διδακτικό του έργο. Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και μάλιστα στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, που τα παιδιά πρέπει να έχουν το βιβλίο στο χέρι να μελετήσουν και το σχετικό τετράδιο , για να γράφουν και στην τάξη και στο σπίτι, παρά τις όποιες πρωτοβουλίες του δασκάλου τους.

Σε πείσμα των καιρών κι όλων των αρνητικών χαρακτηριστικών που περιρρέονται, αυτό που έχω να προτείνω είναι:

Όλοι εμείς οι εκπαιδευτικοί ας κάνουμε καλά  αυτό , που έχουμε μάθει οι περισσότεροι να κάνουμε  ως τώρα, να ψαχθούμε πριν την έναρξη των μαθημάτων-μιας και βοήθεια δεν πρόκειται να υπάρξει απ' το κράτος-διότι έχουμε να κάνουμε με σμίλεμα ανθρώπινων ψυχών και η ευθύνη μας είναι πολύ μεγάλη.

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ. ΑΜΗΝ!!

ΜΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΣΣΑ...

2011-07-31T08:58:00.000-07:00

Σατιρίζοντας τη όμορφη ψυχική μας διάθεση να εκδράμουμε στο εξαίσιο νησί της Κεφαλονιάς, το μεγαλύτερο ελληνικό νησί του Ιονίου, συντάξαμε εκ του προχείρου ένα τουριστικό φυλλάδιο με την περιπαιχτική επωνυμία MATZIRIS TRAVEL....
Ανάμεσα στις όποιες πληροφορίες , για την καλύτερη οργάνωση της 5νθήμερης εκδρομής μας υπήρξε και η παρακάτω πρόχειρη ενδεικτική πρόταση διαδρομών. Σας την επισυνάπτουμε , μην τυχόν κάποιος απ' τους φίλους αναγνώστες κάποτε τη συμβουλευτεί. Πάντως περάσαμε πολύ ωραία!! Παραθέτω και κάμποσες φωτογραφίες...

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

(ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΥ ΜΑΣ)

1^η διαδρομή: Αφού πάρουμε το πρωινό μας στο ξενοδοχείο Karavados ξεκινάμε προς ΒΔ την πρώτη μας εξόρμηση προς την πρωτεύουσα του Νομού Κεφαλληνίας και Ζακύνθου, το Αργοστόλι. Εκεί κάνουμε περίπατο στους πεζοδρόμους και την βοτσαλωτή παραλία και αν έχουμε χρόνο επισκεπτόμαστε το Αρχαιολογικό η το Λαογραφικό Μουσείο της πόλης. Σταματάμε σε μια καφετέρια για ένα καφεδάκι. Παίρνουμε το πρώτο μας μπανάκι σε μια απ’ τις όμορφες παραλίες, το Μακρύ ή Πλατύ γιαλό. Μετά το μπάνιο μας ταξιδεύουμε προς την γραφική Άσσο, όπου παίρνουμε το ‘μεσημεριανό’ μας σ’ ένα γραφικό ταβερνάκι (αξίζει να δοκιμάσουμε την κρεατόπιτα, την αλιάδα, το προκάδο, το κρασί «Ρομπόλα» και τα παραδοσιακά γλυκά) και επισκεπτόμαστε για να χωνέψουμε το γνωστό βενετσιάνικό κάστρο της, που με επιβλητικό τρόπο την προστατεύει. Παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής κάνουμε βουτιές στην ομορφότερη παραλία του νησιού και σε μια απ’ τις ωραιότερες του κόσμου, αυτήν του Μύρτου (απογευματινό μπάνιο). Συνεχίζουμε την πορεία μας προς το Ληξούρι για να πιούμε τον απογευματινό μας καφέ και να δούμε την πόλη του Λασκαράτου, του μεγάλου ποιητή. Αφού καθίσουμε όσο θέλουμε , παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής προς το ξενοδοχείο μας. Χαλάρωση, βουτιές στην πισίνα, τένις, ύπνο (αναλόγως τη διάθεση).

2^η διαδρομή: Παίρνουμε το δρόμο προς ΒΑ προς τον τουριστικό και με αρχαιολογικό ενδιαφέρον Πόρο και αφού διασχίσουμε ένα καταπράσινο τοπίο φτάνουμε στη Σάμη, στο κύριο λιμάνι της Κεφαλονιάς, με τα πολλά εστιατόρια και ζαχαροπλαστεία για κάθε γούστο. Θα κάνουμε το μπάνιο μας στην κοσμική και μοναδική παραλία της Αντισάμου, 5 χμ. απ’ τη Σάμη. Αν έχουμε χρόνο κι ανάλογα με τη διάθεση και τους οικονομικούς πόρους επισκεπτόμαστε το σπήλαιο Δραγκαράτης με τους εντυπωσιακούς σταλαγμίτες και σταλακτίτες ή και το λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης, όπου φαίνονται και οι καταβόθρες , που έρχονται απ’ το Αργοστόλι. Συνεχίζοντας προς τα βόρεια, φτάνουμε στην Αγία Ευφημία, όπου γευματίζουμε σε μια απ’ τις όμορφες παραλίες της . Συνεχίζουμε προς το γραφικότερο κομμάτι του νησιού το Monte Karlo της Ελλάδας, το Φισκάρδο , όπου πίνουμε το καφεδάκι μας ή τρώμε το γλυκό μας και περνάμε το υπόλοιπο της μέρας μέχρι αργά το βράδυ πίνοντας ποτό ή δειπνώντας στο φημισμένο εστιατόριο της Τασίας , για να διασκεδάσουν μικροί και μεγάλοι και γυρνάμε μεσάνυχτα στα δωμάτιά μας για ξάπλα.

3^η διαδρομή:

Μετά το πρωινό ξεκινάμε να επισκεφθούμε το ξακουστό μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου, στην περιοχή των Ομαλών, κοντά στην κοιλάδα των 40 πηγαδιών. Εκεί φυλάσσεται το σκήνωμα του αγίου Γερασίμου. Επιστρέφοντας βουτάμε στα εντυπωσιακά νερά του Κατελειού ή του Λουρδά ή στο Τραπεζάκι, κοντά στο ξενοδοχείο μας. Καθόμαστε όσο θέλουμε. Γευματίζουμε σ’ ένα παραδοσιακό οικισμό της περιοχής , όπως στην πλατεία του Αγίου Θωμά ή στο Αργοστόλι. Γυρίζουμε για μεσημεριανή ανάπαυλα και ξεκούραση στην πισίνα. Το απόγευμα μέχρι το βράδυ ικανοποιούνται οι ορέξεις των γυναικών για ψώνια στο Αργοστόλι και προμηθευόμαστε μαντόλες και μαντολάτα κι άλλα τοπικά εδέσματα Αφού πάρουμε σουβλάκι στο χέρι , πίνουμε το βραδάκι ένα ποτό στο χαλαρό με συζήτηση, γέλιο και ό,τι άλλο προκύψει!

Την 4^η μέρα της διαμονής μας είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε το πώς θα την περάσουμε. Όσο γίνεται λιγότερα χιλιόμετρα , διότι έχουμε το δρόμο της επιστροφής. Μπόλικο καφέ για να μείνουμε ξύπνιοι, κανένα μπανάκι, λίγο φαγητό, τα τελευταία ψώνια και βουρρρ…για το σπίτι στο Βόλο με ενδιάμεσες στάσεις, όσες χρειάζεται η ομάδα…

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ……

περιμένοντας στην Κυλήνη το πλοίο για τον Πόρο Κεφαλονιάς

Στον Πόρο

στα 40 πηγάδια , έξω απ' το ναό του Αγίου Γερασίμου

Στο σπήλαιο της Μελισάνης

στο λαογραφικό μουσείο Αργοστολίου

στο Φανάρι , τον παλιό ναό των Αγίων Θεοδώρων

ξένοιαστες στιγμές στην πανέμορφη βοτσαλωτή
παραλία του Μύρτου με τα τυρκουάζ νερά

η ομάδα και ο φωτογράφος ( η κόρη μου στην προκειμένη περίπτωση)

παιχνίδια με τις κολοκύθες στην Πελλοπόνησο

στο καμπαναριό σε μια εκκλησιά, αφιερωμένη στην παναγία

στην πισίνα του ξενοδοχείου

στο Φισκάρδο της χλιδής, έξω απ' ένα ξενοδοχείο

σε μια ανάπαυλα της περιήγησης

Τρυφερή ανάπαυλα

2011-07-11T13:55:00.000-07:00

Πέρα απ' το μελανόπλωρο σκαρί

παρατημένου καϊκιού μιας άλλης εποχής,
που ξώκοιλε σ' απάτητη αμμούδα,
λουσμένο στη διάχυση των ακτίνων
του ηλιοπερίχυτου βασιλέα...
εκεί σιμά στο συναπάντημα δυο λαξευμένων
και σμιλευμένων απ' τον Ποσειδώνα βράχων,
βρήκαν τη χαρά του έρωτά τους.

Δυο γλάροι, δυο φτερωτές ολόλευκες φιγούρες
στο διάβα της ασημόστρατας
του ουρανόδρομου, ανατέλλοντος ηλίου,
ράμφος με ράμφος προδίδουν
το κάλεσμα του έρωτά τους,
μια αυστηρή συμμετρία... μιας ασύλληπτης,
ζωοπλάστρας, θεϊκής παρέμβασης

Τα σκιρτήματα και τα αμοιβαία ερωτικά,
ηχητικά καλέσματα
διαρρηγνύουν την απόλυτη,
ισοπεδωτική βουβαμάρα του αμίλητου πρωινού
και οι πρωταγωνιστές αβίαστα προβάλλουν
σ' έναν καμβά με φόντο το απέραντο γαλάζιο
και κομπάρσους- στα άκρα -τους ταπεινούς,
με ασημογάλαζη φορεσιά ελαιώνες

Τα γερμένα λιόδενδρα, ο ψαράς με το καλάμι,
τα τινάγματα των αφρόψαρων,
το αδιάκοπο ξελαρύγγιασμα των τζιτζικιών
και ο πλανόδιος πραματευτής δεν θα μπορούσαν
παρά να εμπλουτίσουν-σπάζοντας το πέπλο της σιωπής-
το γλαφυρό και συνάμα λιτό σκηνικό
δίνοντας την αρμόζουσα διάχυτη πανδαισία
χρωμάτων, κίνησης, ήχου και απερίγραπτα εύλαλης σιωπής..

Πόσο εύγλωττη και λιτή και απέριττη ζωγραφιά μιας στιγμής
που ο ζωοδότης Πλάστης απλόχερα αφήνει να φανεί...
Μια εικόνα , μύριες λέξεις!!!

Ε, εσύ περαστικέ
άσε τις απύθμενες σκοτούρες σου
και τ' απανωτά ανεμώλια
και νιώσε, νιώσε την απλή στιγμή,
που το σκηνικό της φύσης
με τα καλέσματά του ,
τώρα εσένα προσκαλεί!!!

Οι πρώτες μου αγιογραφίες ...

2011-07-02T22:05:00.000-07:00

Εδώ και πέντε μήνες περίπου, από τις αρχές του Φλεβάρη, ξεκίνησα να ασχολούμαι με την αγιογράφηση, ένα χόμπι που από καιρό ήθελα να αξιοποιήσω.
Έτσι έχω τη χαρά να παρουσιάσω με την αρμόζουσα ταπεινότητα σε φίλους τα πρώτα μου έργα , ένα κομμάτι της ψυχής μου.

Η Παναγία, το πρώτο μου έργο, η πρώτη μου χαρά αγιογραφικής δημιουργίας.

Ο Άγιος Κωνσταντίνος κρατά τη Βασιλεύουσα

Η Αγία Ασπασία προς τιμήν της μεγάλης μου κόρης και της αδικοχαμένης πρόωρα μητέρας μου, ένα χρέος τιμής.

Ετοιμάζοντας τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, προς τιμήν της συζύγου μου, της συντρόφου της ζωής μου.

ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ!

2011-06-22T00:04:00.000-07:00

Το δανείστηκα και σας το παρουσιάζω. Το ερμηνεύει με άψογο τρόπο ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου:

ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙΣ, ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΟ 100 ετών ΠΟΙΗΜΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ ΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ.

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Ποιος είδε κράτος λιγοστό

σ' όλη τη γη μοναδικό,

εκατό να εξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,

νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,

ταμείο δίχως χρήματα

και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά,

κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν

ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,

οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν

δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,

κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

Κι από προσπάππου κι από παππού

συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-

να παριστάνει τον ευρωπαίο.

Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει

στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,

ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.

Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,

λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ

το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».

Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς

σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,

με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,

τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Μια πανδαισία μηνυμάτων από μικρά παιδιά...

2011-06-20T02:54:00.000-07:00

Μέσα σε μια πανδαισία μουσικής , χρωμάτων και κίνησης οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ Τάξης του 2^ου Δ. Σχ. Ν. Ιωνίας , βάζοντας για άλλη μια φορά τα δυνατά τους προσέφεραν σε παιδιά, γονείς και όλους όσοι παρευρέθησαν στο χώρο εκδηλώσεων του Σχολείου μια απίστευτα όμορφη αποχαιρετιστήρια γιορτή, που έκαναν όλους να περάσουν αν μη τι άλλο μια ευχάριστη μέρα.

Τα παιδιά εδώ και δύο μήνες με τους δασκάλους τους , με εντατικές προσπάθειες στις πρόβες τους κατάφεραν να μας μεταφέρουν μηνύματα αισιοδοξίας και θετικών σκέψεων στις δύσκολες μέρες που περνούμε.

Συγκεκριμένα κάνοντας διασκευή δύο γνωστών λογοτεχνικών βιβλίων και ‘ανεβάζοντας’ –«τα μαγικά μαξιλάρια» του Ευγένιου Τριβιζά και το «Βρωμοχώρι» της Σοφίας Ζαραμπούκα – κατόρθωσαν να μαγέψουν το κοινό με τη φυσικότητά τους , τις χορευτικές τους φιγούρες, την οργανωτικότητά τους και να μας μηνύσουν ότι οφείλουμε να κυνηγάμε τα όνειρά μας για ένα καλύτερο αύριο και για την απλή καθημερινότητα, καθώς επίσης και να μας αποδείξουν ότι τα μικρά παιδιά μπορούν να αποτελέσουν το καλύτερο παράδειγμα σεβασμού του περιβάλλοντός τους και να βάλουν τα γυαλιά στους μεγάλους και στους άρχοντες ενός τόπου.

The Journey of Electric Energy

2011-06-10T23:04:00.000-07:00

The Power of Words

2011-06-01T12:30:00.000-07:00

Η ποδηλάτισσα

2011-06-01T12:28:00.000-07:00

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΤΗ ΒA ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

2011-05-26T12:32:00.000-07:00

ΣΧΟΛΙΚΗ ΟΝΕΙΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...

Ξεκίνησε σαν όνειρο.
Κυριακή πρωί.

Μάτια λαμπερά. Εξοπλισμός πλήρης. Αναχώρηση με περισσό καλαμπούρι και άφθονη διάθεση και ευχές για καλό κατευόδιο.Πρώτη στάση στον Πλαταμώνα για το δεκατιανό και παγωτό. Στο Λιτόχωρο και στη θέση Μύλοι στον Όλυμπο ο Άγιος Διονύσιος μας υποδέχεται στο μοναστήρι του, μας δίνει την ευλογία του μέσω του ιερομόναχου της Μονής και με το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ μας καλεί τείνοντας το χέρι του να το ασπαστούμε και να πάρουμε με τον απαιτούμενο σεβασμό το ευλογημένο αντίδωρο.Τα σιγγίλια, τα κεντητά άμφια, οι πατριαρχικοί σταυροί, τα άγια λείψανα και τα παλιά χειρόγραφα μας καλούν να τα γνωρίσουμε και να τα θαυμάσουμε. Ο μαγικός χώρος, που βρίσκεται κτισμένη η Ι. Μ. Αγίου Προδρόμου στο Ακριτοχώρι Σερρών συμπληρώνει και κλείνει τη θρησκευτική τέρψι και ανάταση κάτω από τη σκέπη του αγίου της Μονής , δίνοντας χαρά και ευλογία στη χαρούμενη συντροφιά των 45 μαθητών/τριών και των 5 δασκάλων τους. Απολαμβάνουμε το γευστικότατο λουκουμάκι , πίνουμε το καθάριο δροσερό νεράκι που μας προσφέρεται, ανακτάμε τις δυνάμεις μας μετά το ολιγόωρο περπάτημα , βγάζουμε φωτογραφίες. Μας γίνεται ξενάγηση στο καθολικό της Μονής , της οποίας προσκυνάμε τα ιερά λείψανα, τις άγιες μορφές των εικόνων, διαλογιζόμαστε με τις γαλήνιες μορφές των μοναχών.Στη Θεσσαλονίκη, ο λευκός πύργος κι ο ανδριάντας του μεγάλου Έλληνα Μακεδόνα στρατηλάτη, του Μ. Αλεξάνδρου, μας δείχνουν το δρόμο προς την Καλαμαριά, όπου το πρώτο μας γεύμα είχε την τιμητική του. Η πρώτη μας μέρα τελειώνει έτσι όμορφα πηγαίνοντας για βραδινό φαγητό, μπάνιο και ξεκούραση στη μαθητική εστία των Ποροΐων Σερρών, στο κατάλυμά μας.

Το επόμενο πρωί και μετά το υπέροχο πρωινό ξεκινάμε για την αρχαία Αμφίπολη και το ομώνυμο Μουσείο του σπουδαίου αρχαίου εμπορικού και πολιτιστικού κέντρου της Μακεδονίας, όπου με τη βοήθεια ενός ξεναγού αντικρίζουμε χρυσά νομίσματα, επιτύμβιες στήλες, ανάγλυφα κιονόκρανα, θραύσματα τοιχογραφιών, αγάλματα θεοτήτων και ηρώων με εξαίσια πλαστική τεχνοτροπία, ασημένιες οστεοθήκες, σφραγίδες και ειδώλια, τάφους βασιλιάδων, κατάλοιπα κι υπολείμματα νεκροπόλεων . Όλα αυτά μας μεταφέρουν σε μια άλλη χωροχρονική διάσταση από την προϊστορική αρχαιότητα ως τα ύστερα βυζαντινά χρόνια. Η γνωριμία με το σημαντικό καλλιτεχνικό κέντρο της αρχαιότητας, απ’ το λιμάνι του οποίου ξεκίνησε ο Μ. Στρατηλάτης μας για την εκστρατεία του στα βάθη της Ασίας μας ενθουσίασε και το αποκορύφωμα υπήρξε η θέα του γιγάντιου μαρμάρινου Λέοντα της Αμφίπολης, χαρακτηριστικό επιτάφιο μνημείο της πόλης στα ρωμαλέα πόδια του οποίου φωτογραφηθήκαμε για να απαθανατίσουμε τη μεγάλη στιγμή.

Μετά το γεύμα στη γραφική πόλη της Καβάλας, πορευθήκαμε στην αρχαία πόλη των Φιλίππων, ξεναγηθήκαμε ατενίζοντας το αρχαίο θέατρο των 8.000 θέσεων και την υψηλή ακουστική. Έγινε αναφορά στο έργο και τη διδασκαλία του Απ. Παύλου κι επισκεφθήκαμε το βαπτιστήριο της πρώτης Ευρωπαίας Χριστιανής της Λυδίας σε μια ατμόσφαιρα ψυχικής ανάτασης.

Το βράδυ επακολούθησε γλέντι και διασκέδαση , με χορό και τραγούδι προς τιμήν 3 παιδιών, που είχαν τα γενέθλιά τους αυτές τις μέρες. Αφού ξεκουραστήκαμε την 3^η μέρα η σύγχρονη ιστορία «έπαιρνε σάρκα και οστά». Η άψογη ξενάγηση στις στοές των οχυρών του Ρούπελ,

ανάμεσα στα όρη Αγκίστρι, Όρβηλος και Μπέλες μας συγκίνησε όλους και βιώσαμε στιγμές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, θαυμάζοντας τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των προγόνων μας , εκπλαγέντες από τις αντίξοες συνθήκες διαβίωσής τους σε βάθος κάτω από τη γη μέχρι και πάνω από 27 μέτρα.Η λίμνη της Δοϊράνης και της Κερκίνης μας προσέφεραν την άπλετη, δροσιστική και φυσική ομορφιά τους κι οι κορμοράνοι, οι ερωδιοί, οι ασημόγλαροι, οι λαγγόνες, οι πελεκάνοι και οι πελαργοί με τα άπαιχτα παιχνιδίσματά τους κι αδιάκοπα φτερουγίσματά τους μας χαιρετούσαν προκαλώντας τέτοιο πανδαιμόνιο φυσικής οπτικής κι ακουστικής καλλιτεχνίας και αρμονίας, που δεν θα ήταν δυνατόν να μην συμμετάσχουμε στην όλη μαγευτική σύνθεση. Τα συναισθήματα χαράς, ευτυχίας , γαλήνης και οικολογικής ευαισθησίας κυριαρχούσαν παντού, ενώ λίγο πιο πέρα το φράγμα του ποταμού Στρυμόνακρατούσε τα ασυγκράτητα ορμητικά νερά του.

Ο δρόμος της επιστροφής υπήρξε συναρπαστικός. Τραγούδι, ανέκδοτα, χαλάρωση, γέλια, ξεφάντωμα. Όταν φτάσαμε στο σχολείο κι αντικρίσαμε γονείς και παππούδες, συνειδητοποιήσαμε ότι ζήσαμε μια αδήριτη πραγματικότητα. Όλα ήταν μια μεγάλη αλήθεια. Αλλά μήπως ήταν κάποιο όμορφο όνειρο; Δεν ήταν; Δεν το ξέρουμε ακόμη. Σημασία έχει ότι το ζήσαμε κι αυτό μετράει.

Ένα αξέχαστο μάθημα ζωής.

Για άλλη μια φορά από τους δασκάλους και

τους μαθητές των Ε΄ και ΣΤ΄τάξεων του 2^ου Δ. Σχ. Ν. Ιωνίας.

ΠΙΓΚΟΥΙΝΟΣ ΧΟΡΕΥΕΙ ΠΟΝΤΙΑΚΑ!!!GREEK FUNNY VIDEO.!

2011-05-07T07:28:00.000-07:00

Λίγο γέλιο κάνει πάντα καλό!!

Ο Μάης έχει μυστικά-Παντελής Θαλασσινός

2011-05-01T00:37:00.000-07:00

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

2011-05-01T00:36:00.000-07:00

ΚΡΟΤΙΔΩΝ ΕΠΟΣ

2011-04-27T02:11:00.000-07:00

Και φέτος δυστυχώς δεν αποφύγαμε τα ατυχήματα, που πλέον μετατρέπονται σε δυστυχήματα και κακουργήματα θα τολμούσα να πω. Γιατί πέρα από την ξεροκεφαλιά κάποιων ανθρώπων να συνεχίζουν να τηρούν τα βάρβαρα έθιμα των ρίψεων φωτοβολίδων, κροτίδων κι ακόμη πιο επικίνδυνων εκρηκτικών υλικών, για να κάνουν το κέφι τους τηρώντας δήθεν τα έθιμα του Πάσχα, έχουμε και τις περιπτώσεις βεντέτας ή στην καλύτερη περίπτωση ικανοποίησης του πυρπολικού οργασμού κάποιων, για να σπάσουν πλάκα αφαιρώντας ζωές και πολλές φορές ρισκάροντας και το τομάρι τους. Και καλά να προκαλούν το θάνατο για τον εαυτό τους , για τις άλλες ζωές δεν προβληματίζονται; Νομίζουν, οι άνοοι, ότι είναι ένα παιχνίδι , που συνεχίζεται εδώ και αιώνες με ατέλειωτη λίστα θυμάτων και μάλιστα παιδιών , που τελειωμό δεν έχει.
Πρόσφατα στην περιφέρεια-στη Χαλκίδα, τη Ρόδο, την Καλαμάτα κι αλλού-είχαμε τυφλώσεις, αναπηρίες και σοβαρούς τραυματισμούς και θανάτους για άλλη μια φορά . Στα κανάλια και στον Τύπο γενικότερα είχαμε αναφορές των συμβάντων κι αυτό ήταν όλο. Κάθε χρόνο τα ίδια και χειρότερα. Πού θα πάει αυτή η κατάσταση επιτέλους; Κι αν τυχόν δεν έχουν ανθρώπινη συνείδηση κάποιοι , αυτό το έρημο το κράτος τι νόμους επιτέλους εφαρμόζει; Δεν είναι δυνατόν να πηγαίνει κάποιος στην εκκλησία να συμμετάσχει στην Ανάσταση του Θεανθρώπου και να μετατρέπεται η γιορτή σε δικό του επιτάφιο! Ποιος αλήθεια θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση αυτών των γονιών, που κινδυνεύει το παιδί τους να χάσει τη ζωή του από μια κροτίδα; Μετά μας φταίνε οι τρομοκρατικές ενέργειες; Αυτή που ζούμε κάθε Μ. Εβδομάδα-κι όχι μόνο- τι είναι;
Σ’ αυτόν τον τόπο δεν φταίει τίποτε άλλο παρά το ότι δεν εφαρμόζεται κανένας νόμος και ξεχνάμε εύκολα. Η ατιμωρησία έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο έγκλημα αυτού του τόπου. Και δεν είδαμε τίποτε ακόμη.
Ας ευχηθούμε με την ευκαιρία της Ανάστασης του Θεανθρώπου και τη δική μας ανάσταση πρώτα από τα πάθη μας, ως λαού, που δεν έχουν τελειωμό.
Σ’ αυτόν τον τόπο γεννήθηκα και δεν τον προδίδω παρόλο που με ‘πικραίνει καθημερινά’, για να θυμίσω και λίγο τα λόγια του ποιητή. Δεν θα φύγω σε άλλους τόπους, εδώ θα μείνω και θα αγωνίζομαι, όσο μου αναλογεί, με την ελπίδα ότι κάποιος νέος άνεμος θα φυσήξει για να διώξει τα μαύρα σύννεφα , που σκιάζουν τη χώρα μου και να φέρει το φως της ανάστασης που της πρέπει! ΑΜΗΝ!!!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΕΣ ΕΥΧΕΣ

2011-04-22T11:08:00.000-07:00

Εύχομαι το Αναστάσιμο Φως να διεισδύσει στα ενδότερα όλων μας, να βρει ανοιχτές τις 'πύλες' των ψυχών μας και να μας δώσει το πνεύμα εκείνο, που θα λαμπρύνει τη ρότα των επιλογών μας αξιώνοντάς μας να δώσουμε επιτέλους ένα καλύτερο αύριο στα παιδιά μας, που τόσο έχουν ανάγκη! ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!

ΠΕΡΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ...

2011-03-31T09:07:00.000-07:00

Το αν τελικά μέσα στην επανάσταση του 1821 οι Έλληνες είχαν αποκτήσει εθνική συνείδηση, είναι ένα μεγάλο ερώτημα. Αν ανατρέξουμε στους Έλληνες της Κλασσικής εποχής (5ο και 4ο αι. π.Χ) θα διαπιστώσουμε ότι θυσιάζονταν όλοι μέχρις ενός , κάνοντας αναρίθμητους πολέμους μεταξύ τους, θεωρώντας τους μάλιστα μη εμφυλίους, διότι είχαν στη λογική τους την υπεράσπιση της πόλης-κράτους καθώς και του φύλου απ’ το οποίο κατάγονταν (Ίωνες, Δωριείς κτλ.- τριβαλισμός)..Αυτά άλλωστε αναφέρονται και στο μεγάλο ιστορικό Θουκυδίδη. Ανάλογες περιστάσεις εκδηλώνονται και κατά τη διάρκεια της επανάστασης του ’21, όπου για παράδειγμα οι Ρουμελιώτες μισθοφόροι συμπεριφέρονταν στην Πελοπόννησο σαν ξένοι κατακτητές , οι οπλαρχηγοί της Αν. και Δ. Στερεάς αισθάνονταν ηγεμόνες διαφορετικών χωρών. Όπως είναι εύλογο να συνειδητοποιήσει κάποιος η εθνική συνείδηση στην καλύτερη των περιπτώσεων υπήρξε υποτυπώδης.

΄Αλλωστε ο Αδ. Κοραής παρόλο που υποστήριζε ότι καταγόμαστε από ευκλεείς και ένδοξους προγόνους παγκόσμιας ακτινοβολίας, γνώριζε πολύ καλά και το διαλαλούσε ότι για να υπάρξει συμπαγής εθνική συνείδηση χρειαζόταν παιδεία.

Σήμερα παρουσιάζονται αντιπαλότητες μεταξύ όμορων πόλεων , νομών, περιφερειών με γνώμονα τα υποτιθέμενα συμφέροντα της κάθε περιοχής και περίπτωσης. Η όλη κατάσταση τροφοδοτείται ως επί το πλείστον και από λανθασμένες πολιτικές και χρόνιες νοσηρές νοοτροπίες σωβινισμού, που πηγάζουν απ’ το απώτερο παρελθόν.

Ακραίες κοινωνικές προεκτάσεις παρατηρούνται σε καθημερινές εκφάνσεις και δραστηριότητες όπως στο ποδόσφαιρο, στην ίδρυση των πανεπιστημίων και νοσοκομείων και άλλων μεγάλων έργων , όπου κάθε πόλη πασχίζει να οικειωθεί πολλάκις ανορθόδοξα οφέλη , χωρίς κάποιο σχεδιασμό και με κοντόφθαλμη συμφεροντολογία.

Το φάρμακο σ’ αυτήν τη χρόνια ασθένεια, που ταλανίζει το DNA των Ελλήνων θα το βρούμε μόνο σε μια ποιοτική παιδεία, που ποτέ δεν έχει πετύχει καμιά πολιτική στον τόπο μας , πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Κι αν την πετύχουμε συλλογικά αφήνοντας το εγώ στην άκρη κι υιοθετώντας το αγωνιστικό «εμείς» του αγωνιστή Μακρυγιάννη σίγουρα θα έχουμε κάνει σημαντικά βήματα. Αν θέλουμε να μιλάμε για εθνική συνείδηση και σεβασμό στα ιδανικά και τις αξίες του έθνους μας!!!

ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

2011-02-12T09:17:00.000-08:00

Μετά από ημίωρη περίπου πορεία οι μαθητές της ΣΤ΄τάξης του 2ου Δ. Σχ. Ν. Ιωνίας Μαγνησίας με τους δασκάλους τους επισκέφθηκαν το κέντρο τέχνης Ντε Κίρικο, όπου είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν πίνακες νέων ζωγράφων της περιοχής με κύρια θεματολογία:
"τη θάλασσα"

Επίσης οι εμψυχωτές του συγκεκριμένου προγράμματος τους είχαν επιφυλάξει και όμορφες εκπλήξεις . Έβαλαν τα παιδιά να καθίσουν σ' έναν τάπητα , τα διηγήθηκαν ιστορίες από γνωστά αλλά και νέα βιβλία, που είχαν ως θέμα τη θάλασσα, έκαναν δραματοποίηση, έπαιξαν θεατρικά δρώμενα, γέλασαν με την ψυχή τους.

Στο τέλος οι μικροί μαθητές προσπάθησαν να εκφράσουν το δικό τους ταλέντο ζωγραφίζοντας σε σκληρά χαρτόνια με βαμμένο μπλε φόντο τις προσωπικές τους πινελιές, προβάλλοντας έτσι τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες.

Γύρισαν στο σχολείο επαναλαμβάνοντας τον περίπατο στη φύση, με πολλή διάθεση και χαρά, τραγουδώντας και κάνοντας αστειάκια. Το αποτέλεσμα εκτός από τη διαφορετικότητα στη γνώση, την εκτόνωση και τη ψυχαγωγία ήταν και οι παραπάνω δημιουργίες τους , που εκτέθησαν στην τάξη .

Ήταν μια διαφορετική κι αξέχαστη χωρίς σκοτούρες ημέρα, που τη χάρηκαν πολύ μαθητές και δάσκαλοι.

ΗΡΘΕ Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ!!

2011-02-04T11:10:00.000-08:00

Δεν πέρασαν παρά λίγες μόνο μέρες απ' την αίτηση επανεξέτασης του λογαριασμού της ΔΕΗ, που τόν είδα εγώ και πολλοί άλλοι γνωστοί μου 'φουσκωμένο' άνευ προηγουμένου-όπως έγραψα και στην προηγούμενη ανάρτησή μου-και βλέπω να δικαιώνομαι αλλά και να προβληματίζομαι συνάμα!!

Πήγα στα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ στο Βόλο και ζήτησα να κάνω έναν διακανονισμό πληρωμής και σε συνάρτηση με την αίτηση να δουν με σεβασμό το όλο 'θέμα'.

Την ώρα που μπήκε ο υπάλληλος στον Η/Υ και πάτησε τον κωδικό του λογαριασμού μου , μου απάντησε ότι όντως ήταν λάθος κατά 80€ ο λογαριασμός. Βέβαια δεν μπορούσε ο άνθρωπος να μου εξηγήσει γιατί έγινε αυτό, όμως εγώ έβγαλα τα συμπεράσματά μου.

Σας συνιστώ λοιπόν , φίλοι μου, κι έχω χρέος να σας επισημάνω το εξής:

Όποτε βλέπετε 'φουσκωμένους' λογαριασμούς να μην τους πληρώνετε πριν κάνετε αίτηση επανεξέτασης με τα στοιχεία σας. Θα δικαιωθείτε. Κίνημα πολιτών και στη ΔΕΗ παρακαλώ....

Σώστε την αξιοπρέπειά μας!!!

2011-01-29T09:46:00.000-08:00

Κάποτε ο Γενάρης ήταν ο μήνας των δώρων, ο μήνας των μισθωτών , των εργαζόμενων και των συνταξιούχων.Ο κάθε πολίτης μπορούσε να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του μιας και είχε τη δυνατότητα να κάνει ένα δώρο στους δικούς του, στα βαφτισίμια , στα εγγονάκια του. Τώρα έρχεται το κράτος υπό την επιστασία της Τρόικα και πέρα από τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων , του το "πετσοκόβουν" και το δώρο και μάλιστα με τέτοιο υποκριτικό τρόπο, μέχρι να το κόψουν εντελώς τη χρονιά που έρχεται-συμπαρασύροντας κι αυτό του Πάσχα και της άδειας του καλοκαιριού. Και σαν να μην έφτανε αυτό απειλείται ο απλός μεροκαματιάρης και με νέα περικοπή στο μισθό και το πιο απάνθρωπο με ταυτόχρονη υπερβολική αύξηση των ΔΕΚΟ!!! Το βίωσα κι ο ίδιος, όταν ανοίγοντας το γραμματοκιβώτιό μου έμεινα 'σύξυλος' αντικρίζοντας το αστρονομικό χρεωστικό ποσό που αναγραφόταν! Εφόσον συνειδητοποίησα ότι και στους περισσότερους συμπολίτες μου συνέβη το ίδιο , αντέδρασα πηγαίνοντας στη ΔΕΗ του Βόλου κι έκανα μια αίτηση επανελέγχου κι έκδοσης νέας αναλυτικής κατάστασης του λογαριασμού μου ελπίζοντας σε κάποιο λάθος!! Προτείνω να κάνετε κι εσείς φίλοι μου αναγνώστες αν νιώθετε πραγματικά ότι αδικείστε και κάτι περίεργο συμβαίνει, διότι ΣΙΓΟΥΡΑ συμβαίνουν λάθη. Βέβαια έχουμε και τις προαναγγελθείσες αυξήσεις , αλλά αυτό το το "πονηρό" 'ΕΝΑΝΤΙ' κι 'ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΟ' πρέπει κάποτε να σταματήσει και να έρχονται μόνο τα εκκαθαριστικά σημειώματα στους λήπτες των λογαριασμών της ΔΕΗ, για να ισομοιράζεται το χρέος. Δεν είναι υποχρεωμένος ο αγράμματος μικροσυνταξιούχος -αλλά κι ο εργαζόμενος που δεν έχει χρόνο να χασομερά-να παρακολουθεί πότε πρέπει να έρθει ο λογαριασμός του διμήνου σφήνα σ' αυτόν του τετραμήνου και να χρεώνεται παίρνοντας τηλέφωνο στα γραφεία της ΔΕΗ - εφόσον πρώτα έχει δει στο μετρητή του πόσες κιλοβατώρες έχει καταναλώσει μέχρι εκείνο το χρονικό διάστημα - με σκοπό να του έρχεται κάθε φορά εκκαθαριστικό. Δεν μπορούν οι εργαζόμενοι να περνούν και να καταγράφουν τις μετρήσεις; Γι' αυτό δεν πληρώνονται; Και σαν να μην έφθανε αυτό η ειρωνία είναι ότι πληρώνω τη ΔΕΗ για να μου ρίχνει την άπλετη ακτινοβολία της μιας και απέχει λίγα μόλις μέτρα απ' τα σπίτια μας και κανείς δεν κάνει τίποτε γι' αυτό. Τα ανάλογα βέβαια συμβαίνουν και στα καύσιμα και στο νερό. Μάλιστα έχω μάθει ότι στη Λάρισα, την πρωτεύουσα του γειτονικού μας Νομού, οι κάτοικοι πληρώνουν για το νερό 20-25 ευρώ κι εδώ στο Βόλο πάνω από 100 κατά μεσο όρο!! Μήπως είμαστε πολίτες κάποιου πλούσιου σημείου του πλανήτη, άρα α΄κατηγορίας; Γιατί τέτοια άνιση μεταχείριση; Ας ελπίσουμε ο νέος δήμαρχος του μεγάλου δήμου του Βόλου να δει την ανημποριά των δημοτών του σ' αυτούς τους χαλεπούς καιρούς και να πράξει τ' αυτονόητα πριν είναι πολύ αργά. Κι αυτό όλοι το αντιλαμβανόμαστε τι μπορεί να σημαίνει!!
Ήδη στους αγώνες των πολιτών ενάντια στους 'θεσμούς' των διοδίων - κι όχι μόνο - έχουν αρχίσει κι ενέργειες πολιτών που δεν πληρώνουν εισφορές στους δήμους-ΕΡΤ κτλ. παρά μόνο τους καθαρούς λογαριασμούς. Ας προνοήσουν κι οι ΔΕΚΟ και οι δήμαρχοι να μειώσουν τους δυσβάστακτους φόρους πριν οι πολίτες φθάσουν να εξαντλήσουν τα όριά τους .
Ας ξυπνήσουν όλοι επιτέλους. Ας πάψουν μερικοί να κρύβονται κάτω από σαρδόνια 'εωσφορικά' χαμόγελα τρίβοντας τα χέρια τους και κάνοντας αφαίμαξη ως νεκροθάφτες του λαού. Μας τα πήραν 'όλα', τι άλλο θα μας πάρουν επιτέλους; Ας μας αφήσουν τουλάχιστον την αξιοπρέπειά μας!!!

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες ως παράγοντας μεταβολών στην επιφάνεια της γης

2011-01-11T10:42:00.001-08:00

Με αφορμή τη διδασκαλία της παραπάνω διδακτικής ενότητας (κεφ. 17) του μαθήματος της Γεωγραφίας της ΣΤ΄ τάξης παραθέτω κάποιες φωτογραφίες , που θα βοηθήσουν τους μαθητές να προβληματιστούν και να εντοπίσουν κάποιες παρεμβάσεις των ανθρώπων στην επιφάνεια της γης καθώς και τις συνέπειες που προκαλούνται απ' αυτές. Σε συνδυασμό με το εποπτικό υλικό του βιβλίου του μαθητή θα αναπτύξουν και θα υποστηρίξουν τις απόψεις τους με παραγωγή γραπτού και προφορικού λόγου και θα προσπαθήσουν από την πλευρά του ευσυνείδητου πολίτη να επιχειρηματολογήσουν για το πώς ο άνθρωπος πρέπει να δραστηριοποιηθεί και να μην επαναληφθούν οι όποιες καταστροφές του περιβάλλοντος.

ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

2011-01-05T08:24:00.000-08:00

Στην Πρωτοχριστιανική Εκκλησία κι ως τον 4ο αι. μ.Χ., οι Χριστιανοί γιόρταζαν την ίδια ημέρα τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια, τιμώντας επίσης την ίδια μέρα την προσκύνηση του Χριστού από τους Ποιμένες και τους τρεις Μάγους. Έπειτα καθιερώθηκε ξεχωριστή γιορτή για τη Γέννηση του Χριστού (25 Δεκεμβρίου) και ξεχωριστή για τον εορτασμό των Θεοφανείων (6 Ιανουαρίου).

Η λέξη Θεοφάνεια σημαίνει φανέρωση/αποκάλυψη του Θεού και αναφέρεται στη φανέρωση της Αγίας Τριάδας (Πατέρας, Υιός, Άγιιο Πνεύμα) κατά τη Βάπτιση του Χριστού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο στον Ιορδάνη ποταμό. Η γιορτή των Θεοφανείων αποτελεί και την αφετηρία του χριστιανικού βαπτίσματος και του αγιασμού του κόσμου. Στον Ιορδάνη ο Χριστός αγίασε τα ύδατα ώστε να γίνουν "αγιασμού δώρον, αμαρτημάτων λυτήριον...". Στους πρώτους μάλιστα χριστιανικούς αιώνες, την ημέρα των Θεοφανείων γινόταν και το βάπτισμα των κατηχουμένων, ο φωτισμός, από τον οποίο η γιορτή των Θεοφανείων ονομάστηκε και γιορτή των Φώτων.

Σήμερα η τελετή του χριστιανικού βαπτίσματος έχει τους εξής συμβολισμούς:

η τριπλή κατάδυση και ανάδυση του βαπτιζομένου στο νερό της κολυμβήθρας σημαίνει τη συμμετοχή του στην τριήμερη Ταφή και Ανάσταση του Χριστού.
το νερό συμβολίζει τον καθαρισμό από την αμαρτία και την αναγέννηση σε μια νέα ζωή.
η επάλειψη με λάδι, όπως συνηθίζεται στους αθλητές της πάλης, συμβολίζει τον αγώνα ενάντια στο κακό και την αμαρτία.
Το κόψιμο λίγων τριχών από το κεφάλι γίνεται από 4 διαφορετικά σημεία στο σχήμα του σταυρού και συμβολίζει την αφιέρωση στο Χριστό ως νέο μέλος της Εκκλησίας.

Εκείνο που έχει σημασία προκειμένου να χρησιμοποιήσει κανείς τον μεγάλο αγιασμό είναι η μετάνοια και η νηστεία την παραμονή της Γιορτής. Όταν με πνεύμα συντετριμμένο και με πίστη αληθινή λαμβάνουμε και χρησιμοποιούμε την μ. Αγιασμό, τότε πραγματικά γίνεται ιαματικό μέσο ψυχών και σωμάτων και πάσης αντικείμενης δύναμης ανατρεπτικό. Η γιορτή των Θεοφανείων είναι προσκλητήριο ανανέωσης και επιστροφής στον Κύριο της δόξης, ο οποίος αν και ήταν Θεός ταπείνωσε τον εαυτόν του και έγινε άνθρωπος –άνθρωπος αληθινός, αναμάρτητος, συγχωρητικός και ελεήμων, η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Ας τον ακολουθήσουμε στην οδό της δικαιοσύνης, μαζί με την Παναγία μητέρα του την Θεοτόκο, τον άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, τους αγίους Αποστόλους και όλους τους αγίους.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΧΡΙΔΑ

2010-12-27T09:34:00.001-08:00

Η Βυζαντινή Οχρίδα υπήρξε ο φετινός προορισμός της οικογένειας για τα φετινά Χριστούγεννα. Με μια ευχάριστη παρέα ξεκινήσαμε από το Βόλο και με προκαθορισμένο από γνωστό πρακτορείο του Βόλου πρόγραμμα για τη γείτονα χώρα της Π.Γ.Δ.Μ (Σκόπια). Κύριλλος & Μεθόδιος ανάβαση μέσα από γραφικά μονοπάτια

Αφού περάσαμε από τα Τέμπη, την Κατερίνη (καφέ στον Κορινό) τη Νάουσα και την Έδεσσα, φθάσαμε στα σύνορα της Νίκης. Μετά από ωριαία περίπου καθυστέρηση (λόγω διαβατηρίων και αγοράς αφορολόγητων), συνεχίσαμε για να τακτοποιηθούμε στο πολυτελέστατο ξενοδοχείο DRIM στη Στρούγκα , μπροστά στη λίμνη Οχρίδα, που το βάθος της φτάνει μέχρι και τα 296 μ.

χαρούμενες στιγμές στο ξενοδοχείο
Επακολούθησε στο τρέχον τριήμερο:
• επίσκεψη στο ελκυστικό θέρετρο της Στρούγκας, όπου έγιναν βόλτες στον πεζόδρομο με το πολύ γραφικό χρώμα, δίπλα στον ποταμό μαύρο Δρίνο (Drim), ο οποίος σχηματίζεται από την υπερχείλιση του φράγματος της μεγάλης και βαθιάς λίμνης Οχρίδας. Οι φωνές των ντελάληδων και των καστανάδων έδιναν ένα θερμό ηχόχρωμα στην περιοχή και οι στολισμοί των βιτρίνων των καταστημάτων και των σπιτιών προετοίμαζαν τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης, που όμως θα ερχόταν λίγες μέρες αργότερα στη γειτονική χώρα μιας και οι κάτοικοί της ακολουθούν το ημερολόγιο των παλιοημερολογιτών. Οι φτηνοί καφέδες και τα νόστιμα γλυκά τους έδιναν κι έπαιρναν…
• εξόρμηση στην πόλη Οχρίδα (των 70.000-75.000 περίπου κατοίκων), όπου ξεχυθήκαμε στην αγορά της κι ανάλογα με τις προσταγές του πορτοφολιού του καθενός έγιναν και οι ανάλογες αγορές σε διάφορα φθηνά είδη και σουβενίρ. Οι ανταλλαγές σε χαρτονομίσματα του ευρώ είχαν βέβαια την τιμητική τους, όχι τα κέρματα. Τα ρέστα βέβαια κατά κύριο λόγο σε δηνάρια, που προσπαθούσαμε τελευταίες ώρες να τα αξιοποιήσουμε σε σοκολάτες MILKA, τσίχλες κι άλλα μικροεδέσματα ή να τα δώσουμε σε επαίτες στα προαύλια των εκκλησιών ή σε πλανόδιους οργανοπαίκτες.

η εκκλησία του Οσίου Κλήμη και του Αγίου Παντελεήμονα

αρχαίο θέατρο
• Ξενάγηση στις εκκλησίες της Αγίας Σοφίας στην Οχρίδα, που την προστατεύει από ψηλά ο Τσάρος Σαμουήλ απ΄ το κάστρο του. Πιο ψηλά στην εκκλησία του Οσίου Κλήμη και του Αγίου Παντελεήμονα σε μια γραφική τοποθεσία με πανέμορφη θέα. Τριγύρω οι αρχαιότητες όπως βαπτιστήρια, αρχαίο θέατρο κ.ά σε κοινή θέα προστατεύονταν απ΄ το κράτος και έτσι η περιοχή περιμετρικά έμοιαζε με αρχαιολογικό χώρο, όπου γίνονταν οι απαραίτητες εργοταξιακές παρεμβάσεις. Προσευχηθήκαμε, ψάλλαμε- οι κάπως καλλίφωνοι- και πήραμε το δρόμο της επιστροφής βγάζοντας φωτογραφίες δώθε-κείθε. Αξιόλογη παρένθεση υπήρξε η στάση σε εργαστήρι παρασκευής αγίων εικόνων από πάπυρο με τυπογραφείο τύπου παλιάς μηχανής (Γουτεμβέργιου).

Τα γραφικά ταβερνάκια και τα καφέ – μπαρ βέβαια σε καλούσαν συνεχώς κοντά τους.
• Παραλίμνια περιήγηση με το λεωφορείο μέσα από γραφικότατα χωριά με τις πανέμορφες καταπράσινες αυλές τους, την αυθεντική απλοϊκότητα της δόμησης των κατοικιών με τις δίρριχτες επικλινείς σκεπές τους, τις καπνίζουσες καμινάδες μες στο συνεχές ψιλόβροχο, το αδιάκοπο ‘σφυροκόπημα’ από πανύψηλα πεύκα και γυμνές οξιές και δρύς λόγω του χειμώνα, τη διαρκή παρουσία κυψελών που έσπαζαν την πανέμορφη συνέχεια της πλούσιας βλάστησης ώσπου φτάνουμε στο μνημειώδες και μέσα σε νερά και πλούσια βλάστηση βυζαντινό μοναστήρι του Οσίου Ναούμ, απ’ όπου ξεκίνησαν ο Κύριλλος κι ο Μεθόδιος –οι έλληνες μοναχοί-για να διδάξουν στους Σλάβους το αλφάβητο και τη Βίβλο. Μετά την πλούσια ξενάγηση στον ιερό χώρο , προσκυνήσαμε τα λείψανα του Αγίου, βγάλαμε φωτογραφίες , ‘αστειευτήκαμε’ με τα παγόνια της Μονής παρακαλώντας τα αρσενικά να μας ανοίξουν για λίγο τα φτερά τους δίνοντας έτσι ένα τόνο της ναρκισσιστικής περηφάνιας τους, θαυμάσαμε το εξαιρετικό τοπίο-απέναντι απ’ το Πόγραδετς της Αλβανίας-ήπιαμε τον καφέ μας, απολαύσαμε την πανίδα του ποταμού Άσπρου Δρίνου, πήραμε το καλό και πολυδιαφημιζόμενο πευκίσιο μέλι της περιοχής με 4€ το κιλό, κάμποσα σουβενίρ και στον δρόμο της επιστροφής προσέχαμε να δούμε και να παρατηρήσουμε όσα δεν είχαμε δει στον πηγαιμό.

πλεούμενα στη νότια πλευρά της λίμνης Οχρίδα και στον άσπρο Δρίνο

• Επίσκεψη στην πόλη Μπίτουλα (Μοναστήρι) και συγκεκριμένα στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου (την παλιά πόλη-Ελληνικό Μοναστήρι) με το θαυμάσιο κι απαράμιλλης τέχνης ξυλόγλυπτο τέμπλο του και τις εξαιρετικές αγιογραφίες του.

Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου

Το αποκορύφωμα , βέβαια, ήταν καθαρά προσωπικό. Στην επιστροφή ο οδηγός πρότεινε να περάσουμε μέσα από την Έδεσσα , όπου είχα την ευκαιρία να ανταμώσω επιτέλους με έναν πολυαγαπημένο φίλο απ’ το στρατό-εδώ και 28 ολόκληρα χρόνια. Στο 2ωρο που ακολούθησε, μέσα από αναπολήσεις και χίλιες δυο αναμνήσεις ήπιαμε τον καφέ μας στο ζεστό και τέλειο από αρχιτεκτονικής άποψης ξενοδοχείο Βαρόσι , κάναμε σύντομη περιήγηση στη πόλη, ριγήσαμε στη ‘άγρια’ θέα των καταρρακτών-σήμα κατατεθέν της Έδεσσας-γευτήκαμε τα όμορφα γλυκά της κι αφήσαμε αμοιβαίες υποσχέσεις με τον φίλο μας να βρεθούμε σύντομα ξανά. καφές κι αναμνήσεις απ' το στρατό

Ο δρόμος της επιστροφής ήταν γεμάτος από παρέα, τραγούδι, συζητήσεις κάποιες στάσεις για καφέ και σάντουιτς και ευχές για την «ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ» και για ένα δημιουργικό και ευτυχισμένο «2011»!!
"ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ" ΚΑΙ ΣΕ ΣΑΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 2010

2010-12-22T11:23:00.001-08:00

Να και οι τελευταίες χειροτεχνίες μας
για τις γιορτές , που έρχονται, όπως πάντα με εύκολα και φθηνά υλικά:

ΑΣΤΡΟ ΦΩΤΕΙΝΟ...ΜΗΝΥΜΑ ΛΑΜΠΡΟ

2010-12-19T11:18:00.000-08:00

Άγιες μέρες έρχονται και πολλοί από μας δε συνειδητοποιούμε το αληθινό πνεύμα των Χριστουγέννων και αναλισκόμαστε σε εφήμερες απολαύσεις στο βωμό του ονόματος του υιού του Θεού. Άραγε γι' αυτό καθόμαστε αυτές τις μέρες και κάνουμε παύση στην εργασία μας; Γι' αυτό ήρθε ο Σωτήρας μας , για να μας διδάξει το γλέντι, το ξεφάντωμα και τις ακόρεστες υλικές απολαύσεις; Σίγουρα θα μπορούσε να συμβαίνει κι αυτό, και να πανηγυρίζουμε για τον ερχομό του λυτρωτή μας αν πρώτα συναισθανόμαστε αυτόν το λυτρωτικό ερχομό του και την ευαγγελία του, για να σώσει το ανθρώπινο γένος.
Όμως ή δεν ψάχνουμε βαθύτερα μέσα μας ή νιώθουμε ότι δεν είμαστε κοντά στο Θεό και εφησυχαζόμαστε αναπνέοντας το καυσαέριο του αιώνιου λήθαργου και της εγκληματικής ραστώνης, η οποία νεκρώνει το νου και την ψυχή μας.
Αν γνωρίζαμε όμως ότι είμαστε πλασμένοι να φέρουμε το Χριστό μέσα μας (κατ' εικόνα Θεού) σίγουρα τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο διαφορετικά. Κι αυτό φαίνεται τόσο απίστευτα απλά, όσο μας το παρουσιάζει κι η απίθανη παραβολή του μολυβιού:

1. Ένα μολύβι είναι τελείως άχρηστο αν δεν υπάρχει ένα χέρι που το κρατά, για να γράφει. Αυτό το χέρι για τον άνθρωπο είναι ο Θεός. Μπορούμε να "γράψουμε" ιστορία με την καθοδήγηση του Θεού. Γι' αυτό και μας δίδαξε ο Χριστός στο "Πάτερ ημών" να λέμε : Γενηθήτω το θέλημά Σου.

2. Όταν γράφουμε πότε-πότε πρέπει να χρησιμοποιούμε την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά είναι τελικά πιο μυτερό. Και γι' αυτό γράφει καλύτερα. Τον ίδιο ρόλο παίζουν οι δοκιμασίες και οι θλίψεις στη ζωή μας: Αν δείξουμε υπομονή μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους. Αφού αυτές είναι το έσχατο μέσο του Χριστού για να θεραπεύσει τον άρρωστο από την αμαρτία άνθρωπο. Γι' αυτό λέει ο Χριστός; Στον κόσμο θα έχετε θλίψη και πόνο. Μα έχετε θάρρος! Εγώ τον νίκησα τον κόσμο! (=το αμαρτωλό φρόνημα του κόσμου)(Ιωάν. 16,33).

3. Το μολύβι μας επιτρέπει πάντοτε να χρησιμοποιούμε γόμα, για να σβήνουμε τα λάθη της γραφής μας. Έτσι και η μετάνοια -εξομολόγηση είναι ο μόνος τρόπος για το "σβύσιμο", τη διόρθωση των λαθών-αμαρτιών μας. Αυτό γίνεται μέσω του ιερέα-πνευματικού πατέρα, σύμφωνα με την εντολή του Χριστού προς τους αποστόλους: "Όποιου συγχωρήσετε τις αμαρτίες, θα του συγχωρηθούν και όποιου θα τις κρατήσετε ασυγχώρητες, θα μείνουν ασυγχώρητες (Ιωάν. 20,33).

4. Στο μολύβι, αυτό που στην ουσία έχει σημασία δεν είναι το ξύλο και το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι και στον άνθρωπο , το πιο ουσιαστικό πράγμα είναι το εσωτερικό του περιεχόμενο: τι έχει η καρδιά του. Γιατί, από την καρδιά του πηγάζουν όλα τα πάθη-αμαρτωλές συνήθειες, ως λογισμοί-σκέψεις. Και μετά γίνονται πράξεις. Και αποξενώνουν τον άνθρωπο από τον Κύριο και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Γι' αυτό κι απαιτείται συνεχής έλεγχος. Τι σκέφτομαι; Τι αισθάνομαι; Τι επιθυμώ;

5. Τέλος, κάθε μολύβι αφήνει ένα σημάδι, ένα ίχνος πάνω στο χαρτί. Έτσι και τα 'γραπτά' μας (=οι ενέργειες, οι πράξεις μας) αφήνουν μοναδικά ίχνη -σημάδια στη ζωή μας. Με συνέπειες και στην επίγεια ζωή μας και στην αιωνιότητα. Γι' αυτό κι ο απόστολος Πέτρος γράφει: "Όταν λοιπόν θα έρθει η ώρα που όλο το σύμπαν θα διαλυθή με τρομερό πάταγο, πόσο άγια πρέπει να είναι η συμπεριφορά μαςκαι με πόση ευσέβεια θα είναι γεμάτη η ζωή μας όσο καιρό θα προσμένουμε με λαχτάρα και με ζήλοτον ερχομό της ημέρας του Θεού!" (Β Πετρ. 3, 11-12)

Ας δώσουμε λοιπόν ευκαιρία στον εαυτό μας να γράψει "κείμενα'-πράξεις και σκέψεις της ζωής άξια του λόγου του Θεού, τώρα που προσμένουμε την ταπεινή έλευσή του κι ας τη βιώσουμε με ταπεινότητα κι αυταπάρνηση!!

"Μικρέ χριστέ της Βηθλεέμ

στείλε μας το δικό σου άστρο

να φωτίσει τις ψυχές μας

να φεγγίσει τις καρδιές μας"

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ

2010-12-10T03:06:00.000-08:00

Εύχομαι σε όλες τις φίλες και τους φίλους μου, σε όλους τους αναγνώστες του παρόντος blog μα και σε όλο τον κόσμο να περάσει καλά κι ευτυχισμένα Χριστούγεννα , πλήρη από το βαθύ και πραγματικό πνεύμα των εορτών! Η γενικότερη κρίση , οικονομική και κυρίως ηθικοπνευματική, που μαστίζει τη χώρα μας να δώσει -τη νέα χρονιά -τη θέση της στην προσωπική και κοινωνική δημιουργικότητα , στην αγάπη προς το συνάνθρωπο και φως στο νου όλων μας για σωστές επιλογές!
"Δόξα εν υψίστοις Θεώ

και επι γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία"

ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΚΑΙ Η ΣΑΠΙΛΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

2010-11-13T01:10:00.000-08:00

Πολλές είναι οι 'πληγές' του ελληνικού λαού διαχρονικά, που αν τολμήσεις να τις 'ξύσεις' σίγουρα θα έχουμε επεισόδιο ακατάσχετης αιμορραγίας. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στα όσα μύρια κακά ταλανίζουν το συνάφι μας και επαναπαυόμαστε στη δήθεν εκπεμπόμενη σιγουριά κάποιων ισχνών δεδομένων χωρίς να τολμούμε να αλλάξουμε συμπεριφορές και άσχημες νοοτροπίες. Αν αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε αθλιότατη κοινωνική και οικονομική κατάσταση έχω την πεποίθηση ότι αυτό οφείλεται πέραν των όποιων άλλων λαθών και εγκλημάτων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης αλλά και των άστοχων χειρισμών και των υπόλοιπων κομμάτων της αντιπολίτευσης -που λειτουργούν ουτοπικά- κυρίως σε τέσσερις (4) δαιμονικές 'πληγές' , που πρέπει να επουλωθούν τάχιστα.

1. Στην τερατόμορφη γραφειοκρατία, όπου ο απλός πολίτης σέρνεται σαν ρεμάλι πέρα δώθε από άσχετα άτομα που έχουν βολευτεί και ικανοποιούν τις ορέξεις τους έχοντας μάλιστα ηγετικό προφίλ που τους δίνει η καρέκλα που κάθονται και σε στέλνουν απ' τον Άννα στον Καϊάφα. Μια καθημερινή ταλαιπωρία, που οδηγεί σε εκνευρισμό τον πολίτη αυτής της χώρας και πολλές φορές σε απόγνωση.

2. Στο λαϊκισμό, όπου οι ηγέτες όλων των κομμάτων αυτού του τόπου με την ανεξάντλητη υποσχεσιολογία τους έχουν 'φλομώσει' στο ψέμα ειδικά πριν τη διεξαγωγή των όποιων εκλογών-εθνικών ή ευρωβουλευτικών η αυτοδιοικητικών-τάζοντας 'λαγούς' και 'πετραχήλια' στους ανθρώπους του μεροκάματου ,κοροϊδεύοντας προκλητικά τα περήφανα γηρατειά και δίνοντας με τον υποκριτικό τους μανδύα κάλπικες υποσχέσεις στα νιάτα , τη γενιά του αύριο, στα παιδιά μας. Κι ύστερα θέλουν να τους μιλήσουν να συμμετέχουν στα κοινά , να 'πετάξουν' την αναξιοπιστία τους στη πολιτική και να ψηφίζουν.

3. Στο πολιτικό ναρκισσισμό. Ερχόμενος στα καθ' ημάς θέλω να υποστηρίξω και την άποψη ότι τελικά για ότι γίνεται σ' αυτόν τον τόπο φταίνε μόνο οι όποιοι άλλοι. Λες και μας έχουν μπολιάσει με το μπόλι της προσωπικής αυθεντίας και δεν έχουμε καμιά ευθύνη για ότι γίνεται έξω από το σπίτι μας. Έτσι , όμως, δεν αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες, βαλτωνόμαστε στη σαθρή καθημερινότητα χωρίς να συμμετέχουμε και καθισμένοι στον καναπέ του καθιστικού αναλισκόμαστε στην ατέρμονη κριτική επί των πάντων.

4. Στον άκρατο κι απίστευτο τοπικό αριστερισμό. Εδώ θέλω να διευκρινίσω ότι δεν αναφέρομαι σε καμιά περίπτωση στην ιδεολογία των αριστερών κομμάτων, που προσβλέπουν στην προσφορά και στην καταξίωση του ατόμου στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Πιστεύω , όμως, ότι η πρακτική των περισσότερων αριστεριστών οδεύει μόνο στην οικειοποίηση και καπήλευση όλων των αγώνων, στην απομόνωση απ' το υπόλοιπο ασύγκριτα μεγαλύτερο κοινωνικό κομμάτι της πατρίδας, στην υιοθέτηση μόνο των δικαιωμάτων και καθόλου υποχρεώσεων και στη επιμονή ουτοπικών απόψεων άμα και πρακτικών. Έτσι όμως χάνεται ο προοδευτισμός που ευαγγελίζονται.

Αναφέρθηκα κυρίως στις 4 αυτές γάγγραινες του κοινωνικού μας συστήματος, γιατί αποτελούν εθνικό μας προϊόν , που σπάνια συναντάς στη υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο. Είναι επιτακτική ανάγκη να τινάξουμε από πάνω μας τη σαπίλα, που προέρχεται από τις προαναφερθείσες αιτίες , γιατί μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο 'αύριο' για αυτή τη χώρα και να μπούμε σε τροχιά ανάπτυξης και προόδου , που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη!!

ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

2010-10-06T04:43:00.000-07:00

Με αφορμή το πρόσφατο αιματηρό κι ανατριχιαστικό γεγονός, στον κόμβο του Βελεστίνου, όπου ένα αυτοκίνητο τύπου VAN-που μετέφερε λαθρομετανάστες-προσέκρουσε σε παρκαρισμένο λεωφορείο της Γραμμής Θεσσαλονίκης –Κρήτης (Ρεθύμνου), όπου θα έπαιρνε επιβάτες, και με συνέπεια έναν νεκρό και 9 τραυματίες, έχω να επισημάνω τα εξής:
Κατά πρώτον υπήρξα αυτόπτης μάρτυς του σοκαριστικού αυτού θεάματος μιας κι εγώ ανάμεσα σε πολλούς άλλους ξεπροβόδισα την κόρη μου στο συγκεκριμένο κόμβο , όπου θα έπαιρνε το λεωφορείο της γραμμής Θεσσαλονίκη-Ηράκλειο για να πάει στην πόλη, όπου φοιτά , στη σχολή της. Μετά το συγκεκριμένο συμβάν απελπισμένος ο οδηγός του δικού μας λεωφορείου- και δικαιολογημένα ο άνθρωπος- μας είπε ότι δεν θα ξανασταματήσει πάνω στον κόμβο, για τι υπάρχει πάντα κίνδυνος να συμβεί κάτι.
Στο παρελθόν πήγαινα την κόρη μου στον κόμβο του Αλμυρού, όπου κι εκεί η Τροχαία μας απαγόρευσε-και δικαιολογημένα- να περιμένουμε ξανά το λεωφορείο της γραμμής, γιατί στο παρελθόν είχαν ξανασυμβεί ατυχήματα.
Και διερωτώμαι, εκφράζοντας και την αγωνία πολλών συντοπιτών μου, που τα παιδιά τους φοιτούν στη λεβεντογέννα Κρήτη:
-Θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση;
-Πού θα πηγαίνουν τα παιδιά μας να περιμένουν το λεωφορείο της συγκεκριμένης γραμμής για να φθάσουν στον προορισμό τους ασφαλή;
-Θα συνεννοηθούν επιτέλους οι αρχές της Μαγνησίας με την Τροχαία και το εν λόγω ΚΤΕΛ, να βρουν κάποια λύση πριν δούμε πάλι νεκρά παιδιά να ξεψυχούν στην άσφαλτο;

Προσωπική μου άποψη -και την καταθέτω στο παρόν- είναι:

1. Να βρεθεί ένας ασφαλής χώρος , όπου τα παιδιά του Βόλου και της υπόλοιπης Μαγνησίας να μην πηγαίνουν στη θεσσαλονίκη ή στην καλύτερη περίπτωση στη Λάρισα για να πάνε στο λιμάνι του Πειραιά, όπου θα ταξιδέψουν για τα νησιά. Μεγάλη ταλαιπωρία και πολλά χρήματα, τώρα μάλιστα που η οικονομική κατάσταση όλων μας είναι πολύ δύσκολη. Δεν θα είναι και τόσο μεγάλη η καθυστέρηση αν το λεωφορείο περάσει μέσα από το Βελεστίνο ή και από το Βόλο ακόμη , προκειμένου να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα. Η καλύτερη βέβαια των περιπτώσεων θα ήταν να ξεκινάει επιτέλους έστω και 3 φορές την εβδομάδα λεωφορείο από το Βόλο.
2. Απ’ το αεροδρόμιο της Αγχιάλου εξυπηρετούνται επιβάτες με πτήσεις προς Γερμανία σε 1-2 ώρες και δεν μπορούμε να πάμε στα νησιά μας έστω και κάποιες μέρες της εβδομάδας; Είναι δυνατόν να κάνουμε μια ολόκληρη μέρα να πάμε στην Κρήτη και σε μια ώρα μόνο στο εξωτερικό; Ας τα δουν οι υπεύθυνοι όλα αυτά, Νομάρχης, Περιφερειάρχης, και αρμόδιοι των ΚΤΕΛ και των πτήσεων από το αεροδρόμιο της Αγχιάλου. Ας μπει σύντομα στην ατζέντα του καθενός και ειδικά αυτών που θα αναλάβουν την εξουσία των Καλλικράτειων δήμων. Υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μου από τη Θεσσαλία , που πηγαίνουν στην Κρήτη και σε άλλα νησιά, όπως φοιτητές , εκπαιδευτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και άλλοι εργαζόμενοι που υποφέρουν πραγματικά απ’ αυτήν την κατάσταση.
Δεν μπορεί να αποκλείεται συγκοινωνιακά ο πέμπτος μεγαλύτερος Καλλικράτειος δήμος, ο Βόλος, σύμφωνα με τα στοιχεία του κράτους.
Ας το δουν λοιπόν οι υπεύθυνοι πριν είναι πολύ αργά και χάσουμε κι άλλες ψυχές στο δρόμο άδικα και οδηγήσουμε στις φυλακές κι άλλους οδηγούς- ανθρώπους του σκληρού μεροκάματου-που θέλουν απλά και μόνο να μας εξυπηρετήσουν. Ας φτιάξουμε μιαν ανθρώπινη κοινωνία του 21ου αιώνα επιτέλους, αρχίζοντας από την απλή και καθημερινή εξυπηρέτηση των πολιτών, που τόσο έχουμε ανάγκη!!

Μπορούμε…Θέλουμε;

2010-09-22T13:20:00.000-07:00

Στις 22 Σεπτεμβρίου, παγκόσμια ημέρα χωρίς αυτοκίνητο, οι μαθητές και οι μαθήτριες των 1^ου, 2^ου, 4^ου και 6^ου Δημοτικών Σχολείων Ν. Ιωνίας μαζί με τους δασκάλους τους προέβησαν σε εκδηλώσεις με απώτερο σκοπό αφ’ ενός μεν να νιώσουν και να συνειδητοποιήσουν οι ίδιοι την αναγκαιότητα της χρήσης εναλλακτικών μέσων μεταφοράς και μετακίνησης , αφ’ ετέρου δε να αφυπνίσουν τους οδηγούς των αυτοκινήτων, να τους ενημερώσουν για ν’ αλλάξουν τρόπο ζωής και να τους γνωστοποιήσουν για τα πολλά καλά αυτής της σκέψης και άποψης.

Συγκεκριμένα με έντονο ενθουσιασμό χωρίστηκαν σε ομάδες ποδηλατών και πεζοπόρων, φόρεσαν τα μπλουζάκια που τους πρόσφερε ο Δήμος Ν. Ιωνίας και με τη συνοδεία και εποπτεία των δασκάλων τους ξεχύθηκαν στους δρόμους. Περνώντας μέσα από πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής συναντήθηκαν στο χώρο του πάρκινγκ του Κλειστού Γυμναστηρίου της πόλης της Ν. Ιωνίας. Από κει και με τη συμβολή της Τροχαίας διέσχισαν την οδό Μελίνας Μερκούρη με προορισμό το χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Ν. Ιωνίας, που βρίσκεται στο Πολιτιστικό –ψυχαγωγικό άλσος Ανδρέας Βαλαχής.

Η διαδρομή υπήρξε καθαρά συμβολική και τα παιδιά μοίρασαν σε οδηγούς χαρτιά με τις προτάσεις τους και τους λόγους αυτής της εκδήλωσης, πέταξαν φέιγ βολάν, μέτρησαν με ντεσιμπελόμετρο την ηχορύπανση της περιοχής που δυστυχώς προερχόταν κατά κύριο λόγο απ’ τα αυτοκίνητα, φώναζαν συνθήματα , όπως «βγες απ’ το αυτοκίνητο, μπες στη ζωή».

Σ’ ένα λοφώδες άπλωμα-ξάγναντο του άλσους και δίπλα στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο, τα παιδιά καθισμένα στο γρασίδι άκουσαν τον υπεύθυνο της Περιβαλλοντικής Εκπ/σης της Α΄/θμιας Εκπ/σης, τον Πρόεδρο της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης «Ιωνία»…., τη Σχολική Σύμβουλο των συγκεκριμένων σχολείων, τον Προϊστάμενο του 2^ου Γραφείου Α/θμιας Εκπ/σης και τους δασκάλους τους, που επικρότησαν τη δράση τους αυτή, τους συμβούλεψαν και τους προέτρεψαν να είναι πάντα συμμέτοχοι στη βελτίωση της καθημερινότητάς τους , για να έχουν οι ίδιοι ένα καλύτερο μέλλον, όπως τους αξίζει.

Έπειτα ‘όργωσαν’ με τα ποδήλατά τους τα δρομάκια του τεράστιου άλσους – πνεύμονα της πόλης τους, χάρηκαν, εκτονώθηκαν, ξέφυγαν για λίγο απ’ τις σχολικές τους υποχρεώσεις, διασκέδασαν με την ψυχή τους.

Ταυτόχρονα έδωσαν μηνύματα αισιόδοξα που απορρέουν απ’ τη σωστή κι όχι αλόγιστη χρήση των αυτοκινήτων, όπως:

-σωματική και ψυχική υγεία

-εξοικονόμηση χρημάτων

-καθαρό περιβάλλον

-επαφή με τη φύση

Και προτάσεις για ένα ανθρώπινο ‘πρόσωπο’ στην πόλη, όπως:

-σεβασμό στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού, με το να μην παρκάρουν τα αυτοκίνητα μπροστά στις μπάρες των πεζοδρομίων

-κατανόηση και σεβασμό στο συμπολίτη, που θέλει να ζήσει μακριά απ’ την ηχορύπανση της πόλης

-διευκόλυνση της κυκλοφορίας των πεζών και των ποδηλατών κ.ά ……

Μέχρι που ήρθε η ώρα της επιστροφής στα σχολεία τους ‘κουβαλώντας’ στις ‘αποσκευές’ της λιλιπούτειας ψυχής τους πρωτόγνωρες εμπειρίες και περηφάνια για τη δράση και προσφορά τους αυτή.

Οι δραστηριότητες βέβαια θα συνεχιστούν και στα σχολεία τους με συζητήσεις και αναφορές στην εμπειρία τους αυτή, με εργασίες , χειροτεχνίες και άλλες εκδηλώσεις, που θα πραγματοποιήσουν από κοινού με τους δασκάλους τους με γνώμονα πάντα το πραγματικό συμφέρον των ιδίων και των συμπολιτών τους.

Α'ΦΗΣΣΙΚΑ' ΠΡΑΓΜΑΤΑ

2010-08-16T06:55:00.000-07:00

Ένας απ' τους πιο όμορφους προορισμούς για μπάνιο , καλό φαγητό, καφέ και ξεκούραση τώρα το καλοκαίρι στα νερά του Παγασητικού είναι αναμφισβήτητα η περιοχή της Αφήσσου.

Με το που εισέρχεσαι στο συμπαθέστατο χωριό, ένα όμορφο και γραφικό λιμάνι σε υποδέχεται γνωστοποιώντας σου ότι κατά πάσα πιθανότητα απ' εδώ ξεκίνησε ο ήρωας Ιάσονας με τη μυθική Αργώ για να φέρει απ΄τη μακρινή Κολχίδα χρυσό και πλούτη στη Θεσσαλία , που τα χρόνια εκείνα λιμοκτονούσε.

Έτσι και γω αυτό το καλοκαίρι εδώ διάλεξα να κάνω τις διακοπές μου το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να ζήσω ξένοιαστες κατά το δυνατόν στιγμές κάτω απ' το χρυσό ηλιοβασίλεμα του τόπου και να δροσιστώ στα καταγάλανα και πεντακάθαρα νερά του κόλπου της Αγια-Θυμιάς. Μια όχι και τόσο κολακευτική για το 'συνάφι' μας εικόνα, όμως, επισκίασε την φυσική ομορφάδα του τόπου, όταν κατηφορίζοντας πεζός τα δρομάκια προς την ακτή και μάλιστα απ' το εκκλησάκι του Αϊ- Λια προς τον Αμποβό αντίκρισα δυο ξένους να μαζεύουν χαρτιά, πλαστικά και πάσης φύσεως σκουπίδια απ΄τα πλαϊνά του δρόμου και μάλιστα απέναντι από κατοικημένα σπίτια. Η ντροπή μου ήταν πολύ μεγάλη και αμέσως κι εγώ -μπας και σώσω το ελληνικό φιλότιμο -προέβην σε ανάλογες κινήσεις. Ένιωσα πολύ άσχημα με το να βλέπω ξένους ανθρώπους να φροντίζουν τον τόπο μου, ενώ οι συμπατριώτες μου περνώντας απ' τον ίδιο δρόμο εκείνη τη στιγμή να πετούν απ' το παράθυρο του αυτοκινήτου τους αποτσίγαρα και πλαστικά μπουκάλια νερού.

Με σύντομη συζήτηση που είχα μαζί τους, μου είπαν ότι εδώ και καιρό κάνουν κάθε χρόνο το ίδιο μιας κι αυτοί παραθερίζουν εκεί κοντά και δεν αντέχουν το τόσο όμορφο τοπίο να 'κηλιδώνεται' βάναυσα. Μου τόνισαν επίσης ότι ήταν απ΄την Αυστρία κι εκεί οι παραβάτες του όποιου νόμου τιμωρούνται αυστηρά κι ίσως κάποια στιγμή θα πρέπει να γίνει κι αυτό στην Ελλάδα.

Μήπως θα έπρεπε ο δήμαρχος της περιοχής να φροντίσει να τοποθετηθούν κάποια καλάθια ή κάδοι, για να μπορούν οι διερχόμενοι να ρίχνουν τα σκουπίδια και ταυτόχρονα να αποκτήσουμε επιτέλους συνείδηση ότι με το να ρυπαίνουμε τον τόπο μας κάνουμε κακό στην υγεία μας, αλλά και στην 'εικόνα' μας προς τα έξω και τον τουρισμό μας; Μήπως επιτέλους πρέπει να εφαρμόζονται με αυστηρότητα οι νόμοι στη χώρα μας;

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΛΟΞΟΠΕΤΑΛΙΕΣ;;

2010-07-28T01:57:00.000-07:00

Ξεκίνησα κι εγώ μιαν ωραίαν πρωίαν, από το σπίτι μου στη Ν. Ιωνία, να διεκπεραιώσω τις οικογενειακές υποχρεώσεις με το ποδήλατό μου στην καρδιά της αγοράς του πανέμορφου Βόλου.Είπα, λοιπόν, να διασχίσω τους ποδηλατόδρομους της πόλης του μυθικού Ιάσονα, εφόσον πρώτα περάσω από τους δρόμους της Ν. Ιωνίας μιας και δεν υπάρχουν ακόμη στο εν λόγω αστικό συγκρότημα ποδηλατόδρομοι. Ο σκοπός μου ήταν να αποφύγω αφενός μεν το κυκλοφοριακό κομφούζιο στο μέτρο του δυνατού, αφετέρου δε την όποια πιθανότητα κάποιου ατυχήματος μιας κι οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια του αστικού ιστού είναι επιεικώς απαράδεκτα.

Τι άλλο καλύτερο -ειδικά τώρα το καλοκαίρι- απ' το να παίρνεις το ποδηλατάκι σου και να βολτάρεις ερχόμενος ενίοτε σ' επαφή με τη φύση , κάνοντας τη γυμναστική σου, συμβάλλοντας στο καθαρότερο περιβάλλον του τόπου που ζεις κι αναπνέεις και γιατί όχι εξοικονομώντας και κανένα ευρουδάκι σε καιρούς χαλεπούς , όπως τους τωρινούς.

Βγαίνοντας απ' τα όρια της Ν. Ιωνίας ακολούθησα τη διαδρομή απ΄την οδό Παγασών μέχρι την αρχή της Ερμού. Μια διαδρομή μετ' εμποδίων μιας κι αναγκαζόμουν, κάνοντας το σχετικό ζιγκ-ζαγκ, να μπαίνω μια στο ποδηλατόδρομο, μια στον αυτοκινητόδρομο και μια καβάλα στον πεζόδρομο. Οι στενοί ποδηλατόδρομοι, φτιαγμένοι με ελληνική πατέντα, ήταν κατειλημμένοι από παρκαρισμένα αυτοκίνητα και κάδους σκουπιδιών, όπως μαρτυρούν και οι φωτογραφίες.

Την επόμενη μέρα είπα να αλλάξω διαδρομή κι ακολούθησα τον ποδηλατόδρομο της οδού Φερρών, πλάι στα Village Cinemas, για να βγω στα Παλιά του Βόλου και να ακολουθήσω την παραλιακή. Όμως κι εδώ δυστυχώς μία από τα ίδια. Μάλιστα στον ποδηλατόδρομο αυτόν υπήρχαν και βουλωμένα φρεάτια από διάφορα σκουπίδια και φύλλα που είχαν πέσει, πολλές λακούβες που σε τράνταζαν στην κυριολεξία κι αν ήσουν τυχερός και δεν συναντιόσουν με άλλο ποδηλάτη απ' την αντίθετη κατεύθνση ή κάποιον πεζό, τότε μπορεί να συνέχιζες την πορεία σου χωρίς να κατέβεις απ' το ποδήλατο. Στη δε παραλιακή, που η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη, πρέπει να είσαι πολύ ήρεμος για να πείσεις χωρίς μαλώματα τους εκάστοτε πεζούς ότι πρέπει να κάνουν πιο πέρα για να περάσεις. Μιλάμε για κυκλοφοριακή αγωγή στο μεγαλείο της!

Το αποτέλεσμα; Πήρα το αυτοκινητάκι μου ξανά για να ξαναμολύνω την πόλη μου μιας κι έτσι νιώθω σίγουρα πιο ασφαλής τελικά και ψυχικά υγιής.
Ξυπνήστε επιτέλους ηγέτες αυτού του τόπου. Αν δεν μπορείτε να λύσετε τα απλά και καθημερινά προβλήματα αυτού του τόπου, γνωρίζετε που πρέπει να πάτε, στην καλύτερη περίπτωση στο σπίτι σας. Αυτή η πανέμορφη πόλη με τη σπουδαία μυθική και ιστορική διαδρομή, η βασίλισσα του Παγασητικού, η αυλή του Πηλίου ασφυκτιά με τα κατορθώματά σας. Δεν χρειάζεται να πάτε στην Ευρώπη αλλά κάντε μια βόλτα σε άλλες πόλεις της Θεσσαλίας για να δείτε πώς φτιάχνιονται οι ποδηλατόδρομοι και πώς συντηρούνται. Δεν σας ψηφίζουμε για να μας ταλαιπωρείτε αλλά για να μας υπηρετείτε!

ΓΕΥΣΕΙΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ...

2010-07-12T02:17:00.000-07:00

στο μουσείο κρασιού του Κουτσογιαννόπουλου στο Βόθωνα

μια εικόνα χίλιες λέξεις...

το πέρασμα των συμπαθητικών τετράποδων..

Στο Ημεροβίγλι σε συνάντησα ένα δείλι...

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΚΥΡΙΩΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΟΥ!!

2010-07-01T23:00:00.000-07:00

Από υλικό σιζάλ, που ενθουσίασε τα παιδιά

παρόλο που ήταν δύσκολο να κοπεί με το ψαλίδι

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

2010-05-26T13:38:00.000-07:00

Ήρθα ως ταξιδευτής
στους κόλπους σου καλή μου,
να ζήσω όμορφες στιγμές,
ΙΘΑΚΗ λατρευτή μου.

Στο σμίξιμο του πράσινου με το γαλάζιο
γνώρισα κι οσμίστηκα τ’ άρωμά σου.
Πανέμορφη συ κόρη του μεγάλου Ποιητή,
χιλιοτραγουδισμένη, μούσα Ομηρική, έφθασα σιμά σου.

Η τέλεια και θεϊκή σου αρμονία
της φύσης η ανείπωτη ευδαιμονία
απελευθέρωσε τα ψυχικά μου βάθη,
μου απολύτρωσε τα όποια πάθη.

Η ιστορική μες στους αιώνες διαδρομή
κι η μυθική σου εμμονή
έφτασε στα πέρατα του κόσμου
κι έγινε η ποίηση του ΝΟΣΤΟΥ.

Η σύντομή μου παραμονή
στο φανταστικό και μαγικό Βαθύ
υπήρξε πόλος έλξης αγαπητή.
Ω! εσύ, του Δυσσέα γλυκιά εμμονή !!

Αρύβαλλοι, κάνθαροι και σκύφοι ,
πυξίδες, ειδώλια σαν άλλοι μύθοι
σου ενέδωσαν μυστήρια πνοή
κι απέπνευσαν μιαν άλλη εποχή.

Πριγκίπισσα του Ιονίου
κι αρχόντισσα των Επτανήσων,
σταυρόλεξο άλυτου μυστηρίου,
υπέρτερη των άλλων νήσων.

Αλλά να που ήρθε κι η στιγμή
να φύγω από κοντά σου,
μα αυτά που είχα ονειρευτεί
τα είδα στην αγκαλιά σου.

Ως άλλος πολυμήχανος
πρέπει να βρω τον τρόπο
πώς να μη φανώ αμήχανος
ν’ αφήσω αυτόν τον τόπο.

Μεγάλη μας παρηγοριά
Ιθάκη, νησί του Οδυσσέα
είσαι η κληρονομιά
σε όλα τα παιδιά τα νέα.

Πως δεν είναι ο σκοπός
να φτάσουμε στο τέρμα.
Η διαδρομή ειν’ ο προορισμός,
η πείρα , η γνώση ειν’ το θέμα.

Μ’ αυτές τις σκέψεις σ’ αποχαιρετώ
και γι’ αυτό κρατώ στυλό
φωτογραφίες βγάζω ένα σωρό
και σ’ απαθανατίζω με φακό.

Όχι Ιθάκη ταπεινή
δεν σε βρήκα φτωχική.
Χωρίς εσένα όμορφο στολίδι
άραγε θα'χα μαγικό ταξίδι;

Απ’ τη σειρήνα σου δε μέθυσα
ερμητικά τ'αφτιά μου έκλεισα.
Έχε λοιπόν γεια αγαπημένη,
Ιθάκη δοξασμένη, ευλογημένη.

Από το σύντομο ταξίδι μου στην Ιθάκη!! Παραθέτω και μερικές φωτογραφίες από την Ιερά Μονή Δαμάστας , τη Ναύπακτο και τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας, όπου περιηγηθήκαμε με τη σύζυγό μου το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος!!

ΜΙΚΡΟΙ ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ...

2010-05-19T07:03:00.000-07:00

Η οικολογική ευαισθησία , η δίψα για γνώση και η επάρκεια σε πολιτιστικά δρώμενα ώθησε την περιβαλλοντική και πολιτιστική ομάδα του 2ου δημοτικού σχολείου Ν। Ιωνίας (Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεις) να οργανώσουν τριήμερη περιβαλλοντική-πολιτιστική εξόρμηση στη Δυτική Ελλάδα και στη Δυτική Πελοπόννησο.
Οι πολλαπλές εμπειρίες απ’ αυτού του είδους τις εκδρομές έκαναν πιο εύκολο το υπεύθυνο έργο των δασκάλων των παραπάνω τάξεων , προκειμένου να ωφεληθούν οι μαθητές τους και να γνωρίσουν από κοντά τα όσα διδάσκονται στην τάξη και να ανεξαρτητοποιηθούν, να σταθούν στα πόδια τους μακριά από τις καθημερινές εξαρτήσεις και φροντίδες των γονιών τους.
Συγκεκριμένα ξεκινήσαμε πολύ πρωί από το Βόλο και μετά από μια ημίωρη στάση κοντά στην πόλη της Λαμίας , όπου ξεκουραστήκαμε, φτάσαμε στο λιμανάκι του Αγίου Νικολάου κοντά στην !Από κει πήραμε το καράβι των 12μ.μ. και περάσαμε απέναντι στο Αίγιο. Πήγαμε στα Καλάβρυτα, όπου και καθίσαμε και φάγαμε σ’ ένα υπέροχο εστιατόριο , που ‘έδενε’ εξαίσια με το φυσικό περιβάλλον , με άριστη θέα!!
Κατόπιν είδαμε το σημείο με το μεγάλο σταυρό , στο λόφο του Καπή, όπου οι Γερμανοί στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο είχαν σκοτώσει πολλούς συμπατριώτες μας. Επισκεφθήκαμε το Μέγα Σπήλαιον και την Ιερά Μονή της Μεγάλης Λαύρας, τόπους ιστορικούς μέσα στους αιώνες.
Αφού νιώσαμε ότι για πρώτη μέρα είδαμε αρκετά και άρχισε να μας βγαίνει η κούραση , αποφασίσαμε να πάμε στο ΚΠΕ Κρεστένων, όπου και πήραμε το βραδινό μας και μετά ξεκουραστήκαμε, αφού τα παιδιά τακτοποιήθηκαν στα δωμάτια της Μαθητικής Εστίας, έκαναν ένα ντους και χαλάρωσαν.
Τη δεύτερη μέρα κι αφού πήραμε το πρωινό μας ξεκινήσαμε για την Αρχαία Ολυμπία, τον ιστορικό αυτό και ένδοξο χώρο, με τη μεγάλη ιστορία, που έχει τιμηθεί απ’ όλο τον κόσμο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.
Εκεί επισκεφθήκαμε τον αρχαιολογικό χώρο, είδαμε την παλαίστρα , τους θησαυρούς, τους ναούς με τους δωρικούς, ιωνικούς και κορινθιακούς κίονες, το γυμναστήριο, το εντυπωσιακό στάδιο। Δεν αντέξαμε στην πρόκληση του ιερού αυτού και ιστορικού σημείου και δάσκαλοι και μαθητές δοκίμασαν τις δυνάμεις τους σε αγώνα δρόμου μέσα από φωνές και φωτογραφίσεις των περιηγητών και των πολλών τουριστών, που είχαν φτάσει από μακρινά σημεία για να θαυμάσουν την ένδοξη αρχαία πόλη και να μάθουν γι’ αυτή.
Ακολούθως επισκεφθήκαμε με την ανάλογη προσοχή και ησυχία το αρχαιολογικό μουσείο , όπου άλλοι θυμηθήκαμε κι άλλοι πρωτοσυναντήσαμε τον περίφημο Ερμή του Πραξιτέλους, τις χαρακτηριστικές σφίγγες, αετώματα με παραστάσεις απ’ τη μυθολογία, θεϊκές μορφές, ελληνορωμαϊκά αγάλματα, τη Νίκη του Παιονίου, τον ναό όπου φυλασσόταν το χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού Δία και άλλα πολλά αγάλματα - μαρτυρίες σημαντικών περιόδων της πλούσιας ιστορίας μας.
Αφού ξεκουραστήκαμε κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα για παγωτό και αναψυκτικό επιστρέψαμε στη μαθητική εστία όπου φάγαμε για μεσημεριανό και ξεκουραστήκαμε. Νωρίς το απόγευμα επισκεφθήκαμε τη λίμνη Καϊάφα, όπου με ανάμικτα συναισθήματα -λόγω της τελευταίας μεγάλης και καταστροφικής πυρκαγιάς -παρατηρήσαμε το όλο τοπίο κυριαρχώντας σε όλους η χαρμολύπη για την όλη εικόνα. Χαρά για την όμορφη θέα και το συνδυασμό γαλάζιου και πράσινου αλλά και λύπη απ’ τη φρικιαστική θέα των καμένων δέντρων που έστεκαν όρθια και μας κοιτούσαν απορημένα. Στη συνέχεια πήγαμε στο ωραίο χωριό Ζαχάρω, όπου τα παιδιά έπαιξαν και χάρηκαν στον ωραίο πεζόδρομο με την πλατεία. Στο γυρισμό και μετά το βραδινό φαγητό ακολούθησε γλέντι με τραγούδι και χορό από τους δασκάλους και τους μαθητές μέχρι αργά. Το κέφι είχε την τιμητική του.
Την επόμενη μέρα πήραμε το πρωινό μας κι αφού μαζέψαμε τα πράγματά μας και χαιρετήσαμε τους φιλόξενους οικοδεσπότες του κέντρου πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Σταματήσαμε στην Πάτρα, όπου επισκεφθήκαμε τη μεγάλη εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, μιλήσαμε για τη ζωή του και θαυμάσαμε το ωραίο τέμπλο και τον εξαίσιο διάκοσμο του ναού.
Ακολούθως περάσαμε από τη γέφυρα του Ρίο-Αντίρριο, το μεγάλο θαύμα του αιώνα, που απαθανατίστηκε από μαθητές και δασκάλους και φτάσαμε αισίως στο Μεσολόγγι, όπου επισκεφθήκαμε τον κήπο των Ηρώων και ζήσαμε στιγμές λαμπρές κι ένδοξες απ’ την αναφορά στους αγωνιστές και τα γεγονότα , που έλαβαν μέρος το ’21. Στη συνέχεια πήγαμε για φαγητό στην Τουρλίδα κι απολαύσαμε τις ομορφιές της περιοχής.
Φεύγοντας κάναμε δυο στάσεις μία στο χάνι της Γραβιάς , όπου αντικρίσαμε το χώρο που έγινε η γνωστή μάχη και τον αδριάντα του Οδυσσέα Ανδρούτσου και άλλη μία για ξεκούραση και κολατσιό κοντά στη Λαμία.
Φτάνοντας στο Βόλο κουβαλήσαμε στις αποσκευές μας γνώσεις, εντυπώσεις και εμπειρίες , που με το καλύτερο μάθημα μέσα στην τάξη δεν θα τις ‘παίρναμε’ ποτέ. Αξίζει εδώ να συγχαρούμε τους γονείς που εμπιστεύθηκαν στους δασκάλους των παιδιών τους αυτήν την υπεύθυνη δραστηριότητα, γνωρίζοντας το ποιόν της εκπαίδευσης που προέρχεται απ’ τους συγκεκριμένους εκπαιδευτικούς και την ωφέλεια που θα έχει για τα παιδιά τους η όλη αυτή προσπάθεια.

ΑΡΩΜΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΑΠΟ ΙΣΤΙΟΦΟΡΑ ΣΤΟ ΒΌΛΟ

2010-05-12T13:28:00.000-07:00

Πριν από λίγες μέρες η όμορφη πόλη του Βόλου έζησε παραμυθένιες στιγμές κόντρα στις αντίξοες συνθήκες των ημερών , που ως γνωστόν περνούν οι περισσότεροι Έλληνες.
Συγκεκριμένα 22 ιστιοφόρα απ’ όλο τον κόσμο κατέφτασαν στο λιμάνι της πόλης μας, απ’ όπου θα ξεκινούσε ο μεγάλος αγώνας εκπαιδευτικής ιστιοδρομίας «ιστορικές θάλασσες 2010» με την εξής διαδρομή: Άναυρος-Άφησσος-Κωνσταντινούπολη-Βάρνα-Λαύριο Αττικής (τελικός προορισμός).

Η διάρκεια της διαδρομής θα είναι περίπου ένας μήνας।

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως διοργανώσεις εκπαιδευτικής ιστιοδρομίας, που εδώ και 50 χρόνια διοργανώνει η Sall Training International। Η βασική συνεισφορά αυτού του παγκόσμιου οργανισμού είναι η συναδέλφωση των λαών και η ανάπτυξη ευγενούς άμιλλας μεταξύ νέων απ’ όλες τις χώρες του κόσμου. Μάλιστα είχε προταθεί και για βραβείο Nόμπελ Ειρήνης το 1997. Για πρώτη φορά φιλοξενούνται στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο τόσο μεγάλα ιστιοφόρα και γι’ αυτό υπήρξε ιστορική στιγμή μιας και το συγκεκριμένο γεγονός συνδέεται άμεσα με το γεγονός της Αργοναυτικής Εκστρατείας και τα πρώτα ταξίδια στη Μαύρη Θάλασσα με την μυθική ‘Αργώ’ στην αρχαιότητα. Η παραλία του Βόλου έβριθε πολιτών , που έτρεξαν όλοι να απολαύσουν το μοναδικό θέαμα αναφοράς μιας άλλης εποχής। Πολλά σχολεία επισκέφθηκαν τα μυθικά πλοία και με τη βοήθεια ξεναγών εθελοντών περιηγήθηκαν κι έμαθαν πολλά για τα πλοία !

Επισκέπτες συνέρρεαν απ’ όλη τη Θεσσαλία και αρκετοί πλήρωσαν για να γίνουν μέλη των πληρωμάτων των πλοίων και να ζήσουν τη μοναδική αυτή εμπειρία της διαδρομή! Μέλη όλων των πληρωμάτων έκαναν επιδείξεις θεατρικές και χορού αναδεικνύοντας τα ήθη και τις παραδόσεις τους σ' ένα πολυπολιτισμικό 'παραμύθι'.Ήταν κατά κάποιο τρόπο η διεξαγωγή αυτή μια εναρκτήρια εκδήλωση της Πολιτιστικής Μεσογειάδας, που ανέλαβε ο Δήμος βόλου ταυτόχρονα με την ανάληψη των Μεσογειακών Αγώνων μαζί με τη Λάρισα το 2013.
Ας είναι λοιπόν παρόμοιες εκδηλώσεις να διοργανώνονται συχνά। Το μόνο που ζητάμε ως πολίτες απ’ τις εκάστοτε δημοτικές αρχές είναι αυτού του είδους οι εκδηλώσεις να βασίζονται σε σωστά έργα υποδομής και να επιφέρουν πιο πολλά οφέλη από κόστη. Εμείς κρατάμε το γεγονός , γίναμε όλοι παιδιά, κάτι διαφορετικό συνέβη στην πόλη μας κι αυτό πλέον αξίζει στη μοναδική αυτή στιγμή.
Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν η αναχώρηση των πλοιαρίων με κόρνες και ανοιχτά τα πανιά και με οδηγό -μέχρι τα ανοιχτά -τη μυθική μας Αργώ, την Αργώ του δικού μας Ιάσονα!!

ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΑΠ' ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

2010-05-09T03:03:00.000-07:00

ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΑΠ’ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Τη μανούλα μου την πήρανε
μεμιάς μέσα στη στιγμή
-
Τη μάνα μου δε γνώρισα,
τα μάτια μου δεν άνοιξα
-
Αγγελούδι με βαφτίζετε
χωρίς να έχω γεννηθεί
-
Ίσως ήτανε γραπτό
να μη δω τον κόσμο αυτό
-
Ούτε καν την πρώτη ανάσα
γω στον κόσμο αυτό αφήκα
-
Με λουλούδια με στολίζετε,
μα είν’ μεγάλη μου τιμή
-
Δεν γνωρίζω αν όλα αυτά
γίνονται για τον καμβά
-
Μα ας είναι η δική μου η άβουη πνοή
να γίνει η αφορμή
να μονιάσουν οι ανθρώποι
και να γίνουν μια πυγμή.
-
Αλλάξτε τρόπους στη στιγμή,
μονιάστε, διώξτε την οργή.
Σώστε τα όνειρά σας,
εσάς και τα παιδιά σας.
-
Είθε του ‘αγγέλου’ η λαλιά
να σας αγγίξει την καρδιά
κι απ’ αύριο όλοι μαζί
να δώσετε όραμα στη γη
-
Κι εγώ θα νιώσω μονομιάς
πως η θυσία μου αυτή
έγινε γλύκαντρο καρδιάς,
που θα γλυκάνει τη ζωή
-
Αυτή που θέλουν τα παιδιά, δίκαια κι ειρηνική.

Για να μπορούν τα ιδανικά τους να έβρουν στόχο και πνοή.

(με αφορμή τη δολοφονία εγκύου, υπαλλήλου τραπέζης, από ανεγκέφαλους αναρχικούς)

Ανοιξιάτικες συνθέσεις

2010-05-08T01:55:00.000-07:00

Αφού με τα παιδιά της τάξης μου (της Ε΄τάξης) φτιάξαμε τις τελευταίες ανοιξιάτικες κατασκευές-χειροτεχνίες σας τις προβάλλουμε!
Το σώμα της πασχαλίτσας είναι φτιαγμένο από το ρολό χαρτιού υγείας , το όποίο έχουν τα παιδιά χρωματίσει με μαύρο χρώμα। Οι κεραίες με κομματάκια από σύρμα πίπας και τα υπόλοιπα μέρη του σώματος με απλό χαρτόνι , που τα παιδιά το χρωματίζουν!

Για τα φτερά χρησιμοποιήσαμε έτοιμο κόκκινο χαρτόνι με μαύρες βούλες του εμπορίου (υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία)

Τώρα ετοιμαζόμαστε για χειροτεχνίες για τη γιορτή της μητέρας, όπου τα παιδιά μας θα βάλουν τα δυνατά τους για ένα καλό αποτέλεσμα , που θα κάνει τη μανούλα τους να χαρεί। Μόλις τα ετοιμάσουμε θα σας τα δείξουμε!
Την ερχόμενη βδομάδα ετοιμαζόμαστε δάσκαλοι και μαθητές της Ε΄και ΣΤ΄τάξης για τριήμερη πολιτιστική και περιβαλλοντική εξόρμηση στα Κρέστενα Ηλείας। Τις εντυπώσεις μας θα σας τις γνωστοποιήσουμε σύντομα। Μέχρι τότε καλά να τα περνάτε φίλοι μας!!!

Ο ΗΘΙΚΟΣ ΞΕΠΕΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

2010-03-29T22:35:00.000-07:00

Πολλή συζήτηση ‘εξαντλείται’ καθημερινά σε πηγαδάκια διαλόγου , σε διαπροσωπικές σχέσεις , στην αγορά , στο καφενείο και σχεδόν παντού για την περιβόητη οικονομική κρίση, που ταλανίζει τη χώρα μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά ως νεοέλληνες τη συνειδητοποιήσαμε την τελευταία στιγμή (εθνικό μας χόμπι φυσικά) και μάλιστα με πανικόβλητες κινήσεις .
Μεγάλο μερίδιο ευθύνης βέβαια στις αντιδράσεις πανικού και απερισκεψίας φέρνουν οπωσδήποτε οι αξιαγάπητοι κατά τα άλλα πολιτικοί μας, οι διάφοροι ταγοί και πάσης φύσεως αναλυτές και οικονομολόγοι, μα κυρίως η εξουσία των ‘Μέσων Ενημέρωσης’. Έχει ‘βαπτιστεί’ ως το κύριο καθημερινό θέμα σε σημείο , που να μην ασχολούμαστε με τίποτε άλλο, σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο που να μας ενδιαφέρει στη ζωή. Τόσο πολύ , που ξαφνικά καταφέραμε διεθνώς όλοι να ασχολούνται με την Ελλάδα. Και μάλιστα για ένα θέμα που προϋπήρχε και μάλιστα προ πολλού!! Εμείς όμως μια ωραία πρωία το ανακαλύψαμε ως δια μαγείας!!
Βέβαια δεν ισχυρίζομαι πως δεν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα κι αυτό ήδη αρχίζει να φαίνεται στον κορβανά του καθενός μας. Πολλές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να επιβιώσουν, μισθωτοί αρχίζουν να νιώθουν τη ‘κατρακύλα’ του μισθού τους και να μη δύνανται να ικανοποιήσουν τα βασικά της καθημερινότητας και τα έξοδα των σπουδών των παιδιών τους, οι πάσης φύσεως εργαζόμενοι να μην μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο και να ανταπεξέλθουν στην αποπληρωμή του δανείου τους, συνταξιούχοι να μην έχουν να φάνε μιας κι όλα τα καταναλωτικά αγαθά έχουν πάρει την ‘ανιούσα’.
Όμως η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να γίνει μόνο με τη γενναία προσπάθεια κάποιων μετρημένων στο χέρι ‘γενναίων’ θα τολμούσα να πω πολιτικών προσώπων απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους, γιατί πιστεύω πως ο μηδενισμός είναι η χειρότερη μεθοδολογία και πρακτική μα κι ο πιο επικίνδυνος τρόπος να προσπαθούμε να λύσουμε τα όποια προβλήματά μας. Χρειαζόμαστε σίγουρα βαθιές τομές και ανατροπές, που φυσικά δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να τις επωμισθούν αυτοί που πληρώνουν μια ζωή , τα εύκολα ‘θύματα’ ας μου επιτραπεί η λέξη! Δικαιοσύνη ζητά ο λαός κι αυτό πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου.
Γιατί ως εδώ έχουμε φτάσει σίγουρα απ’ την υπαιτιότητα των όσων μας έχουν κυβερνήσει κατά καιρούς, κι αναφέρομαι κυρίως στα δυο μεγάλα κόμματα , μα και στα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης – ιδίως τα αριστερά , που έχουν συνηθίσει να βγάζουν την ‘ουρά’ τους απ’ έξω. Γιατί δεν μπορεί μια ζωή να κακομαθαίνεις το λαό λέγοντας ότι είσαι πάντα μαζί του, δίνοντάς τον μόνο δικαιώματα
Όπως ένα παιδί μέσα σ’ ένα σπίτι πρέπει να μεγαλώνει γνωρίζοντας ποιες είναι οι υποχρεώσεις μα και τα δικαιώματά του έτσι κι ο ελληνικός λαός οφείλει να μάθει επιτέλους ότι έχει και κάποιες ευθύνες απέναντι στην κοινωνία που ζει , ακόμη και με κάποιες στερήσεις. Γι αυτόν το λόγο ισχυρίζομαι ότι οι ευθύνες αγγίζουν κι εμάς τον απλό λαό για την κακή διαχείριση, που κάνουμε καθημερινά στη ζωή μας. Κι αυτό ερμηνεύεται ως κατασπατάληση των πόρων μας σε είδη ευτελούς ανάγκης, σε ικανοποίηση ψεύτικων και ανύπαρκτων αναγκών κ.ά. Με λίγα λόγια στην απώλεια του μέτρου.
Το μεγάλο μας πρόβλημα όμως δεν είναι η οικονομική κρίση, μιας και πάρα πολλές φορές στο παρελθόν το ελληνικό κράτος κλήθηκε και μάλιστα στα 100 τελευταία χρόνια να ‘βγάλει’ το φίδι απ’ την τρύπα και πάντα με διάφορους τρόπους έβγαινε απ’ την όποια δύσκολη κατάσταση. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι περάσαμε και από πτώχευση και από υποτιμήσεις του νομίσματός μας αλλά και από μεγαλύτερες μειώσεις μισθών της τάξεως του 15% το 1987. Πιστεύω μου είναι ότι με αρκετές θυσίες , δυστυχώς των γνωστών αγνώστων φορολογουμένων , πάλι θα ορθοποδήσουμε κάποια στιγμή. Το θέμα είναι να βγει κάτι καλό απ’ αυτό μιας και κάναμε ήδη το παγκόσμιο να ασχολείται με το «Ελλάντα». Ας ευχηθούμε να αναγεννηθούμε απ’ τις στάχτες μας πριν είναι αργά.
Το πραγματικό όμως πρόβλημά μας και εδώ θα πρέπει να σταθούμε είναι η ηθικοπνευματική κρίση , που περνά ο ελληνισμός κι εδώ ίσως - απ’ ότι έχει δείξει η ιστορία - δεν θα είναι καθόλου εύκολο να βρεθεί η απαραίτητη ‘συνταγή’ να επανέλθουμε. Να επιστρέψουμε στις αξίες που χάνουμε τόσο εύκολα καθημερινά. Κι αυτό είναι ευθύνη του καθενός μας. Δεν πρέπει να κρίνουμε μια ζωή τους άλλους αλλά να κάνουμε και την αυτοκριτική μας , γιατί ο ηθικός ξεπεσμός και η πνευματική ‘σαπίλα’ δεν έχουν προηγούμενο.
Γονείς δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους ή τουλάχιστον μ’ αυτά που θα ’πρεπε να ασχολούνται, η χρήση της τεχνολογίας (κινητά και διαδίκτυο) γίνεται κατά το χειρότερο τρόπο, διαφθορά και έγκλημα κυριαρχούν στα καθημερινά δελτία ειδήσεων τόσο που έχει επέλθει ανοσία στο άκουσμά τους, οι διαπροσωπικές σχέσεις καλύπτονται από καχυποψία και υστεροβουλία, η ασφάλεια των πολιτών έχει πάει στο βρόντο, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα δεν υπάρχει παρά μόνο στα λεξικά, η πίστη στο Θεό, τις αξίες και τα ιδανικά θεωρούνται πλέον ντεμοντέ και αντικείμενο χλευασμού.
Σήμερα ο νεοέλληνας κι όχι μόνο ασχολείται με τις υλικές και μόνο ανάγκες του και όχι με τις ψυχοπνευματικές. Σκέφτεται για παράδειγμα πως θα πάρει τρία ζευγάρια παπούτσια διάφορων χρωμάτων , που θα ταιριάζουν με την αγορά των ανάλογων αγοραζόμενων ενδυμάτων και αξεσουάρ. Πού θα πάει διακοπές με το ανάλογο διακοποδάνειο κι ας τσουρουφλίζεται , να παίξει ή να επενδύσει στην καλύτερη περίπτωση στο χρηματιστήριο κι ας μην έχει να φάει. Να θεοποιεί τη σύγχρονη φράση που τείνει να γίνει παροιμιώδης: «ο Έλληνας και τίποτε να μην έχει τα φαγάδικα και οι καφετέριες θα είναι καθημερινά γεμάτα.» Η Ελλάδα δηλαδή ποτέ δεν πεθαίνει. Ναι η Ελλάδα, οι Έλληνες όμως;
Οφείλουμε κατά τη γνώμη μου να ξαναβρούμε το χαμένο μας μέτρο κι αυτό είναι ευθύνη του καθενός από εμάς και μην ψάχνουμε πάντα να βρίσκουμε τις ευθύνες αλλού. Δικά μας είναι τα παιδιά , δικιά μας είναι η ζωή. Ας σώσουμε την αξιοπρέπειά μας , ας σώσουμε την πλούσια πνευματική μας κληρονομιά, ας σώσουμε επιτέλους την ψυχή μας. Μόνο εμείς μπορούμε να το κάνουμε αυτό με τη δύναμη βέβαια του Θεού. Άλλωστε το χρωστάμε σ' αυτήν τη χώρα, σ' αυτόν το λαό. Οι μέρες που διανύουμε είναι η καλύτερη αφορμή για να το πετύχουμε. Ας σταυρώσουμε τα πάθη μας και να προσευχηθούμε για ανάταση της ψυχής και του πνεύματος. Καλό φωτισμό λοιπόν και καλή Ανάσταση σε όλους!

ΑΠΡΟΣΩΠΗ ΣΥΝΤΑΞΗ

2010-02-28T11:58:00.000-08:00

Τάξη Ε'

Ονοματεπώνυμο:..............................................................

Μάθημα: Γλώσσα

Ενότητα: Παιχνίδια

Απρόσωπη σύνταξη

Τα ρήματα που χρησιμοποιούνται στο γ' ενικό πρόσωπο και δεν έχουν υποκείμενο κάποιο πρόσωπο ή πράγμα αλλά μια ολόκληρη πρόταση λέγονται απρόσωπα ρήματα.
π.χ. Πρέπει να προσέχετε στο μάθημα. (Α.Ρ. = απρόσωπο ρήμα) - (Υ= υποκείμενο)
Α.Ρ. Υ.
Ενδέχεται να πάμε εκδρομή αύριο.
Α.Ρ. Υ.
Εκτός από απρόσωπα ρήματα υπάρχουν και απρόσωπες εκφράσεις. Αυτές σχηματίζονται με το γ' ενικό πρόσωπο του ρήματος είμαι ή υπάρχω και ένα επίθετο ή ουσιαστικό. Και η απρόσωπη έκφραση έχει για υποκείμενο μια ολόκληρη πρόταση.
π.χ. Υπάρχει πιθανότητα να βρέξει αύριο. (υπάρχει + ουσιαστικό)
Α.Ε. Υ.
Είναι άδικο να κατηγορούμε τον Πέτρο. (είναι + επίθετο)
Α.Ε. Υ.
Είναι ώρα να διαβάσουμε. ( είναι + ουσιαστικό) (Α.Ε. = απρόσωπη έκφραση)
Α.Ε. Υ.

Προσέξτε!!!!!!!!!!!!
Ένα ρήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ως προσωπικό είτε ως απρόσωπο.
π.χ.. Απαγορεύεται το κολύμπι. (προσωπικό ρήμα)
Απαγορεύεται να κολυμπάτε. (απρόσωπο ρήμα)
Τα κυριότερα απρόσωπα ρήματα είναι:
α) πρόκειται,συμφέρει, πρέπει, μέλει, μέλλεται, ενδέχεται κ. ά.
β) τα ρήματα που φανερώνουν φυσικά φαινόμενα: βρέχει, χιονίζει αστράφτει, βροντά, φυσά, χειμωνιάζει, καλοκαιριάζει, βραδιάζει, χαράζει, φέγγει, ξημερώνει, νυχτώνει, κ.ά.
γ) μερικά προσωπικά ρήματα σε ορισμένες φράσεις: λέγεται, φτάνει, χρειάζεται, φαίνεται, γίνεται,τυχαίνει, ακούγεται, κ.ά.

Άσκηση
Να κυκλώσεις το απρόσωπο ρήμα και να υπογραμμίσεις το υποκείμενό του στις παρακάτω προτάσεις.( Προσοχή ! Δεν έχουν όλες οι προτάσεις απρόσωπα ρήματα)
α) Ακούγεται ο θόρυβος των αυτοκινήτων. β) Ακούγεται ότι αύριο το σχολείο μας θα πάει εκδρομή. γ) Συμφέρει να ψωνίζω με τις εκπτώσεις. δ) Φαίνεται ότι ο Κώστας είναι άρρωστος. ε) Ο Κώστας φαίνεται ήσυχος. στ)Υποτίθεται ότι είσαι φίλος μου. ζ) Λέγεται πως το σχολείο μας θα είναι κλειστό αύριο.

2010-02-28T09:06:00.000-08:00

Εύχομαι σε όλες και όλους - φίλες και φίλους αναγνώστες - καλό μήνα και με υγεία!!

Στο πνεύμα των ημερών!!!

2010-02-09T12:23:00.001-08:00

Να και μερικές χειροτεχνίες , που έγιναν από τα παιδιά της Ε΄τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ν. Ιωνίας Μαγνησίας και παρουσιάζονται με έναν ιδιαίτερο τρόπο! Καλές απόκριες απ' όλους μας και καλή Σαρακοστή!!

(Βιβλιο) τρώγοντας...ανοίγει κι η 'όρεξη' !!!

2010-01-31T10:10:00.000-08:00

‘Τα βιβλία είναι τα παράθυρα απ’ τα οποία βλέπουν έξω οι ψυχές..
σπίτι χωρίς βιβλία είναι ένα παράθυρο χωρίς δωμάτια.’
ΜΠΗΧΕΡ

Με αφορμή την ενότητα του μαθήματος της ‘ΓΛΩΣΣΑΣ’ : ΒΙΒΛΙΑ-ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ της Ε΄ τάξης του δημοτικού, δάσκαλοι και μαθητές του 2ου δημοτικού σχολείου Νέας Ιωνίας, αφού εξαντλήσαμε σε πολλά επίπεδα την εν λόγω ενότητα με διάφορες διαθεματικές προσεγγίσεις και αναφορές σε γνωστούς και μη στα παιδιά συγγραφείς και με σημαντικότερο εφόδιο την προσδοκία της καλύτερης γνωριμίας με τον καλύτερο φίλο-το βιβλίο- αποφασίσαμε να επισκεφθούμε τη σχολική βιβλιοθήκη του 2ου Λυκείου Νέας Ιωνίας. Εκεί - με την πρωτοβουλία του συγκεκριμένου σχολείου και με εμπνευστή κι εμψυχωτή της ιδέας τον καθηγητή κ. Κώστα Αμυγδαλίτση - εκπονείται συγκεκριμένο 4ωρο πρόγραμμα γνωριμίας κι επαφής του παιδιού με το βιβλίο.

Στο ζεστό χώρο της βιβλιοθήκης ο κ. Κώστας μίλησε στα παιδιά για τα βασικά χαρακτηριστικά ενός βιβλίου, που οφείλει να γνωρίζει ένας αναγνώστης πέρα απ’ τη θεματολογία του. Δόθηκαν εξηγήσεις με απλό και παραστατικό τρόπο για τις έννοιες :τίτλος, υπότιτλος, έκδοση, συγγραφέας, ISBN, πνευματική ιδιοκτησία κτλ. Στη συνέχεια στους μαθητές μας -και αφού τους δόθηκε από ένα τυχαίο βιβλίο- τους ζητήθηκε με βιωματικό τρόπο να ανακαλύψουν αυτά τα χαρακτηριστικά κι έτσι με παιγνιώδη τρόπο έμαθαν πάρα πολλά πράγματα για έναν φίλο τους , που δεν είχαν ως τώρα τη δυνατότητα να τον γνωρίσουν τόσο καλά και μ’ αυτόν τον τρόπο οδηγήθηκαν στην ανάγκη διεξοδικής ανακάλυψης του εσωτερικού πνευματικού του κόσμου.
Στη συνέχεια παρακολούθησαν ένα αξιόλογο ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στην Εθνική Βιβλιοθήκη της πρωτεύουσας , όπου είχαν τη δυνατότητα συν τοις άλλοις να δουν και να γνωρίσουν τον τρόπο με τον οποίο συντηρούνται και προστατεύονται παλιά χειρόγραφα, τη διαδικασία ταξινόμησης και οργάνωσης των βιβλίων στα ράφια και άλλα πολλά.

Αφού χωρίστηκαν σε ομάδες, μπροστά από ηλεκτρονικούς υπολογιστές διδάχτηκαν τον τρόπο εξεύρεσης και αναζήτησης συγκεκριμένων βιβλίων κι εντύπων , που υπήρχαν στη βιβλιοθήκη και στο τέλος ξεναγήθηκαν και τους ζητήθηκε να βρουν βιβλία , που τα ίδια τα παιδιά εντόπισαν στους Η/Υ.

Παράλληλα τα παιδιά έπαιξαν κάνοντας δύο διαλείμματα , απόλαυσαν το κολατσιό τους κι εκτονώθηκαν όσο τίποτε άλλο!! Η ευχαρίστησή τους ‘ζωγραφίστηκε’ στα πρόσωπά τους κι εκφράστηκε με ατέλειωτες ερωτήσεις που υπέβαλαν στον υπεύθυνο του προγράμματος.
Στο τέλος ,μάλιστα, τους δόθηκε και ειδικό έντυπο συμμετοχής τους, που το χάρηκαν ιδιαίτερα.
Οι εμπειρίες από την ασυνήθιστη αυτή επίσκεψη υπήρξαν κυριολεκτικά συναρπαστικές και πάνω απ’ όλα παιδαγωγικά ωφέλιμες!!
Ωστόσο θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όσους εμπλέκονται στην πρωτοβουλία εκπόνησης αυτού του προγράμματος κι ενέργειες τέτοιου τύπου θα πρέπει να στηρίζονται από το Υπουργείο Παιδείας αλλά και από τους τοπικούς φορείς.

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι :

«Τα βιβλία είναι τα ματογυάλια,
που μ’ αυτά βλέπουμε τον κόσμο.
στα αδύνατα μάτια είναι περισσότερο ωφέλιμα ,
γιατί ενισχύουν και διατηρούν το φως.»
ΦΩΫΧΤΕΡΞΛΕΜΠΕΝ

«Είναι μια ζωντανή φωνή,
ένας διανοούμενος που ακούγεται αδιάκοπα!!»
ΣΜΑΙΛΣ

Τιμητικό βραβείο για 'την αγάπη προς το παιδί'

2010-01-15T12:20:00.000-08:00

θα ήθελα να ευχαριστήσω τη φίλη Έλενα και την παρέα 'των συνταγών της καρδιάς', που μου δίνουν ένα τόσο τιμητικό βραβείο όπως αυτό 'της αγάπης για τα παιδιά'!! Επίσης να συγχαρώ το 'Χαμομηλάκι' , που υπήρξε ο εμπνευστής αυτού του βραβείου. Και πώς θα ήταν δυνατόν να μη συμβεί αυτό από ανθρώπους που αγωνίζονται καθημερινά για την προστασία και φροντίδα όλων των παιδιών της γης. Θεάρεστο έργο και προσπάθεια!!

Μακάρι η προσφορά μου όπως και κάθε δασκάλου να αξιολογείται με τέτοιες τιμητικές διακρίσεις που ενισχύουν τη θέληση για ακόμη πιο σημαντικές και χρήσιμες επιδόσεις στο σκληρό στίβο της γνώσης , της ανατροφής και της διαπαιδαγώγησης του κάθε παιδιού που η μοίρα μας φέρνει στο δρόμο μας και η κοινωνία μας εμπιστεύεται.

Με τη σειρά μου έχω κι εγώ να προτείνω γι' αυτό το βραβείο τους εξής φίλους κι αναγνώστες, που πιστεύω ότι βρίσκονται κοντά στα παιδιά δίνοντας την αγάπη του με το δικό του τρόπο έκαστος!

Την καλή φίλη Άσπα, μια τρυφερή και σπουδαία μητέρα, που αποτελεί υπόδειγμα μάνας!

http://aspaonline.blogspot.com/

Το δραστήριο και υπερκινητικό δάσκαλο με τις εύστοχες επιλογές του!

http://36dimotiko.blogspot.com/

Τη Ρίκη Ματαλλιωτάκη με την αξιόλογη 'πένα' της που αγγίζει κάθε ανθρώπινη ψυχή!

http://logo-texnia.blogspot.com/

Στο συμπαθέστατο Γιώργο Λάιο , που φροντίζει κατά άψογο τρόπο να βρίσκεται κοντά στους γονείς και τα παιδιά!

http://georgelaios.blogspot.com/

Μία από τα ίδια!!

2009-12-20T01:45:00.000-08:00

Άλλοι έβγαιναν υπερήφανοι και χαμογελαστοί-οι μεγάλοι και τρανοί του πλανήτη μας- πιστεύοντας ότι πέτυχαν το ακατόρθωτο κάνοντας ένα σημαντικό βήμα για τη διάσωση της γης. Στην αντίπερα όχθη, όμως, οι εκπρόσωποι των περισσότερων λαών , που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα έπεφταν σε άκρα μελαγχολία και απογοήτευση βλέποντας ότι για άλλη μια φορά μια προσπάθεια να αλλάξουν οι άσχημες κλιματικές συνθήκες έπεφταν στο κενό.

Προφανώς και αναφέρομαι στη διαβόητη Σύνοδο της Κοπεγχάγης, όπου η κατά τα άλλα καταπράσινη και πανέμορφη χώρα της βόρειας Ευρώπης δέχτηκε τους ηγέτες των ηπείρων όχι ως εκπροσώπους , που αναζητούν το θαύμα της επίλυσης των κλιματικών προβλημάτων, αλλά μάλλον ως κουστουμαρισμένα ανθρωπάκια , που ένιωθες ότι πήγαν για χειμερινό δεκαπενθήμερο τουρισμό.

Οι ΗΠΑ και η Κϊνα καθώς και η Ευρώπη και άλλες αναπτυγμένες χώρες είναι αυτές που προκάλεσαν εις βάρος δισεκατομμυρίων ανθρώπων τις άθλιες κλιματικές αλλαγές, που απειλούν με ολοκληρωτική καταστροφή τον πλανήτη μας και μάλιστα με απρόσμενα πολύ ραγδαίους ρυθμούς. Η υποκρισία των πολιτικών ταγών των υπερδυνάμεων για άλλη μια φορά κυριάρχησε τόσο πολύ, που ξεπέρασε και τις φαρισαϊκές στιγμές του Κιότο.

Παράλληλα , όμως, οι καταστροφές στη γη συνεχίζονται. Οι πάγοι λιώνουν εξ αιτίας του φαινομένου του Θερμοκηπίου, ζώα αφανίζονται , παραθαλάσσιες πόλεις πλημμυρίζουν και 'χάνονται' , ο αέρας που αναπνέουμε μολύνεται ολοένα και περισσότερο , οι άστεγοι πληθαίνουν, εκατομμύρια ανθρώπων και δη παιδιών ξεψυχούν καθημερινά, η αναζήτηση νερού στις υπανάπτυκτες κυρίως χώρες γίνεται μέσα σε λασπόνερα εκτός αν υπάρχει ξηρασία και τότε δεν υπάρχει κι αυτή η πιθανότητα.

Μέσα σε λίγα χρόνια , στα μέσα περίπου του αιώνα μας , όπως μας λένε ειδικοί επιστήμονες, 500.000.000 άνθρωποι θα φύγουν απ' τον τόπο τους εξ αιτίας των εγκληματικών κλιματικών συνθηκών που θα προκληθούν κι έτσι θα δημιουργηθεί μια νέα γενιά προσφύγων, των περιβαλλοντικών!

Δε γνωρίζουν οι ταγοί κατά κύριο λόγο των ΗΠΑ και της Κίνας ότι η κατάσταση έχει τόσο πολύ εκτροχιαστεί , που θα γυρίσει μπούμεραγκ στους ίδιους και στα κοντόφθαλμα συμφέροντά τους. Αλήθεια ποιο είναι το μεγαλύτερο συμφέρον απ' την ίδια τη ζωή!!

Δε γνωρίζουν ότι ο κόσμος πλάστηκε όχι για να προσφέρεται ως εκμετάλλευση από κάποιους ισχυρούς του πλανήτη, αλλά για να διαχειρίζονται οι ίδιοι οι άνθρωποι ( ως τα τελειότερα όντα ) με τέτοιο τρόπο τα δημιουργήματα και τη φύση του Πλάστη-δημιουργού μας, που θα είναι προς όφελος της ίδιας της ζωής.

Σίγουρα δεν φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα κάποιος σωτήριος πλανήτης Πανδώρα, όπου θα δεχτεί στις αγκάλες του όλους εμάς σαν άλλους AVATAR και να διαιωνισθεί έτσι το είδος μας. Αυτό που επιβάλλεται είναι η άμεση εγρήγορση όλων των φορέων των κρατών και δη των ισχυρών και με τη δέουσα προσοχή, ευαισθησία και υπευθυνότητα να ενσκήψουν στο τεράστιο πρόβλημα , που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, πριν είναι πολύ αργά.

Και με την ευκαιρία των άγιων ημερών που πλησιάζουν να ευχηθώ κι εγώ πέρα απ' τις καθιερωμένες ευχές για καλή υγεία, ειρήνη και αγάπη να φωτίσει ο θεός τους ισχυρούς της γης να κοιτάξουν λίγο πιο πέρα τη δυστυχία των πολλών και ο Αη Βασίλης να φέρει ένα διαφορετικό μα και κοινό δώρο για όλους τους ανθρώπους τη χρονιά που έρχεται, αυτό της προσμονής ενός χαρούμενου πλανήτη, πράσινου, γεμάτου ζωή και αισιοδοξία για τις επερχόμενες γενιές. ΑΜΗΝ!!!

2009-12-12T15:14:00.000-08:00

Τα μυστικά της εικόνας της Γέννησης του Χριστού

Πολλές φορές αντί να χρειαστεί να εκφράσουμε με λόγια κάποιες καταστάσεις και γεγονότα , που συμβαίνουν στη ζωή μας προσφεύγουμε στη ρήση:

«Μια εικόνα χίλιες λέξεις»

Πάνω σ’ αυτήν τη φιλοσοφία στηρίχτηκαν και οι ορθόδοξοι κατά κύριο λόγο χριστιανοί αγιογράφοι όλων των μ. Χ αιώνων , για να αποδώσουν με τον πιο απλό τρόπο - ειδικά στα βυζαντινά χρόνια - γεγονότα, που ‘σημάδεψαν’ τη ζωή του Κυρίου μας αλλά και τον τρόπο ζωής των αγίων. Κι αυτό για να καταλαβαίνουν όλοι οι άνθρωποι ακόμη κι αυτοί , που ήταν απλοί κι όχι μορφωμένοι.
Παρακάτω επιχειρείται με τον πιο σύντομο τρόπο να δοθεί μια ερμηνεία και εξήγηση των διάφορων συμβολισμών , που σχετίζονται με το μέγα θαύμα της ‘Γέννησης του Χριστού’ και που θα την γιορτάσει σε λίγες μέρες όλη η οικουμένη.

Ο μικρός Χριστός είναι ξαπλωμένος μέσα σ’ έναν τάφο και σπαργανωμένος σαν νεκρός, για να μας δείξει ότι ήρθε στον κόσμο για να θυσιαστεί (να ‘πεθάνει’) και να μας προσφέρει τον εαυτό του.
Ένα βόδι και ένα γαϊδουράκι ζεσταίνουν το Χριστό. Συμβολίζουν τους Ιουδαίους και τους ειδωλολάτρες, που πίστεψαν στο Χριστό.
Το σπήλαιο είναι μαύρο. Συμβολίζει την αμαρτία του κόσμου και το σκοτάδι στο οποίο ήταν βυθισμένος.
Ο Ιωσήφ κάθεται παράμερα ως υπουργός του μυστηρίου.
Η παναγιά μας σκέφτεται και απορεί πώς ο Υιός του Θεού έγινε δικός της Γιος. Πώς χωρίς άντρα έγινε μητέρα. Όμως όπου θέλει ο Θεός , αλλάζουν οι νόμοι της φύσης αφού Αυτός τους θέσπισε…

Μήπως τώρα μπορούμε ο καθένας από μας να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα;

Τι να ψάλλουν άραγε οι άγγελοι;
Σε ποιον μιλά ο άγγελος στα δεξιά της εικόνας; Τι να του λέει άραγε;
Τι κάνουν οι γυναίκες στο μικρό Χριστό;

Ας προσπαθήσουμε εμείς οι μεγάλοι να κάνουμε στα παιδιά μας μια ανάλογη προσέγγιση στο αληθινό πνεύμα των Χριστουγέννων και να ξεφύγουμε για λίγο απ’ τον ψεύτικο θεό της κοσμικότητας και του υλισμού. Σε μια συγκέντρωση στο τζάκι του σπιτιού ή γύρω απ’ το χριστουγεννιάτικο δέντρο μπορούμε να συζητήσουμε και να βιώσουμε τα αληθινά Χριστούγεννα, προτού ο χαρμόσυνος κτύπος της γλυκόλαλης καμπάνας ηχήσει στα αυτιά μας και ετοιμαστούμε να υποδεχτούμε τον ερχομό του Κυρίου μας!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!

Και το όνομα αυτής ΚΑΡΛΑ!!!Μια αποξηραμένη λίμνη ...ξαναγεννιέται!!

2009-11-12T08:09:00.000-08:00

Οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί του προγράμματος συντονίζουν τις ενέργειές τους

Στα πλαίσια του προγράμματος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης «Κάρλα-μια λίμνη ξαναγεννιέται», που εκπονείται από το Κ.Π.Ε (Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης) Μακρινίτσας και το Μουσείο λιμναίου πολιτισμού του δήμου Καναλίων και την αρωγή του ΚΕ.ΜΕ.ΒΟ (Κέντρο Μελέτης Βοιβηίδος), οι μαθητές/ιες της Ε΄τάξης του 2ου δημ. Σχολείου Νέας Ιωνίας με τους δασκάλους τους κ. Ματζίρη Κων/νο και κα Τσελιούδη Μαρία αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν παιδαγωγική επίσκεψη στο παραπάνω μουσείο και στη λίμνη Κάρλα την 11η Νοεμβρίου 2009.

Ο σκοπός της επίσκεψης ήταν να γνωρίσουν τα παιδιά το παρελθόν και την ιστορία αυτού του τόσο σημαντικού για το θεσσαλικό κάμπο υδροβιότοπου, τους λόγους αποξήρανσης και αποστράγγισής της και την αναγκαιότητα επανασύστασής της.
Ξεκίνησαν με λεωφορείο του ΚΤΕΛ στις 8 η ώρα περίπου το πρωί μαζί με την Ε΄ τάξη του 20ού δημοτικού σχολείου Βόλου και τις δασκάλες Αγγελική Γκέσκου (διευθύντρια) και Φιλίτσα Μουρτζοπούλου, εφόσον αποφάσισαν τα δυο σχολεία από κοινού να βιώσουν τις τόσο όμορφες κι αξέχαστες στιγμές , που θα ακολουθούσαν.
Στις 9 η ώρα περίπου έφθασαν στο καλαίσθητο Μουσείο του Λιμναίου πολιτισμού του δήμου Καναλίων , όπου τους υποδέχτηκε ο υπεύθυνος και ξεναγός κ. Χανιάς Γεώργιος. Εκεί αφού τους επετράπη να βγάλουν κάποιες φωτογραφίες χρήσιμες για το πρόγραμμά τους, ο κ. Γιώργος τους ενημέρωσε για τις χρήσεις του συγκεκριμένου χώρου απ’ το παρελθόν μέχρι αυτό να γίνει μουσείο τα τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως αίθουσα κινηματογράφου (γι’ αυτό κι η αμφιθεατρική του φυσιογνωμία), έπειτα ως εργαστήρι σπαστήρα αμυγδάλων κ.ά. Η ανάχρησή του ως αίθουσας μουσείου υπήρξε, πολύ εύστοχη επιλογή. οι καλύβες των ψαράδων

οι στολές των ψαράδων

Αφού τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το μουσειακό χώρο, κάθισαν στα άνετα καθίσματα και αφέθηκαν στην βιωματική παρουσίαση , ξενάγηση των μελών του Κ.Π.Ε Μακρινίτσας Παρδαλίδη Θεολόγο, Τσαβέ Πηνελόπη και Τσιμπλούλη Γεράσιμο. Τα παιδιά , αφού χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και με ντοσιέ, χαρτί και μολύβι στο χέρι σημείωναν, ρωτούσαν και ‘εισέπρατταν’ πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για τη ζωή και τις ασχολίες των κατοίκων των παραλίμνιων περιοχών, την έκταση και το βάθος της λίμνης σε διάφορες χρονικές περιόδους, για τη ζωή, τις βάρκες και τις καλύβες των ψαράδων κ.α. Επίσης είδαν και σχολίασαν με τους δασκάλους των ομάδων τους πολλές φωτογραφίες των γνωστών φωτογράφων Τλούπα, Λέτσιου κ.α., που απαθανάτισαν με τον φακό τους απίθανες στιγμές της λίμνης και της ζωής σ’ αυτήν σ’ όλες τις χρονικές περιόδους της ιστορίας της.

Αμέσως μετά και αφού ευχαρίστησαν τον υπεύθυνο του Μουσείου έκαναν ένα σύντομο ημίωρο διάλειμμα στην γραφική πλατεία του χωριού , όπου τα παιδιά έπαιξαν και οι δάσκαλοι-μέλη του Κ.Π.Ε πρόσφεραν σε μαθητές και δασκάλους από ένα φρέσκο κουλουράκι. Στην παρέα τους ήρθε κι ένας εξαίρετος κύριος , παλιός ψαράς της περιοχής και με το δικό του τρόπο είπε λίγα πράγματα για τη ζωή του, όπου και καταγράφησαν. Ευχάριστος επίλογος της παρουσίας του η απαγγελία ποιήματος με θέμα τη ζωή στη λίμνη.
Κατά τις 11 η ώρα περίπου ανέβηκαν στο λεωφορείο και κίνησαν για τη λίμνη, όπου τους περίμενε άλλη μια μεγάλη έκπληξη απ’ τους συντελεστές του προγράμματος. Σταμάτησαν στο δρόμο του αναχώματος , όπου απ’ τη μια πλευρά υπήρχαν λιμναία ύδατα και απ’ την άλλη έβοσκαν γελαδοπρόβατα. Οι δάσκαλοι του Κ.Π.Ε εφοδίασαν μαθητές και δασκάλους με κιάλια και τηλεσκόπια , για να παρατηρήσουν την σπανίου είδους ομορφιά του εξαιρετικού τοπίου , που απλωνόταν γύρω τους. Λευκοτσικνιάδες, σταχτοτσικνιάδες, αβοκέτες, καλαμοκανάδες, αγριόπαπιες και άλλα σπάνια είδη πουλιών απλώνονταν μπροστά τους. Η όλη εικόνα έμοιαζε με παραμύθι! Φαντάστηκαν όλοι τους τι θα γινόταν την ερχόμενη άνοιξη , όταν θα περνούσαν κοπάδια μεταναστευτικών πουλιών. Θα είναι κάτι το απερίγραπτο!! 1962: Η λίμνη κατά την αποξήρανσή της

2009: Η λίμνη ξαναγεννιέται...

Ενημερώθηκαν για το σημείο όπου θα ιδρυθεί το κωπηλατήριο για τους Μεσογειακούς αγώνες , έκαναν ασκήσεις προσανατολισμού και δόθηκε η ευκαιρία στα παιδιά με τις έξυπνες δραστηριότητες των δασκάλων του Κέντρου Περιβάλλοντος να εννοήσουν την ιστορική γραμμή-πορεία της λίμνης –προ, κατά και μετά την αποξήρανσή της.- με τη βοήθεια φωτογραφιών. Η συμμετοχή και το βίωμα στο έπακρον!
Οφείλουμε, όμως, να αναφέρουμε και δυο άσχημες και απαράδεκτες ενέργειες, που προκάλεσαν μαθητές και δασκάλους και τους έκαναν να αγανακτήσουν με τη συμπεριφορά κάποιων ανθρώπων. Συγκεκριμένα κάποιος ηλικιωμένος κυνηγός αφού με το μηχανάκι του πέρασε δυο φορές μπροστά απ’ το σχολείο, πήγε κάμποσα μέτρα πιο πέρα, άρπαξε το κυνηγητικό του όπλο, πυροβόλησε αρκετές φορές στη λίμνη κι όπως αντιληφθήκαμε είχε και θύματα κάποια πουλιά. Τα κρατούσε με μεγαλοπρέπεια και περηφάνια στα χέρια του, αδιαφορώντας που κοντά του υπήρξε σχολείο. Και η άλλη εικόνα , που σίγουρα προβλημάτισε όλους , ήταν μια πεσμένη αγελάδα που είχε ήδη αρχίσει να αποσυντίθεται μόλις λίγα μέτρα απ’ το ανάχωμα , όπου βρίσκονταν οι επισκέπτες. Η λίμνη προστατεύεται απ΄το πρόγραμμα Natura και απ' τη συνθήκη Ramsar.
Σίγουρα δάσκαλοι και μαθητές είδαν και έμαθαν πολλά απ’ αυτήν την επίσκεψη . Όμως κράτησαν την ουσία κι εύχονται οι άνθρωποι να πάψουν επιτέλους να επεμβαίνουν στη φύση εγκληματικά. Για το συμφέρον όλου του πλανήτη, μιας κι ό,τι υπάρχει στη γη μας αποτελεί κι έναν κρίκο μιας μεγάλης αλυσίδας ζωής!

Ας αφήσουμε τα παιδιά μας να μας διδάξουν πώς να τα μεγαλώσουμε

2009-10-22T09:32:00.001-07:00

Αντικρίζοντας κατάματα την πεζή καθημερινότητα των καιρών μας και βλέποντας τις διαπροσωπικές σχέσεις γονέων και παιδιών , αναπολώ κάποιες στιγμές που έζησα με τα παιδιά μου ,όταν ήταν μικρά ,και διαπιστώνω την αναγκαιότητα του μοιράσματος του προσωπικού μας χρόνου μ’ αυτά, όσο τα ‘ χουμε κοντά μας και έχουν την ανάγκη μας.
Όταν τα πήγαινα στο πάρκο της γειτονιάς, για να ψυχαγωγηθούν με τις κούνιες και να ανεβούν στα δέντρα του πάρκου για να ζήσουν την περιπέτεια, ήμουν κι εγώ μαζί τους στο παιχνίδι και μάλιστα στην αρχή διστακτικά , σαν μεγάλος που ήμουν, μα στη συνέχεια χωρίς να το καταλάβω έπαιζα το δικό μου ρόλο στους κανόνες του παιχνιδιού , που έμπαιναν από κοινού. Ένιωθα ότι τα σημαντικότερα πλάσματα για μένα ,όπως για κάθε γονιό, χρειάζονταν το πιο πολυπόθητο αγαθό της ζωής μου, το χρόνο.
Μέχρι και σήμερα που επικοινωνώ με τους γονείς των μαθητών του σχολείου μου , μοιραζόμαστε την ανάγκη να εκφραστούμε κυρίως στην τρυφερή αυτή ηλικία (αλλά και από την πρώτη μέρα της γέννησης και μέχρι να φύγει το παιδί από κοντά μας) με τέτοιο τρόπο, που το παιδί μας να νιώθει ότι του δίνουμε αξία και το αγαπάμε πραγματικά με πράξεις και έργα κι μόνο με λόγια.
Σίγουρα όλοι μας ,ως γονείς, έχουμε καταφύγει όχι και λίγες φορές στη στείρα δικαιολογία ότι δεν έχουμε χρόνο για τα παιδιά μας λόγω δουλειάς κι άλλων υποχρεώσεων και ρίχνουμε πολλές φορές ο ένας γονιός το μπαλάκι στον άλλο να αναλάβει να ασχοληθεί μαζί τους. Και δεν εννοώ μόνο τη βοήθεια στα μαθήματα στου σχολείου αλλά στην γενικότερη επικοινωνία με αυτά. Το να εγκλωβιζόμαστε στα τετριμμένα και στην παράνοια της καθημερινότητας και να δίνουμε προτεραιότητα στα υλικά αγαθά και στην καλύτερη περίπτωση να αναβάλλουμε την ικανοποίηση των αναγκών του παιδιού μας το θεωρώ επιεικώς απαράδεκτο. Είναι πολύ μεγαλύτερες οι ψυχοπνευματικές από τις υλικές ανάγκες του παιδιού μας κι αυτό οφείλουμε να το συνειδητοποιήσουμε. Δεν είναι αγάπη το να του πάρουμε- και πολλές φορές με στέρηση στον οικογενειακό κορβανά- ένα ακριβό δώρο για να το ικανοποιήσουμε ή να του κάνουμε το χατίρι ή και να του κλείσουμε το στόμα και να το κάνουμε να ‘σωπάσει’.
Δεν είναι άγνωστες οι εικόνες των γονιών , που απολαμβάνουν το τσιγαράκι τους στο παγκάκι του πάρκου παρέα με άλλους θαμώνες δίνοντας εντολές στο παιδί τους πώς να παίξουν και με απαγορεύσεις του τύπου: «εδώ κοντά να σε βλέπω» ή «μην το κάνεις αυτό ..μην το κάνεις το άλλο» . Πιστεύουν έτσι ότι προσέχοντας και νοιαζόμενοι για τη σωματική τους δραστηριότητα εκ του μακρόθεν εκπληρούν στο ακέραιο το χρέος τους ως γονείς και μάλιστα καμαρώνουν σαν το γύφτικο σκεπάρνι λέγοντας στον περίγυρό τους: «σήμερα ασχολήθηκα με το παιδί μου, το πήγα στο πάρκο και παίξαμε…»
΄Η πάλι η απαράδεκτη εικόνα των γονιών να καθηλώνουν το παιδί τους μπροστά στην τηλεόραση ή στον ηλεκτρονικό υπολογιστή -ανεξέλεγκτα και σε χρόνο και σε θεάματα - μόνο και μόνο για να είναι ήσυχοι και νηφάλιοι και να απολαμβάνουν τις δικές τους στιγμές!!! Μας βολεύει!! Άραγε συνειδητοποιούμε γιατί φέραμε στον κόσμο τα παιδιά μας; Ή όλη αυτή η διαδικασία αποτελεί το εγωιστικό ατού του νιόπαντρου ζευγαριού να αποδείξει ότι είναι καρπεροί ως γονείς και με καμάρι να ανακοινώνουν προς τα έξω: «Εγώ έχω τόσα παιδιά ..εσύ;» Δηλαδή μήπως οι περισσότεροι φέρνουν στον κόσμο τα παιδιά για πάρτη τους και μόνο;
Η συμμετοχή στις δραστηριότητες των παιδιών μας είναι απαραίτητη στο σωστό μεγάλωμά τους. Όμως ίσως χρειάζεται να προσδιορίσουμε ότι δραστηριότητες δεν είναι μόνο οι σχολικές αλλά και μια σειρά εμπειρίες και δράσεις , που μπορούμε να επιλέξουμε και να απολαύσουμε μαζί τους.
Η δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου του παιδιού δεν χρειάζεται χρήματα και σίγουρα δε χρειάζεται όλα όσα ξοδεύουμε για να τους αγοράσουμε παιχνίδια, ώστε να ξεπλύνουμε τις τύψεις μας όταν τα αφήνουμε να παίξουν μόνα τους.
Τι μας εμποδίζει να παίρνουμε ποδήλατο για την κορούλα μας να πάρουμε και για μας; Πότε ήταν η τελευταία φορά που κουνήσαμε τα πόδια μας μια μπροστά μια πίσω , για να φτάσει η κούνια ψηλάααα..; Δεν είναι μια ευχάριστη ‘νότα’ να πάρουμε το γιο μας και να πάμε σ’ ένα μουσείο με ψυχαγωγικές και γνωστικές δραστηριότητες ή στο Πλανητάριο ή στο Βοτανικό Κήπο; Να παίξουμε μαζί του στο κοντινό αλσάκι της περιοχής, να βγούμε στη φύση και να τον αφήσουμε να μας μιλήσει; Αρκεί μια βόλτα και στους δρόμους της γειτονιάς , όπου δε συνηθίζουμε να περνάμε και σίγουρα θα νιώσουμε κάτι διαφορετικό και καινούριο. Αρκεί να είμαστε μαζί και να κλείσουμε το κινητό μας..
Είναι σίγουρο ότι κι εμείς οι ίδιοι θα περάσουμε καταπληκτικά μιας και κάνουμε κάτι διαφορετικό απ’ τα συνηθισμένα και τετριμμένα. Τα παιδιά διψούν για αλληλεπίδραση. Αρκεί εμείς με τη σειρά μας να βρούμε τα κοινά μας ‘σημεία’. Είμαι σίγουρος ότι μπορούμε. Θέλουμε;;;;

1ο ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ Ε΄ ΤΑΞΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

2009-10-17T09:46:00.000-07:00

ΟΝΟΜΑ: …………………………………ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: ………………

ΤΑΞΗ: Ε΄

1η ΓΡΑΠΤΗ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Ασκήσεις

1) Γράφω Σωστό (Σ) ή Λάθος (Λ) δίπλα σε κάθε πρόταση.

Ο Παύλος ζήτησε να δικαστεί στη Ρώμη, γιατί ήταν Ρωμαίος πολίτης. …….

Τους κανόνες τους τηρούμε μόνο όταν μας συμφέρει. …….

Ο Θεός μέσα από τις δυσκολίες δοκιμάζει τη δύναμη και την αντοχή μας. …….

Ο ανόητος πλούσιος είχε γίνει δούλος της περιουσίας του. …….

Ο μοναχός Αγάθωνας αδιαφόρησε για τον άστεγο και άρρωστο γέροντα. …….

Όταν ο Χριστός ξεκίνησε την πορεία του στον κόσμο αναζήτησε συνεργάτες…….

Μόλις ξεκίνησε η τρικυμία, ο Παύλος έχασε την εμπιστοσύνη του στο Θεό. ……

Οι πρώτοι χριστιανοί τελούσαν τις Αγάπες. …….

Ο μοναχός Αγάθωνας είχε προσωπικό συμφέρον για να βοηθήσει το γέροντα. ..….

Πρέπει να αδιαφορούμε για το συνάνθρωπό μας. …….

Το πρόβλημα του πλουσίου ήταν πώς θα μοίραζε δίκαια τη σοδειά του
στους φτωχούς. …….

Οι πρώτοι χριστιανοί αποταμίευαν τα χρήματά τους. …….

Ο Χριστός είπε στον Πέτρο και στον Ανδρέα ότι θα γίνουν
« ψαράδες των ανθρώπων». …….

Ο Θεός χάρισε τη ζωή στους επιβάτες για να δείξει πόσο αληθινά
ήταν τα λόγια του Παύλου. …….

Η αξία του παιχνιδιού βρίσκεται στη νίκη. …….

Ο Θεός ήρθε ξαφνικά για να πληροφορήσει τον ανόητο πλούσιο
ότι θα του έστελνε και άλλα χρήματα. …….

Ο Χριστός αδιαφόρησε για την επιμονή και την υπομονή των δυο
παραλυτικών στην Καπερναούμ και στη Βησθεσδά. …….

Ο μοναχός Αγάθωνας έκανε πράξη τη διδασκαλία της εκκλησίας
για το συνάνθρωπό μας. …….

Οι μαθητές του Χριστού ήταν αγράμματοι, φτωχοί και ταπεινοί. …….

Σε κάθε δυσκολία πρέπει να εγκαταλείπουμε τον αγώνα μας. …….

2) Τι ήταν οι Αγάπες;
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3) Τι σημαίνει η φράση : «Ο Χριστός προετοίμαζε τους μαθητές του για να γίνουν ‘ψαράδες ανθρώπων’ » ;
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4) Πρέπει να αγαπάμε τους εχθρούς μας (αν έχουμε); Ναι ή όχι και γιατί;
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

2009-10-06T07:04:00.000-07:00

ΠΩΣ ΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

Κατ’ αρχήν διαβάζω προσεχτικά δυο και τρεις φορές το θέμα για να το καταλάβω όσο γίνεται καλύτερα. Ύστερα, σκέφτομαι και φέρνω στο μυαλό μου, όλα όσα γνωρίζω για το θέμα. Να δούμε τι ακριβώς μας ζητάει…
Πρέπει να ξέρω ότι η έκθεση, χωρίζεται σε τρία μέρη:

τον πρόλογο, το κύριο θέμα και τον επίλογο.

Πρόλογος:
Εκείνο που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή είναι να κάνουμε μια καλή αρχή. Η αρχή της έκθεσής μας λέγεται πρόλογος. Με τον πρόλογο, προσπαθούμε να δώσουμε, σε αυτόν που θα διαβάσει την έκθεση μας, να καταλάβει για ποιο πράγμα θα του μιλήσουμε. (ο πρόλογος είναι συνήθως μία παράγραφος). Μας προκαλεί το ενδιαφέρον και την επιθυμία να διαβάσουμε ή να ακούσουμε και την υπόλοιπη έκθεση.
Στον πρόλογο μπορούμε να διαλέξουμε για να γράψουμε, μια εντυπωσιακή φράση, σχετική με το θέμα μας, ή κάποια στροφή ενός ποιήματος, ή μια παροιμία, ή ένα παράδειγμα από την ιστορία ή από την καθημερινή μας ζωή, πάντα σχετικό με το θέμα.

Το κύριο θέμα:
Μετά τον πρόλογο ερχόμαστε στο κύριο θέμα. Στο κύριο θέμα γράφουμε όλα όσα γνωρίζουμε για το θέμα μας. Γράφουμε όχι μόνο ότι βλέπουμε ή ακούμε, αλλά και εντυπώσεις και συναισθήματα. Χρησιμοποιούμε ωραίες φράσεις, όμορφες λέξεις και σχήματα λόγου. Όμως προσέχουμε να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια πράγματα και να μην φλυαρούμε.
Επίλογος:

Ο επίλογος

είναι το τελευταίο μέρος της έκθεσης μας. Είναι συνήθως μία παράγραφος. Εδώ μπορούμε να γράψουμε ένα συμπέρασμα, ένα δίδαγμα ή μια ευχή.

Γενικές οδηγίες για την έκθεση:

-Δεν ξεχνάμε να αφήνουμε παραγράφους. (Αλλάζουμε παράγραφο όταν αλλάζει το νόημα).
-Προσέχουμε να μην κάνουμε ορθογραφικά λάθη.
-Κάνουμε ωραία και καθαρά γράμματα για να φαίνεται όμορφοτο γραπτό μας. Σκέψου ότι την έκθεση σου θα τη διαβάσει κάποιος άλλος.
-Προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε στο γραπτό μας σχήματα λόγου (καλολογικά στοιχεία) ή απλώς στολίδια για να φαίνεται αυτό πιο όμορφο. Μερικά τέτοια είναι:
.Τα κοσμητικά επίθετα (π.χ. Μπροστά στο σπίτι μας βρίσκεται ένας κήπος. Δεν είναι καλύτερα να γραφτεί: Μπροστά από το μικρό μας όμορφο σπιτάκι βρίσκεται ένας καταπράσινος και ολάνθιστος κήπος;)
. Σύνθετες λέξεις.
. Προσωποποίηση (όταν δίνουμε ζωή στα άψυχα). π.χ. Τα δέντρα γονατίζουν από τον δυνατό αέρα
. Παρομοίωση (χρησιμοποιώντας τη λέξη σαν). Είναι δυνατός σαν λιοντάρι.
-Ο διάλογος, δίνει στο γραπτό μας κίνηση, ομορφιά και ξεκουράζει τον αναγνώστη από τη μονοτονία του μονολόγου.
Προσέχουμε να βάζουμε σωστά τα σημεία της στίξης (κόμματα, τελείες, ερωτηματικά, θαυμαστικά, παύλες).

Αφού τελειώσουμε την έκθεση μας, τη διαβάζουμε και την ξαναδιαβάζουμε με μεγάλη προσοχή για να δούμε αν έχουμε κάποια ορθογραφικά ή εκφραστικά λάθη.

Η Κυρα-Γραμματική μας θυμίζει...

2009-09-26T13:24:00.000-07:00

-τε ή -ται;;;
Δεν πρέπει να μπερδεύουμε τις καταλήξεις -τε και –ται. Έχουν κατάληξη -τε και γράφονται με ε (έψιλον) τα ρήματα που βρίσκονται στο β΄πληθυντικό πρόσωπο της ενεργητικής φωνής και έχουν υποκείμενο την προσωπική αντωνυμία εσείς, που είτε υπάρχει στην πρόταση είτε εννοείται.
π.χ. Τι θέλετε (εσείς) ;

Έχουν κατάληξη -ται και γράφονται με αι (άλφα γιώτα) τα ρήματα που βρίσκονται στο γ΄ ενικό πρόσωπο της παθητικής φωνής και έχουν υποκείμενο την προσωπική αντωνυμία αυτός, -ή, -ό, πουείτε υπάρχει στην πρόταση είτε εννοείται.
π.χ. Από το μπαλκόνι του σπιτιού μου φαίνεται το γήπεδο.

-με ή - μαι;;;
Δεν πρέπει να μπερδεύουμε τις καταλήξεις –με και –μαι. Έχουν κατάληξη –με και γράφονται με ε (έψιλον) τα ρήματα που βρίσκονται στο α΄ πληθυντικό πρόσωπο της ενεργητικής φωνής και έχουν υποκείμενο την προσωπική αντωνυμία εμείς, που είτε υπάρχει στην πρόταση είτε εννοείται.
π.χ. Είναι ώρα να πηγαίνουμε (εμείς).

Έχουν κατάληξη –μαι και γράφονται με αι (άλφα γιώτα) τα ρήματα που βρίσκονται στο α΄ ενικό πρόσωπο της παθητικής φωνής και έχουν υποκείμενο την προσωπική αντωνυμία εγώ, που είτε υπάρχει στην πρόταση είτε εννοείται.
π.χ. (Εγώ) ενδιαφέρομαι για το διαμέρισμα της διπλανής πολυκατοικίας.

Σύνθεση λέγεται η ένωση δύο (ή και τριών) διαφορετικών λέξεων ώστε να σχηματιστεί μια νέα λέξη. Η νέα αυτή λέξη που θα προκύψει λέγεται σύνθετη λέξη.
π.χ. παρά + τηρώ = παρατηρώ

Πολλές λέξεις ενώνονται μεταξύ τους με το φωνήεν ο (όμικρον) που λέγεται συνδετικό φωνήεν.
π.χ. νύχτα + λουλούδι = νυχτολούλουδο
μαχαίρι + πιρούνι = μαχαιροπίρουνο

Ψυχική ορφάνια...

2009-09-08T23:59:00.000-07:00

Την Παρασκευή 4/9/2009 επισκέφθηκε την περιοχή του Βόλου ο ψυχίατρος , ψυχαναλυτής, διδάσκων στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και συγγραφέας κος Νίκος Σιδέρης για να μιλήσει στους δασκάλους σχετικά με το νέο του βιβλίο: «Τα παιδιά δε θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν». Ομολογώ ότι ο τίτλος του συγκεκριμένου βιβλίου με προκάλεσε κι ενώ ήμουν έτοιμος να το αγοράσω, κάποιοι φίλοι πρόλαβαν εντελώς συμπτωματικά και μου το δώρισαν . Επιπροσθέτως είχα και την ευκαιρία να ακούσω από κοντά και το συγγραφέα του βιβλίου και να εμπεδώσω τις απόψεις του.

Διαπίστωσα για άλλη μια φορά ότι πραγματικά τόσο οι γονείς όσο και παιδιά είναι κυριολεκτικά σαν χαμένοι. Όπως μας είπε και ο εν λόγω συγγραφέας, τα παιδιά δεν έχουν τους γονείς, που θα ’πρεπε να τα κυβερνούν και να τα υποστηρίζουν στη μαθητεία της ζωής.
Αν εξαιρεθεί η περίπτωση των γονιών, που πραγματικά έχουν την ανάγκη να δουλεύουν αρκετές ώρες καθημερινά, πολλοί άλλοι το κάνουν αυτό για κούφιες προσδοκίες , όπως να αγοράσουν περισσότερα ρούχα, αυτοκίνητα, σπίτια. Με αυτόν τον τρόπο όμως θυσιάζουν άλλα πράγματα , που έχουν μεγαλύτερη αξία, όπως τη ψυχική τους υγεία μα και την ψυχική ζωή και τις ανάγκες των παιδιών τους.
Στην εισήγησή του ο κος Σιδέρης εστίασε την προσοχή του κυρίως στο ότι απ’ την πλευρά των γονιών χρειάζονται δυο απλά πράγματα: ‘Αγάπη και Κανόνες’
Είναι γεγονός ότι οι γονείς δυσκολεύονται, στο σημερινό δυτικό τρόπο ζωής, να παρέχουν στα παιδιά τους αγάπη και κανόνες . Στην αγάπη δυσκολεύονται διότι οι σημερινοί γονείς μεγάλωσαν οι ίδιοι μέσα σε μια ατμόσφαιρα καταναλωτισμού, ικανοποίησης ψεύτικων αναγκών και ναρκισσισμού.
Όσον αφορά τους κανόνες, την τελευταία 40ετία τα σπίτια έχουν καταντήσει να είναι κυριολεκτικά ακυβέρνητα. Θεωρείται πια παρωχημένη η τέχνη του να είσαι γονιός, δηλαδή η τεχνογνωσία και οι διανοητικοί –συναισθηματικοί όροι για να μπορεί ένας γονιός να βρίσκεται στη θέση του γονιού.
Έτσι παρατηρείται, όπως εύστοχα επικαλείται τον όρο κι ο συγγραφέας, το φαινόμενο της ψυχικής ορφάνιας. Δηλαδή τα παιδιά έχουν φυσικούς και υλικούς γονείς, που τους δίνουν χαρτζιλίκι και παιχνίδια , αλλά δεν μπορούν να τους παράσχουν την ψυχική, συναισθηματική και πνευματική τροφή, ώστε να μπορεί ένα παιδί να μεγαλώσει ισόρροπα.
Αποτέλεσμα αυτής της τραγικής θα έλεγα κατάστασης, όπως επισημαίνει ο ψυχίατρος, είναι να μην μπορούν να λειτουργήσουν τα παιδιά και να εμφανίζουν ελλείμματα γλώσσας, γνώσης και κουλτούρας. Μια ατεχνία ως προς την τέχνη ‘του ζην’. Ευτυχώς υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις πραγματικών γονιών , που δίνουν την ελπίδα ότι κάτι θετικό μπορεί να υπάρξει στο μέλλον.
Χρειάζεται επομένως η αναστήλωση της γονεϊκής λειτουργίας. Ο γονιός να οδηγεί το παιδί με σταθερό χέρι στο δρόμο της ζωής και να μην το αφήνει ακυβέρνητο. Τα στατιστικά που δείχνουν την μεγάλη εμπλοκή των παιδιών με τα ναρκωτικά και το κάπνισμα είναι αποτελέσματα της ψυχικής ορφάνιας των παιδιών.
Παράλληλα η υγιής αυτή σχέση θα έχει αντανάκλαση στη σωστή λειτουργία και του σχολείου.

Αυτό το καλοκαίρι...

2009-08-29T02:42:00.000-07:00

Περνώντας ένα δροσερό κι όμορφο καλοκαίρι στα φιλήσυχα νερά της Αφήσου στο Ν. Μαγνησίας και καταλήγοντας στο ορεινό χωριό Ανάβρα για πιότερη δροσιά κι ηρεμία ήρθε η στιγμή να μαζέψουμε τα μπαγκάζια μας , μιας κι ως εκπαιδευτικοί σε λίγες μέρες , όπως και κάθε «κατεργάρης» οφείλουμε να είμαστε στη θέση μας.

Πολύ κολύμπι, διάβασμα, καλή παρέα και θεσπέσια εδέσματα (όπως αυτά των αγαπητών φίλων Έλενας και Μαρίας) ήταν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της όμορφης εποχής.

οι κόρες μου στα ξένοιαστα χρόνια

Ήταν ένα ευχάριστο από κάθε άποψη καλοκαίρι μιας και οι δυο μου κόρες πέτυχαν στους στόχους , που είχαν θέσει. Η μεν Άσπα ορκίστηκε δασκάλα και περιμένει να την καλέσουν σύντομα ως αναπληρώτρια ,η δε Βάσω πέρασε στη Σχολή Διατροφολογίας-Διαιτολογίας στην Κρήτη (ήταν απ’ τις πρώτες προτιμήσεις της)

η Άσπα

Με βλέπω του χρόνου να κάνω διακοπές στην Κρήτη-το όνειρό μου! Έχει ο Θεός!!

η Βάσω

και οι περήφανοι γονείς!!!

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΕΝ ΑΦΗΣΩ

2009-08-10T05:29:00.000-07:00

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΕΝ ΑΦΗΣΩ

Καθόμασταν αντικρινά
ξένοι κι οι δυο από μέρη μακρινά
στου ‘ΦΛΟΙΣΒΟΥ’ το νέο καφενέ
απολαμβάνοντας ελληνικό καφέ

Δύο σπουργίτια έπαιζαν
σκώνοντας τις φτερούγες
τα ράμφη τους εθώπευαν
ανάμεσα στις τούγιες

Με βλέμμα διεισδυτικό και λάγνο
με κοίταξες βαθιά στα μάτια
σκηνή ρομαντική το όλο πλάνο
μου έκανες σκέρτσα κι όλο νάζια

Δεν είχα αντιληφθεί
το τι υπονοούσες
δεν είχα καν πονηρευτεί
το τι εσύ εννοούσες

Το διαρκές σου κοίταγμα
ρίγισε στο κορμί μου
συγκλόνισε το είναι μου
άγγιξε την ψυχή μου

Άφησα τις αναστολές
κι ένιωσα έντονα τις στιγμές ,
που εσύ του θείου έρωτα
τα βέλη έριχνες όχι αφανέρωτα

Πώς ήταν άλλωστε δυνατόν
τέτοια ευκαιρία γω ν’ αφήσω
τέτοιες ηδονικές στιγμές
το κάλεσμα το ερωτικό ΕΝ ΑΦΗΣΩ

ΚΑΙ Σ' ΑΝΩΤΕΡΑ!!!

2009-07-16T11:34:00.000-07:00

Στις 13 Νοεμβρίου του 1987 γεννήθηκε στον γραφικό Βόλο ένα πανέμορφο κοριτσάκι που αιφνιδίαζε συνέχεια με την ανάπτυξή της όλους γύρω της πότε με τα τσαλίμια της και πότε με τις ατάκες της. Βαφτίστηκε παίρνοντας το όνομα της λατρευτής και αείμνηστης γιαγιάς της , Ασπασίας , που δεν είχε την τύχη να καμαρώσει την εξέλιξή της , αφού άφησε πρόωρα τον κόσμο τούτο.
Η μικρή Ασπασία λοιπόν, μια ‘ήρεμη δύναμη’ θα την έλεγα, σε όποιον τομέα ασχολήθηκε τα πήγαινε τέλεια. Ασχολήθηκε με τη ρυθμική στα πρώτα της βήματα, ακολούθησε η εκμάθηση κιθάρας και η εξάσκηση στη Φωνητική και το τραγούδι, ασχολήθηκε με αθλήματα όπως μπάσκετ και τένις, ενώ παράλληλα αρίστευε στα μαθήματα του σχολείου . Έμαθε δυο ξένες γλώσσες πολύ καλά , αγγλικά και γερμανικά , παίρνοντας πολλά πτυχία. Πήρε και πτυχία στους Η/Υ . Στις πανελλαδικές διέπρεψε και πέρασε στο Παιδαγωγικό Βόλου μέσα στην πρώτη τριάδα. Κι όλα αυτά χωρίς να στερείται τη διασκέδασή της . Όλα με δικές της επιλογές.
Κατά τη διάρκεια της φοίτησής της εργαζόταν για το 'πέρα' απ’ τους γονείς της χαρτζιλίκι τραγουδώντας σε φημισμένα και καλά κέντρα διασκέδασης της περιοχής του Βόλου , συμμετέχοντας σε προγράμματα του Πανεπιστημίου και κάνοντας παράλληλα μαθήματα σε παιδάκια του Δημοτικού, αξιοποιώντας έτσι και τη μεγάλη της αγάπη, την ενασχόληση και προσφορά ψυχής και γνώσεων σε μικρά παιδιά
Νιώθοντας γεμάτη και σε ηλικία μόλις 21 ετών και 8 μηνών ορκίζεται στη σχολή της-στις 14 Ιουλίου- και παίρνει συγκινημένη και δικαιωμένη για τον αγώνα της με άριστα το πτυχίο της , σκορπίζοντας χαρά και περηφάνια στους δικούς της.
Δε λύγισε σε καμιά στιγμή της ζωής αλλά αποφασισμένη να πετύχει στους στόχους που έθεσε συνέχιζε με πείσμα τον αγώνα της και σήμερα είναι έτοιμη να ‘πιάσει΄ αμέσως δουλειά σε οποιοδήποτε δημοτικό σχολείο την καλέσουν. Όνειρο που είχε από μικρή. Έζησε όχι μόνο το δρόμο προς τη δική της ‘Ιθάκη’ μα έφτασε και στο στόχο της. Ανήσυχο και ανεξάρτητο πνεύμα, σίγουρα θα συνεχίζει να θέτει νέους στόχους, ενώ ταυτόχρονα δεν θα λησμονεί να ικανοποιεί και την ψυχή της . Αυτό έχει δείξει ως τώρα.
Συγχαρητήρια αγαπημένη μου κορούλα γι’ αυτό που είσαι , γι’ αυτά που πράττεις στη ζωή σου , γι’ αυτά που δίνεις στους γύρω σου! Εγώ, ο περήφανος πατέρας σου, η έξοχη και στοργική μητέρα σου κι η λατρευτή σου αδερφούλα σου ευχόμαστε καλή σταδιοδρομία και καλή φώτιση στις επιλογές σου. Να είσαι γερή και τυχερή στη ζωή σου!

Το φαινόμενο του θερμοχρωμισμού και οι ωφέλειές του

2009-07-07T10:17:00.000-07:00

Σύμφωνα με το φαινόμενο του θερμοχρωμισμού κάποιες ουσίες που υπάρχουν σε ειδικές βαφές μπορούν να αλλάξουν χρώμα ανάλογα με τη θερμοκρασία. Οι 'ουσίες' αυτές είναι οργανικές και αποτελούνται από τρία βασικά συστατικά. Το πρώτο είναι ένας κυκλικός εστέρας ,ο οποίος καθορίζει το χρώμα στην τελική κατάσταση. Το δεύτερο είναι συνήθως ένα ασθενές οξύ ,που προκαλεί την αντιστρεπτή αλλαγή και είναι υπεύθυνο για την ένταση του χρώματος. Τέλος ,χρησιμοποιείται ένας διαλύτης ,ο οποίος καθορίζει τη θερμοκρασία στην οποία θα γίνει η αλλαγή φάσης. Επιλέγοντας τον κατάλληλο διαλύτη επιλέγουμε και τη θερμοκρασία στην οποία θέλουμε να αρχίσει και η αλλαγή χρώματος.Για την Ελλάδα μια κατάλληλη θερμοκρασία είναι 25-28 βαθμοί Κελσίου.

Τα χρώματα αυτά 'χαμαιλέοντες' , που αλλάζουν απόχρωση ανάλογα με την εξωτερική θερμοκρασία , κατασκευάζονται ήδη στα εργαστήρια του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, βελτιώνουν το εσωτερικό περιβάλλον των κτιρίων ,περιορίζουν τη χρήση κλιματιστικών μηχανημάτων και βελτιώνουν το αστικό μικροκλίμα.
Οι βαφές αυτές πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για την επικάλυψη των εξωτερικών επιφανειών των κτιρίων . Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού γίνονται ανοιχτόχρωμες, ανακλώντας ενέργεια και μειώνοντας, κατά συνέπεια ,την επιφανειακή θερμοκρασία. Το χειμώνα, αντίθετα, σκουραίνουν και απορροφούν την ηλιακή ενέργεια, αυξάνοντας την εσωτερική θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να απαιτούνται μικρότερα φορτία θέρμανσης.
Τα θερμοχρωμικά αυτά υλικά μπορεί , σύμφωνα με τη φυσικό Θεώνη Καρλέση,* να μειώσουν -για παράδειγμα το καλοκαίρι- τη θερμοκρασία έως 12 βαθμούς.
Φαίνεται ευοίωνο το όλο εγχείρημα. Λέτε να αποσύρουμε όλα τα κλιματιστικά κάποια στιγμή; Αφού με την εν λόγω εφεύρεση θα αξιοποιούμε τα ηλιακά κέρδη το χειμώνα και θα μειώνουμε τις θερμοκρασίες το καλοκαίρι; Ας το δούμε αισιόδοξα λοιπόν και ας περιμένουμε!

* Η κα Καρλέση είναι μέλος της Ομάδας Μελετών Κτιριακού Περιβάλλοντος του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Αγιορείτικες πινελιές και 'γεύσεις'

2009-06-29T03:25:00.000-07:00

Το κάλεσμα το ένιωσα
να φύγω οδοιπόρος,
μα πού αλλού νομίζετε
από το Άγιο Όρος

Εφτά σπουδαία φιλαράκια
ήμαστε όλοι παρέα
κι αφήσαμε τα εγκόσμια
να πάμε γι’ άλλα ωραία

Ο Θοδωρής , ο Δούκας, ο Γιάννης κι ο Στρατής
ο Βασίλης, ο Θανάσης κι ο γράφων ο Κωστής
μαζέψαμε σκέψεις και αποσκευές
και φύγαμε γι’ άλλες αγκαλιές

Αφήσαμε τον όμορφο, το Βόλο των Αργοναυτών
και τις δαντελωτές ακτές του Πηλίου όρους
και με πυξίδα την προσδοκία όλων των ταξιδιωτών
αφεθήκαμε στα πάνσεπτα ύδατα του Αγίου όρους

Στου ουρανού αρχικά την πόλη
και στον ξενώνα ‘ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ’
εμαζευτήκαμε όλοι
το ρίξαμε στο σεργιάνι

Την άλλη ημέρα το πρωί
πήραμε την ‘Αγία Άννα’
ήπιαμε τον καφέ και με πνοή
φύγαμε για την ‘αγία μάνα’

Στης ‘Παναγιάς το Περιβόλι’
ξεκινήσαμε να πάμε
ώρα για αραξοβόλι
τώρα πια με την ψυχή μιλάμε

Στη Δάφνη και στις Καρυές
ορεχτήκαμε λίγες νοστιμιές
και εις το ‘Άξιον Εστί’
κάναμε προσευχή

Φτάνοντας στις Καρυές
και στο ιερό Πρωτάτο
πήραμε ευλογία και ευχές
μα και έλαιο μυρωδάτο

Στ’ Αγίου Ανδρέα την παλαιά τη σκήτη
μπήκαμε για διανυκτέρευση-παραμονή
είχαμε την όψη ερημίτη
και λίγο μούσι οι πιο πολλοί

Το κεράκι πάμε ν’ ανάψουμε
με διάθεση κι όψη ταπεινή
μα ’να χέρι απ’ ολούθε
μας καθοδηγεί, μας ευλογεί

Στη μονή , το Κουτλουμούσι
είχαμε όλοι ήδη μούσι
Και στα κελιά τα ταπεινά
Πέσανε τάβλα τα κορμιά

Όλα πηγαίνανε καλά και δεν ήρθε
είδηση κακιά ,καμιά από το Ραφαήλ
τουναντίον ένα ‘ευλογείτε’
από τις ευχές του γέροντος Γαβριήλ

Στη μονή του Φιλοθέου
αίσθηση υπήρχε του ωραίου.
στη μονή του Καρακάλλου
ενιφθήκαμε εις τα λουτρά απάνου

Κάτω απ’ την φιάλη
στης Φιλοθέου την καταπράσινη αυλή
εμαζεύτηκαν προσκυνητές και άλλοι
με περίσσια αγάπη και με πρόθεση αγνή

Κείθε ο αρχοντάρης με ευχή
μας προσφέρει λουκούμι και καφέ
έως έρθει η στιγμή
να μας έρθει η ξάπλα στο σελτέ

Μετά απ’ τη λιγοστή ανάπαυλα
το τάλαντο κτυπά για Εσπερινό,
μαζεύονται προσκυνητές και μοναχοί
ν’ ακούσουν του Δαβίδ τον έξοχο ψαλμό

Προ του απόδειπνου την ώρα
ήταν η ώρα φαγητού
κι έξω έπεφτε η μπόρα
μαγική εικόνα του Θεού

Τουρλού, φακές και γεμιστά
κολοκυθάκια γευστικά.
λάδι και καλό κρασί
μα και περίσσια προσευχή

Έπειτα στο κιόσκι βγήκαν
για διάλογο και περισυλλογή
μα μοιραία κάποιοι βρήκαν
τσιγαράκι να καπνίσουν κάπου κει

Εις των μονών τα όποια κάλλη,
θαυμάσαμε τα ιερά τα σκεύη
η κάθε εικόνα παναγιάς που θάλλει
μας προστατεύει, μας οδηγεί, μας γνέφει .

Τ’ Αγίου Όρους οι ανεκτίμητοι θησαυροί
κληρονομιά του Βυζαντίου πολλών αιώνων
σου ανατάσσουν, σου ‘θεώνουν’ την ψυχή
είναι κληροδοτήματα ευγενών προγόνων.

Εγειρόμενοι , στον Όρθρο, με διάθεση ταπεινή
στεκόμαστε στης κάθε μονής το Καθολικό
κι άλλες φορές η Παναγιά μας ευλογεί
σε κάποιας σκήτης να ασπαστούμε το Κυριακό

Περπατώντας με γοργό ποδοβολητό κι ανασεμό
έχοντας στην πλάτη το σχετικό μας ‘οπλισμό’
αφήνοντας στο διάβα θάμνους , πεύκα κι αρμυρίκια
μας υποδέχονται των μονών τα αρχονταρίκια

Νέα Σκήτη, Αγία Άννα
ήταν οι προσκυνητικοί προορισμοί.
Απ’ του Αγίου Παύλου τη μονή
έπεσε περπάτημα πολύ

Όταν είχαμε αγρυπνία
νιώθαμε πολλή ηρεμία
κι όσοι είχαμε ευλογία
σπεύσαμε για τη Θεία Κοινωνία

Οι μανόλιες κι οι ορχιδέες
επιβλητικές κι αρχοντικές
σου παρείχαν σκέψεις και ιδέες
ανεπανάληπτες, ταπεινές , μοναδικές

Και εις τη σκιά του Άθω
έβλεπες αχνά τη Σκιάθο
μα στου ορίζοντα τη δύση
σου ’δινε ο Θεός τη λύση

Τόσο μαγική ήταν θέα
όλα όμορφα βαλμένα ωραία
κι απ’ του ουρανού τη σκέπη
ένιωθες ασφάλεια σκέτη

Στις χαρές που μας κερνά η φύση
ατενίζουμε όλη του Θεού την κτίση,
μας συντροφεύουν τρίλιες και κελαηδημοί ,
μας αγκαλιάζουνε οι ουρανοί

Παίρνοντας το πλοίο της γραμμής,
πήραμε και το δρόμο της επιστροφής,
μα απαθανατίσαμε με τη ψηφιακή
στιγμές που αγαλλιάζουν το νου και την ψυχή

Ευχαριστούμε τη μητέρα Παναγία
που μας έδωσε την ευλογία
να ζήσουμε όλοι μας στιγμές
όμορφες, ανείπωτες, γνήσιες, μοναδικές

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

2009-06-18T01:08:00.000-07:00

Αγαπητές και αγαπητοί φίλες και φίλοι ,
λόγω της θερινής ραστώνης και επειδή θα λείπω το μεγαλύτερο διάστημα,θα γράφω στην ιστοσελίδα μου και θα σας 'επισκέπτομαι' περιοδικά. Εύχομαι σε όλους σας να έχετε καλό καλοκαίρι! Με υγεία , δροσιά και απόλυτη ξεγνοιασιά!

ΑΣ ΒΓΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΠ' ΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΜΑΣ

2009-06-07T12:02:00.000-07:00

ΑΣ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΕΡΑ!!

25 χρόνια στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση απεκόμισα πολλά οφέλη κι εμπειρίες από την επικοινωνία με τους μικρούς μου μαθητές και σίγουρα έγινα ‘σοφότερος’ και ‘δυνατότερος’. Όμως συν τοις άλλοις φέρω μέσα μου και την απογοήτευση, γιατί δεν μπόρεσα σε ένα μεγάλο ποσοστό να προσφέρω και να δημιουργήσω όσα θα ήθελα. Πάντα γύρω μου πολιορκούμουν από τα εκάστοτε εκπαιδευτικά συστήματα, που ποτέ δεν έβρισκαν καταφύγιο ν’ απαγκιάσουν, αφού κάθε τόσο άλλαζαν ανάλογα με τις ανερχόμενες κυβερνήσεις. Αυτό που περισσότερο με κούρασε και με κουράζει είναι η συσσώρευση γνώσεων στο δημοτικό –αλλά και στις υπόλοιπες βαθμίδες της εκπ/σης –με αποτέλεσμα τα παιδιά και οι δάσκαλοι να χάνονται στην κυριολεξία μέσα σ’ αυτή τη δίνη της πίεσης και του καταναγκασμού.
Δε λέω πρέπει να βρουν δουλειά όλοι ,όσοι εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά να γίνεται προσπάθεια να εκπροσωπούνται σχεδόν όλες οι επιστήμες σ’ αυτήν την ευαίσθητη ηλικία και να γίνονται ενέργειες τέτοιου τύπου εις βάρος των παιδιών δεν το δέχομαι με τίποτα. Ας βρεθούν άλλοι τρόποι.
Το παιδί έχει την ανάγκη να μάθει αλλά και να παίξει. Όπως ένας μεσήλικας θέλει να πάει στο καφενείο , να βγει στην αγορά, να επικοινωνήσει , έτσι και το παιδί πρέπει να εκφραστεί αβίαστα μ’ αυτό που του αρέσει σ' αυτή την ευαίσθητη και κρίσιμη ηλικία, ειδεμή το δυσαναπλήρωτο κενό θα έχει επιπτώσεις στη ψυχοσωματική υγεία του και κατ’ επέκταση στην κοινωνία που ζει.
Εδώ τι γίνεται.. Πηγαίνει το παιδί το πρωί στο σχολείο με μια ασήκωτη σάκα-εφόσον πρέπει να χωρέσουν μέσα όλα τα βιβλιοτετράδια της ημέρας και μετά πολλά παιδιά που οι γονείς τους εργάζονται συνεχίζουν στο ολοήμερο σχολείο –καλός θεσμός στη θεωρία , απαράδεκτος στην πράξη.
Εκεί του 'φορτώνονται' εκτός από την απαραίτητη προετοιμασία με την ενισχυτική διδασκαλία για τα μαθήματα της επόμενης ημέρας και μαθήματα , που το παιδί τα έκανε ήδη το πρωί., όπως Αγγλικά, εικαστικά κτλ. Φεύγει από το ολοήμερο σχολείο και συνεχίζει τον αγώνα του στα ιδιωτικά φροντιστήρια- δώσ’ του πάλι Αγγλικά κι άλλες ξένες γλώσσες κ.ο.κ
Στην καλύτερη περίπτωση ο μαθητής, με το πέρασμα των χρόνων, άντε να περάσει με τα χίλια βάσανα σε κάποια σχολή και να πάρει ένα χαρτί που λέγεται «πτυχίο» κι ας το να περιμένει. Κι όλα αυτά με το απαράδεκτο θεσμό των Πανελλαδικών εξετάσεων, όπου το παιδί κρίνεται μεμιάς πολλές φορές για όλη του τη ζωή με το να δώσει εφάπαξ 6 μαθήματα.
Φτάνουμε έτσι σε ένα σημείο κόπωσης κι απαξίωσης απ’ τα περισσότερα παιδιά και μερικά απ’ αυτά ωθούνται και σε βίαιες αντιδράσεις για να ακουστεί η φωνή τους και να δικαιωθούν εφόσον μέχρι να μεγαλώσουν κανείς δεν αφουγκράστηκε τις πραγματικές του ανάγκες και το αγνόησαν.
Προσπάθησα να συμπυκνώσω τα όσα με προβληματίζουν, ως δάσκαλο , για να αντιπαραβάλλω το δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα με αυτό για παράδειγμα της Δανίας, όπου στα σχολεία της μικρής αυτής χώρας οι νέοι παίρνουν ‘άριστα’ στο να είναι νέοι.
Συγκεκριμένα το άγχος της βαθμολογίας είναι άγνωστο για τους Δανούς μαθητές. Οποιαδήποτε ιδέα για την ιεράρχηση των μαθητών είναι απαράδεκτη. Θα αντέβαινε στην ισότητα , στην οποία είναι βασισμένη η σοσιαλδημοκρατία τους. Οι καθηγητές όπως και οι γονείς προσπαθούν πάντα να βρίσκουν τα θετικά. Αυτό που μετράει για κείνους είναι να είσαι ο εαυτός σου και να αισθάνεσαι καλά.
Ανάμεσα στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, πολλοί μαθητές κάνουν μια ‘παύση’, για να ασχοληθούν μ’ αυτά με τα οποία παθιάζονται: αθλητισμό , τέχνη , περιβάλλον. Το διάστημα αυτό σύμφωνα με λόγια των ίδιων των παιδιών μεγάλωσαν, ονειρεύτηκαν, έμαθαν να ζουν και να συμφιλιώνονται με τους άλλους, σκέφτηκαν τη ζωή.
Άλλα δύο χρόνια στο Λύκειο και θα κάνουν και πάλι μία ‘παύση’. Για ένα χρόνο , για να βγουν στο δρόμο, να δουλέψουν. Οι νεαροί Δανοί το θεωρούν «επικίνδυνο» να ριχτούν αμέσως στις σπουδές , αφού αυτή είναι η στιγμή για να αποκτήσουν εμπειρίες , να δοκιμαστούν , να ωριμάσουν έξω απ’ το πλαίσιο της οικογένειας.
Η αναχώρηση από το σπίτι των γονιών εντάσσεται σε μια πορεία προς την αυτονομία , που ξεκινάει από την ηλικία των 13-15 ετών , με αμειβόμενες μικροδουλειές(ταμία, πωλητή, εφημεριδοπώλη)και συνεχίζεται με την καταβολή , από την ηλικία των 18 ετών μιας κρατικής οικονομικής αρωγής (περίπου 300 ευρώ).
Στη χώρα αυτή των 5,4 εκατομμυρίων κατοίκων , όπου η φορολογία μπορεί να φτάσει το 80% των εισοδημάτων , οι σπουδές είναι δωρεάν και όλοι έχουν δικαίωμα σε έξι χρόνια κρατικών υποτροφιών, καθώς και δάνεια με προνομιακούς όρους, όποια κι αν είναι τα εισοδήματα των γονιών τους.. Ο συνδυασμός των δύο μπορεί να καταλήξει σε σχεδόν 1.000 € το μήνα
«Εδώ οι νέοι έχουν δικαίωμα να κάνουν λάθος στη διαδρομή τους, δικαίωμα στο δισταγμό και στην περιπλάνηση», σχολιάζει ο Γάλλος κοινωνιολόγος Ντομινίκ Μπουσέ , ο οποίος διδάσκει και ζει στη Δανία. «Μπορεί να αλλάξει κατεύθυνση , να κάνει μια παύση, να ξαναρχίσει αργότερα σ’ έναν άλλο τομέα.
Κάθε διαδρομή είναι σεβαστή, η ιδέα της αποτυχίας δεν υφίσταται. Γιατί; Διότι η κυρίαρχη ιδέα , την οποία συμμερίζονται οι εργοδότες, είναι πως σημασία έχει ‘να βρεις τον εαυτό σου’ και πως ένα βιογραφικό δε συνοψίζεται σ’ ένα κατάλογο με διπλώματα, όπως γίνεται στη χώρα μας.
“ Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι κυρίως είναι η προσωπικότητα ”, λέει ο Βαχ Σόρενσεν, πρόεδρος της επιχείρησης τηλεπικοινωνιών TDC. «Τι μικροδουλειές έχεις κάνει; Τι ταξίδια; Τι εμπειρίες ηγεσίας έχεις; Εθελοντικής εργασίας; » Επιπλέον , σε μια χώρα όπου το ποσοστό ανεργίας είναι 1,6%, ο νεαρός πτυχιούχος είναι περιζήτητος.

Θέτω τις προσωπικές απόψεις και τους προβληματισμούς μου , που πηγάζουν απ’ την πολυετή εμπειρία στο χώρο της εκπαίδευσης, σε συνδυασμό με τα στοιχεία που σας παραβάλλω απ’ την εφημερίδα ‘βιβλιοχαρτοπωλικό βήμα’ για να κατανοήσουμε και να αφουγκραστούμε ο καθένας από μας τα όποια προβλήματα της παιδείας μας ,χωρίς ωστόσο να γίνουμε Δανία αλλά τουλάχιστον να λάβουν κάποιοι υπόψη τους τα θετικά άλλων ευρωπαϊκών χωρών και να πάψουν επιτέλους να παίζουν με τις παιδικές ψυχές!

Μία σύνθεση ευαισθητοποίησης

2009-06-05T02:36:00.000-07:00

Παραθέτω μια κάρτα που έκανε η σύζυγός μου και νηπιαγωγός Ευαγγελία με τα νήπια του σχολείου ,στο οποίο διδάσκει, ευχόμενη στους μικρούς μαθητές της καλό καλοκαίρι με αγάπη για όλα τα παιδιά του κόσμου και με την ελπίδα η γη μας να μείνει 'ζωντανή'!*

*Οι μικρές παιδικές φιγούρες έγιναν με φιγουροκόφτη.
Αν μεγενθύνετε την φωτογραφία θα φανούν καλύτερα!

ΤΟ ΠΗΡΑ!!!

2009-06-03T11:26:00.000-07:00

Την ημέρα των γενεθλίων μου 3 Ιουνίου και μετά από ...7 χρόνια τι θα μπορούσε να είναι καλύτερο δώρο απ’ αυτό που μου πρόσφεραν οι φίλες Έλενα και Μαρία, τις οποίες και επισκέπτομαι συχνά στην ιστοσελίδα : «Οι συνταγές της καρδιάς» ;

Με μεγάλη μου χαρά είδα ότι με επέλεξαν ως έναν απ’ τους πέντε blogger που παρακολουθούν, για να μου δώσουν το βραβείο τιμής και εκτίμησης , το βραβείο φαντασίας! Τις ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό !

Σύμφωνα με τους κανόνες αυτής της διαδικασίας οφείλω κάνοντας την αυτοεκτίμησή μου να καταθέσω τη γνώμη μου εκφράζοντας 5 λόγους , που είναι δυνατόν να δικαιολογούν αυτή την επιβράβευση.

Αν και είναι δύσκολο να εκφράσεις μέσα σε λίγες σειρές τους λόγους για τους οποίους αγαπάς αυτά που κάνεις, δημιουργείς και σκέφτεσαι , θα προσπαθήσω συνοπτικά να δώσω μιαν εικόνα .

Το βραβείο λέει: Γράψε 5 πράγματα που σου αρέσουν σε ό,τι καλλιτεχνικό/δημιουργικό κάνεις. Τι σε εμπνέει να φτιάχνεις χειροποίητα δώρα; Στείλε το βραβείο σε 5 blogger.

1. Αγαπώ τα παιδιά και για το λόγο αυτό ό,τι έχει σχέση με εξορμήσεις , περιπέτειες, προγράμματα με τα οποία διασκεδάζουν κι επιμορφώνονται είναι στις άμεσες προτεραιότητές μου.
2. Αγαπώ τη δουλειά μου και προσπαθώ να ανανεώνομαι μέσα απ’ τις απαιτήσεις της ‘δια βίου εκπ/σης’ με ‘όπλα’ την αδάμαστη βούληση , τη καλή συνεργασία και την εξελισσόμενη τεχνολογία.
3. Λατρεύω το καθαρό περιβάλλον και δεν διστάζω να καθαρίζω την πλατεία της γειτονιάς μου (κι όχι μόνο) μαζεύοντας από κανένα σκουπιδάκι!
4. Αγαπώ τις εικαστικές δημιουργίες κι εμπνέομαι απ’ την καθημερινότητα κι απ’ τα βιώματα των παιδιών για να τις εκφράσουμε από κοινού.
5. Μου αρέσει να γράφω από ποιήματα μέχρι και παραμύθια αλλά η παραγωγή είναι μικρή ακόμη !
6. Μου αρέσει η μαγειρική αλλά επειδή η γυναίκα μου είναι φοβερή μαγείρισσα , δεν έχω ταυτίσει ακόμη τη θεωρία με την πράξη, γιατί επαναπαύομαι! . 'Καλομελέτα κι έρχεται!'

Αλλά… ξεχάστηκα …ξεπέρασα τα όρια!!

Και τώρα ο δύσκολος ρόλος : να στείλω το βραβείο σε 5 blogger, που νομίζω ότι τους αξίζει ! Ας με συγχωρήσουν οι υπόλοιποι φίλοι bloggers μιας κι η επιλογή έγινε μεταξύ των εξίσου δημιουργικών και εμπνευσμένων ατόμων , που στο λίγο χρονικό διάστημα που ασχολούμαι με αναρτήσεις έχω γνωρίσει!

Στέλνω λοιπόν το βραβείο φαντασίας στους εξής:

1. Την Άσπα (http://aspaonline.blogspot.com/),το πραγματικό πρότυπο της καλής , ακούραστης και φιλόστοργης μητέρας , που δεν σταματάει να εμπνέεται και να μας εμπνέει με τις απόψεις και τις ιδέες της!!
2. Την εξαιρετική συναδέρφισσα Εύη (http://evikaf.blogspot.com/) , που η λογοτεχνική της φλέβα μας τέρπει και μας ξεκουράζει!!
3. Την ακαταπόνητη Σοφία (http://sofia-flowshopotenetgr.blogspot.com/) , με την ισχυρή θέληση , που ο τρόπος ζωής της μας διδάσκει όλους!!
4. Την ασύχαστη Βίκυ (http://handmadebyvicky.blogspot.com/) , που μας διασκεδάζει με τις ατέλειωτες και συναρπαστικές εικασικές δημιουργίες της!

5. Το φίλο και συνάδερφο Γεράσιμο (http://tsibloulis.blogspot.com/), που με τις οικολογικές εμπνεύσεις και δημιουργίες του μας ευαισθητοποιεί για ένα καλύτερο ‘αύριο’!

Εγώ σας στέλνω το βραβείο φαντασίας εσείς τώρα οφείλετε να το δώσετε κατ’ αντίστοιχον τρόπο σ’ άλλους 5 δημιουργικούς blogger με τους ως άνω όρους! Φιλάκια!!

στιγμές από τα ...7 μου γενέθλια με τη λατρευτή μου οικογένεια!

Και με την ευκαιρία ας μου ευχηθώ να τα κατοστήσω!!

Το αναφαίρετο δικαίωμα!

2009-05-28T09:07:00.000-07:00

Σε λιγότερο από 10 μέρες ανοίγουν οι κάλπες και καλούνται όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες να ψηφίσουν το πολιτικό κόμμα ή πολιτικά πρόσωπα της αρεσκείας και προτίμησής τους, για να εκλεγούν εκείνοι οι υποψήφιοι ,που θα μας αντιπροσωπεύσουν στη Γηραιά ήπειρο!

Υπάρχει βέβαια και η άλλη άποψη ευρωσκεπτικιστών αλλά και πολιτών που έχουν σιχαθεί πολιτικούς και κόμματα και δηλώνουν ότι θα απόσχουν απ' την ψηφοφορία. Μάλιστα ακούω και νούμερα της αποχής της τάξεως του 40%.
Προσωπική και ταπεινή μου άποψη, σεβόμενος και την όποια άποψη του κάθε πολίτη ξεχωριστά βέβαια, είναι ο κάθε Έλληνας πολίτης να πάει και να ασκήσει το κύριο και αναφαίρετο δικαίωμά του και να μη γυρίσει την πλάτη του σε ότι από καιρό έχει απαξιωθεί. Να πάρει θέση , ακόμη κι αν χρειαστεί να καταψηφίσει με την κίνησή του αυτή και με όποιο τρόπο αυτός ξέρει τους όποιους συνδιασμούς . Δεν έχουμε και πάρα πολλά δικαιώματα σ' αυτό το πολιτικό σύστημα ,να μην παραδώσουμε κι ότι με αγώνες και κόπους και αίμα άλλοι πριν από μας έχουν αποκτήσει. Μην τους γυρίζουμε την πλάτη και τους επιτρέπουμε να μας πυροβολούν πισώπλατα. Νομίζω ότι κανείς μας δεν το θέλει αυτό.
Η θέση κι όχι η άρνηση φέρνει λύσεις. Ακόμη κι αν χρειαστεί με τις θέσεις να αρνηθούμε κάποιους. Συμμετοχή λοιπόν και άποψη. Αυτό δεν διδάσκουμε και στα παιδιά μας;