ΑΡΩΜΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΑΠΟ ΙΣΤΙΟΦΟΡΑ ΣΤΟ ΒΌΛΟ

Πριν από λίγες μέρες η όμορφη πόλη του Βόλου έζησε παραμυθένιες στιγμές κόντρα στις αντίξοες συνθήκες των ημερών , που ως γνωστόν περνούν οι περισσότεροι Έλληνες.
Συγκεκριμένα 22 ιστιοφόρα απ’ όλο τον κόσμο κατέφτασαν στο λιμάνι της πόλης μας, απ’ όπου θα ξεκινούσε ο μεγάλος αγώνας εκπαιδευτικής ιστιοδρομίας «ιστορικές θάλασσες 2010» με την εξής διαδρομή: Άναυρος-Άφησσος-Κωνσταντινούπολη-Βάρνα-Λαύριο Αττικής (τελικός προορισμός).

Η διάρκεια της διαδρομής θα είναι περίπου ένας μήνας।

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως διοργανώσεις εκπαιδευτικής ιστιοδρομίας, που εδώ και 50 χρόνια διοργανώνει η Sall Training International। Η βασική συνεισφορά αυτού του παγκόσμιου οργανισμού είναι η συναδέλφωση των λαών και η ανάπτυξη ευγενούς άμιλλας μεταξύ νέων απ’ όλες τις χώρες του κόσμου. Μάλιστα είχε προταθεί και για βραβείο Nόμπελ Ειρήνης το 1997. Για πρώτη φορά φιλοξενούνται στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο τόσο μεγάλα ιστιοφόρα και γι’ αυτό υπήρξε ιστορική στιγμή μιας και το συγκεκριμένο γεγονός συνδέεται άμεσα με το γεγονός της Αργοναυτικής Εκστρατείας και τα πρώτα ταξίδια στη Μαύρη Θάλασσα με την μυθική ‘Αργώ’ στην αρχαιότητα. Η παραλία του Βόλου έβριθε πολιτών , που έτρεξαν όλοι να απολαύσουν το μοναδικό θέαμα αναφοράς μιας άλλης εποχής। Πολλά σχολεία επισκέφθηκαν τα μυθικά πλοία και με τη βοήθεια ξεναγών εθελοντών περιηγήθηκαν κι έμαθαν πολλά για τα πλοία !

Επισκέπτες συνέρρεαν απ’ όλη τη Θεσσαλία και αρκετοί πλήρωσαν για να γίνουν μέλη των πληρωμάτων των πλοίων και να ζήσουν τη μοναδική αυτή εμπειρία της διαδρομή! Μέλη όλων των πληρωμάτων έκαναν επιδείξεις θεατρικές και χορού αναδεικνύοντας τα ήθη και τις παραδόσεις τους σ' ένα πολυπολιτισμικό 'παραμύθι'.Ήταν κατά κάποιο τρόπο η διεξαγωγή αυτή μια εναρκτήρια εκδήλωση της Πολιτιστικής Μεσογειάδας, που ανέλαβε ο Δήμος βόλου ταυτόχρονα με την ανάληψη των Μεσογειακών Αγώνων μαζί με τη Λάρισα το 2013.
Ας είναι λοιπόν παρόμοιες εκδηλώσεις να διοργανώνονται συχνά। Το μόνο που ζητάμε ως πολίτες απ’ τις εκάστοτε δημοτικές αρχές είναι αυτού του είδους οι εκδηλώσεις να βασίζονται σε σωστά έργα υποδομής και να επιφέρουν πιο πολλά οφέλη από κόστη. Εμείς κρατάμε το γεγονός , γίναμε όλοι παιδιά, κάτι διαφορετικό συνέβη στην πόλη μας κι αυτό πλέον αξίζει στη μοναδική αυτή στιγμή.
Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν η αναχώρηση των πλοιαρίων με κόρνες και ανοιχτά τα πανιά και με οδηγό -μέχρι τα ανοιχτά -τη μυθική μας Αργώ, την Αργώ του δικού μας Ιάσονα!!

ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΑΠ' ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΑΠ’ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Τη μανούλα μου την πήρανε
μεμιάς μέσα στη στιγμή
-
Τη μάνα μου δε γνώρισα,
τα μάτια μου δεν άνοιξα
-
Αγγελούδι με βαφτίζετε
χωρίς να έχω γεννηθεί
-
Ίσως ήτανε γραπτό
να μη δω τον κόσμο αυτό
-
Ούτε καν την πρώτη ανάσα
γω στον κόσμο αυτό αφήκα
-
Με λουλούδια με στολίζετε,
μα είν’ μεγάλη μου τιμή
-
Δεν γνωρίζω αν όλα αυτά
γίνονται για τον καμβά
-
Μα ας είναι η δική μου η άβουη πνοή
να γίνει η αφορμή
να μονιάσουν οι ανθρώποι
και να γίνουν μια πυγμή.
-
Αλλάξτε τρόπους στη στιγμή,
μονιάστε, διώξτε την οργή.
Σώστε τα όνειρά σας,
εσάς και τα παιδιά σας.
-
Είθε του ‘αγγέλου’ η λαλιά
να σας αγγίξει την καρδιά
κι απ’ αύριο όλοι μαζί
να δώσετε όραμα στη γη
-
Κι εγώ θα νιώσω μονομιάς
πως η θυσία μου αυτή
έγινε γλύκαντρο καρδιάς,
που θα γλυκάνει τη ζωή
-
Αυτή που θέλουν τα παιδιά, δίκαια κι ειρηνική.

Για να μπορούν τα ιδανικά τους να έβρουν στόχο και πνοή.

(με αφορμή τη δολοφονία εγκύου, υπαλλήλου τραπέζης, από ανεγκέφαλους αναρχικούς)

Ανοιξιάτικες συνθέσεις

Αφού με τα παιδιά της τάξης μου (της Ε΄τάξης) φτιάξαμε τις τελευταίες ανοιξιάτικες κατασκευές-χειροτεχνίες σας τις προβάλλουμε!
Το σώμα της πασχαλίτσας είναι φτιαγμένο από το ρολό χαρτιού υγείας , το όποίο έχουν τα παιδιά χρωματίσει με μαύρο χρώμα। Οι κεραίες με κομματάκια από σύρμα πίπας και τα υπόλοιπα μέρη του σώματος με απλό χαρτόνι , που τα παιδιά το χρωματίζουν!

Για τα φτερά χρησιμοποιήσαμε έτοιμο κόκκινο χαρτόνι με μαύρες βούλες του εμπορίου (υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία)

Τώρα ετοιμαζόμαστε για χειροτεχνίες για τη γιορτή της μητέρας, όπου τα παιδιά μας θα βάλουν τα δυνατά τους για ένα καλό αποτέλεσμα , που θα κάνει τη μανούλα τους να χαρεί। Μόλις τα ετοιμάσουμε θα σας τα δείξουμε!
Την ερχόμενη βδομάδα ετοιμαζόμαστε δάσκαλοι και μαθητές της Ε΄και ΣΤ΄τάξης για τριήμερη πολιτιστική και περιβαλλοντική εξόρμηση στα Κρέστενα Ηλείας। Τις εντυπώσεις μας θα σας τις γνωστοποιήσουμε σύντομα। Μέχρι τότε καλά να τα περνάτε φίλοι μας!!!

Ο ΗΘΙΚΟΣ ΞΕΠΕΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πολλή συζήτηση ‘εξαντλείται’ καθημερινά σε πηγαδάκια διαλόγου , σε διαπροσωπικές σχέσεις , στην αγορά , στο καφενείο και σχεδόν παντού για την περιβόητη οικονομική κρίση, που ταλανίζει τη χώρα μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά ως νεοέλληνες τη συνειδητοποιήσαμε την τελευταία στιγμή (εθνικό μας χόμπι φυσικά) και μάλιστα με πανικόβλητες κινήσεις .
Μεγάλο μερίδιο ευθύνης βέβαια στις αντιδράσεις πανικού και απερισκεψίας φέρνουν οπωσδήποτε οι αξιαγάπητοι κατά τα άλλα πολιτικοί μας, οι διάφοροι ταγοί και πάσης φύσεως αναλυτές και οικονομολόγοι, μα κυρίως η εξουσία των ‘Μέσων Ενημέρωσης’. Έχει ‘βαπτιστεί’ ως το κύριο καθημερινό θέμα σε σημείο , που να μην ασχολούμαστε με τίποτε άλλο, σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο που να μας ενδιαφέρει στη ζωή. Τόσο πολύ , που ξαφνικά καταφέραμε διεθνώς όλοι να ασχολούνται με την Ελλάδα. Και μάλιστα για ένα θέμα που προϋπήρχε και μάλιστα προ πολλού!! Εμείς όμως μια ωραία πρωία το ανακαλύψαμε ως δια μαγείας!!
Βέβαια δεν ισχυρίζομαι πως δεν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα κι αυτό ήδη αρχίζει να φαίνεται στον κορβανά του καθενός μας. Πολλές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να επιβιώσουν, μισθωτοί αρχίζουν να νιώθουν τη ‘κατρακύλα’ του μισθού τους και να μη δύνανται να ικανοποιήσουν τα βασικά της καθημερινότητας και τα έξοδα των σπουδών των παιδιών τους, οι πάσης φύσεως εργαζόμενοι να μην μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο και να ανταπεξέλθουν στην αποπληρωμή του δανείου τους, συνταξιούχοι να μην έχουν να φάνε μιας κι όλα τα καταναλωτικά αγαθά έχουν πάρει την ‘ανιούσα’.
Όμως η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να γίνει μόνο με τη γενναία προσπάθεια κάποιων μετρημένων στο χέρι ‘γενναίων’ θα τολμούσα να πω πολιτικών προσώπων απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους, γιατί πιστεύω πως ο μηδενισμός είναι η χειρότερη μεθοδολογία και πρακτική μα κι ο πιο επικίνδυνος τρόπος να προσπαθούμε να λύσουμε τα όποια προβλήματά μας. Χρειαζόμαστε σίγουρα βαθιές τομές και ανατροπές, που φυσικά δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να τις επωμισθούν αυτοί που πληρώνουν μια ζωή , τα εύκολα ‘θύματα’ ας μου επιτραπεί η λέξη! Δικαιοσύνη ζητά ο λαός κι αυτό πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου.
Γιατί ως εδώ έχουμε φτάσει σίγουρα απ’ την υπαιτιότητα των όσων μας έχουν κυβερνήσει κατά καιρούς, κι αναφέρομαι κυρίως στα δυο μεγάλα κόμματα , μα και στα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης – ιδίως τα αριστερά , που έχουν συνηθίσει να βγάζουν την ‘ουρά’ τους απ’ έξω. Γιατί δεν μπορεί μια ζωή να κακομαθαίνεις το λαό λέγοντας ότι είσαι πάντα μαζί του, δίνοντάς τον μόνο δικαιώματα
Όπως ένα παιδί μέσα σ’ ένα σπίτι πρέπει να μεγαλώνει γνωρίζοντας ποιες είναι οι υποχρεώσεις μα και τα δικαιώματά του έτσι κι ο ελληνικός λαός οφείλει να μάθει επιτέλους ότι έχει και κάποιες ευθύνες απέναντι στην κοινωνία που ζει , ακόμη και με κάποιες στερήσεις. Γι αυτόν το λόγο ισχυρίζομαι ότι οι ευθύνες αγγίζουν κι εμάς τον απλό λαό για την κακή διαχείριση, που κάνουμε καθημερινά στη ζωή μας. Κι αυτό ερμηνεύεται ως κατασπατάληση των πόρων μας σε είδη ευτελούς ανάγκης, σε ικανοποίηση ψεύτικων και ανύπαρκτων αναγκών κ.ά. Με λίγα λόγια στην απώλεια του μέτρου.
Το μεγάλο μας πρόβλημα όμως δεν είναι η οικονομική κρίση, μιας και πάρα πολλές φορές στο παρελθόν το ελληνικό κράτος κλήθηκε και μάλιστα στα 100 τελευταία χρόνια να ‘βγάλει’ το φίδι απ’ την τρύπα και πάντα με διάφορους τρόπους έβγαινε απ’ την όποια δύσκολη κατάσταση. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι περάσαμε και από πτώχευση και από υποτιμήσεις του νομίσματός μας αλλά και από μεγαλύτερες μειώσεις μισθών της τάξεως του 15% το 1987. Πιστεύω μου είναι ότι με αρκετές θυσίες , δυστυχώς των γνωστών αγνώστων φορολογουμένων , πάλι θα ορθοποδήσουμε κάποια στιγμή. Το θέμα είναι να βγει κάτι καλό απ’ αυτό μιας και κάναμε ήδη το παγκόσμιο να ασχολείται με το «Ελλάντα». Ας ευχηθούμε να αναγεννηθούμε απ’ τις στάχτες μας πριν είναι αργά.
Το πραγματικό όμως πρόβλημά μας και εδώ θα πρέπει να σταθούμε είναι η ηθικοπνευματική κρίση , που περνά ο ελληνισμός κι εδώ ίσως - απ’ ότι έχει δείξει η ιστορία - δεν θα είναι καθόλου εύκολο να βρεθεί η απαραίτητη ‘συνταγή’ να επανέλθουμε. Να επιστρέψουμε στις αξίες που χάνουμε τόσο εύκολα καθημερινά. Κι αυτό είναι ευθύνη του καθενός μας. Δεν πρέπει να κρίνουμε μια ζωή τους άλλους αλλά να κάνουμε και την αυτοκριτική μας , γιατί ο ηθικός ξεπεσμός και η πνευματική ‘σαπίλα’ δεν έχουν προηγούμενο.
Γονείς δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους ή τουλάχιστον μ’ αυτά που θα ’πρεπε να ασχολούνται, η χρήση της τεχνολογίας (κινητά και διαδίκτυο) γίνεται κατά το χειρότερο τρόπο, διαφθορά και έγκλημα κυριαρχούν στα καθημερινά δελτία ειδήσεων τόσο που έχει επέλθει ανοσία στο άκουσμά τους, οι διαπροσωπικές σχέσεις καλύπτονται από καχυποψία και υστεροβουλία, η ασφάλεια των πολιτών έχει πάει στο βρόντο, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα δεν υπάρχει παρά μόνο στα λεξικά, η πίστη στο Θεό, τις αξίες και τα ιδανικά θεωρούνται πλέον ντεμοντέ και αντικείμενο χλευασμού.
Σήμερα ο νεοέλληνας κι όχι μόνο ασχολείται με τις υλικές και μόνο ανάγκες του και όχι με τις ψυχοπνευματικές. Σκέφτεται για παράδειγμα πως θα πάρει τρία ζευγάρια παπούτσια διάφορων χρωμάτων , που θα ταιριάζουν με την αγορά των ανάλογων αγοραζόμενων ενδυμάτων και αξεσουάρ. Πού θα πάει διακοπές με το ανάλογο διακοποδάνειο κι ας τσουρουφλίζεται , να παίξει ή να επενδύσει στην καλύτερη περίπτωση στο χρηματιστήριο κι ας μην έχει να φάει. Να θεοποιεί τη σύγχρονη φράση που τείνει να γίνει παροιμιώδης: «ο Έλληνας και τίποτε να μην έχει τα φαγάδικα και οι καφετέριες θα είναι καθημερινά γεμάτα.» Η Ελλάδα δηλαδή ποτέ δεν πεθαίνει. Ναι η Ελλάδα, οι Έλληνες όμως;
Οφείλουμε κατά τη γνώμη μου να ξαναβρούμε το χαμένο μας μέτρο κι αυτό είναι ευθύνη του καθενός από εμάς και μην ψάχνουμε πάντα να βρίσκουμε τις ευθύνες αλλού. Δικά μας είναι τα παιδιά , δικιά μας είναι η ζωή. Ας σώσουμε την αξιοπρέπειά μας , ας σώσουμε την πλούσια πνευματική μας κληρονομιά, ας σώσουμε επιτέλους την ψυχή μας. Μόνο εμείς μπορούμε να το κάνουμε αυτό με τη δύναμη βέβαια του Θεού. Άλλωστε το χρωστάμε σ' αυτήν τη χώρα, σ' αυτόν το λαό. Οι μέρες που διανύουμε είναι η καλύτερη αφορμή για να το πετύχουμε. Ας σταυρώσουμε τα πάθη μας και να προσευχηθούμε για ανάταση της ψυχής και του πνεύματος. Καλό φωτισμό λοιπόν και καλή Ανάσταση σε όλους!

ΑΠΡΟΣΩΠΗ ΣΥΝΤΑΞΗ

Τάξη Ε'

Ονοματεπώνυμο:..............................................................

Μάθημα: Γλώσσα

Ενότητα: Παιχνίδια

Απρόσωπη σύνταξη

Τα ρήματα που χρησιμοποιούνται στο γ' ενικό πρόσωπο και δεν έχουν υποκείμενο κάποιο πρόσωπο ή πράγμα αλλά μια ολόκληρη πρόταση λέγονται απρόσωπα ρήματα.
π.χ. Πρέπει να προσέχετε στο μάθημα. (Α.Ρ. = απρόσωπο ρήμα) - (Υ= υποκείμενο)
Α.Ρ. Υ.
Ενδέχεται να πάμε εκδρομή αύριο.
Α.Ρ. Υ.
Εκτός από απρόσωπα ρήματα υπάρχουν και απρόσωπες εκφράσεις. Αυτές σχηματίζονται με το γ' ενικό πρόσωπο του ρήματος είμαι ή υπάρχω και ένα επίθετο ή ουσιαστικό. Και η απρόσωπη έκφραση έχει για υποκείμενο μια ολόκληρη πρόταση.
π.χ. Υπάρχει πιθανότητα να βρέξει αύριο. (υπάρχει + ουσιαστικό)
Α.Ε. Υ.
Είναι άδικο να κατηγορούμε τον Πέτρο. (είναι + επίθετο)
Α.Ε. Υ.
Είναι ώρα να διαβάσουμε. ( είναι + ουσιαστικό) (Α.Ε. = απρόσωπη έκφραση)
Α.Ε. Υ.

Προσέξτε!!!!!!!!!!!!
Ένα ρήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ως προσωπικό είτε ως απρόσωπο.
π.χ.. Απαγορεύεται το κολύμπι. (προσωπικό ρήμα)
Απαγορεύεται να κολυμπάτε. (απρόσωπο ρήμα)
Τα κυριότερα απρόσωπα ρήματα είναι:
α) πρόκειται,συμφέρει, πρέπει, μέλει, μέλλεται, ενδέχεται κ. ά.
β) τα ρήματα που φανερώνουν φυσικά φαινόμενα: βρέχει, χιονίζει αστράφτει, βροντά, φυσά, χειμωνιάζει, καλοκαιριάζει, βραδιάζει, χαράζει, φέγγει, ξημερώνει, νυχτώνει, κ.ά.
γ) μερικά προσωπικά ρήματα σε ορισμένες φράσεις: λέγεται, φτάνει, χρειάζεται, φαίνεται, γίνεται,τυχαίνει, ακούγεται, κ.ά.

Άσκηση
Να κυκλώσεις το απρόσωπο ρήμα και να υπογραμμίσεις το υποκείμενό του στις παρακάτω προτάσεις.( Προσοχή ! Δεν έχουν όλες οι προτάσεις απρόσωπα ρήματα)
α) Ακούγεται ο θόρυβος των αυτοκινήτων. β) Ακούγεται ότι αύριο το σχολείο μας θα πάει εκδρομή. γ) Συμφέρει να ψωνίζω με τις εκπτώσεις. δ) Φαίνεται ότι ο Κώστας είναι άρρωστος. ε) Ο Κώστας φαίνεται ήσυχος. στ)Υποτίθεται ότι είσαι φίλος μου. ζ) Λέγεται πως το σχολείο μας θα είναι κλειστό αύριο.

Εύχομαι σε όλες και όλους - φίλες και φίλους αναγνώστες - καλό μήνα και με υγεία!!

Στο πνεύμα των ημερών!!!

Να και μερικές χειροτεχνίες , που έγιναν από τα παιδιά της Ε΄τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ν. Ιωνίας Μαγνησίας και παρουσιάζονται με έναν ιδιαίτερο τρόπο! Καλές απόκριες απ' όλους μας και καλή Σαρακοστή!!

(Βιβλιο) τρώγοντας...ανοίγει κι η 'όρεξη' !!!

‘Τα βιβλία είναι τα παράθυρα απ’ τα οποία βλέπουν έξω οι ψυχές..
σπίτι χωρίς βιβλία είναι ένα παράθυρο χωρίς δωμάτια.’
ΜΠΗΧΕΡ

Με αφορμή την ενότητα του μαθήματος της ‘ΓΛΩΣΣΑΣ’ : ΒΙΒΛΙΑ-ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ της Ε΄ τάξης του δημοτικού, δάσκαλοι και μαθητές του 2ου δημοτικού σχολείου Νέας Ιωνίας, αφού εξαντλήσαμε σε πολλά επίπεδα την εν λόγω ενότητα με διάφορες διαθεματικές προσεγγίσεις και αναφορές σε γνωστούς και μη στα παιδιά συγγραφείς και με σημαντικότερο εφόδιο την προσδοκία της καλύτερης γνωριμίας με τον καλύτερο φίλο-το βιβλίο- αποφασίσαμε να επισκεφθούμε τη σχολική βιβλιοθήκη του 2ου Λυκείου Νέας Ιωνίας. Εκεί - με την πρωτοβουλία του συγκεκριμένου σχολείου και με εμπνευστή κι εμψυχωτή της ιδέας τον καθηγητή κ. Κώστα Αμυγδαλίτση - εκπονείται συγκεκριμένο 4ωρο πρόγραμμα γνωριμίας κι επαφής του παιδιού με το βιβλίο.

Στο ζεστό χώρο της βιβλιοθήκης ο κ. Κώστας μίλησε στα παιδιά για τα βασικά χαρακτηριστικά ενός βιβλίου, που οφείλει να γνωρίζει ένας αναγνώστης πέρα απ’ τη θεματολογία του. Δόθηκαν εξηγήσεις με απλό και παραστατικό τρόπο για τις έννοιες :τίτλος, υπότιτλος, έκδοση, συγγραφέας, ISBN, πνευματική ιδιοκτησία κτλ. Στη συνέχεια στους μαθητές μας -και αφού τους δόθηκε από ένα τυχαίο βιβλίο- τους ζητήθηκε με βιωματικό τρόπο να ανακαλύψουν αυτά τα χαρακτηριστικά κι έτσι με παιγνιώδη τρόπο έμαθαν πάρα πολλά πράγματα για έναν φίλο τους , που δεν είχαν ως τώρα τη δυνατότητα να τον γνωρίσουν τόσο καλά και μ’ αυτόν τον τρόπο οδηγήθηκαν στην ανάγκη διεξοδικής ανακάλυψης του εσωτερικού πνευματικού του κόσμου.
Στη συνέχεια παρακολούθησαν ένα αξιόλογο ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στην Εθνική Βιβλιοθήκη της πρωτεύουσας , όπου είχαν τη δυνατότητα συν τοις άλλοις να δουν και να γνωρίσουν τον τρόπο με τον οποίο συντηρούνται και προστατεύονται παλιά χειρόγραφα, τη διαδικασία ταξινόμησης και οργάνωσης των βιβλίων στα ράφια και άλλα πολλά.

Αφού χωρίστηκαν σε ομάδες, μπροστά από ηλεκτρονικούς υπολογιστές διδάχτηκαν τον τρόπο εξεύρεσης και αναζήτησης συγκεκριμένων βιβλίων κι εντύπων , που υπήρχαν στη βιβλιοθήκη και στο τέλος ξεναγήθηκαν και τους ζητήθηκε να βρουν βιβλία , που τα ίδια τα παιδιά εντόπισαν στους Η/Υ.


Παράλληλα τα παιδιά έπαιξαν κάνοντας δύο διαλείμματα , απόλαυσαν το κολατσιό τους κι εκτονώθηκαν όσο τίποτε άλλο!! Η ευχαρίστησή τους ‘ζωγραφίστηκε’ στα πρόσωπά τους κι εκφράστηκε με ατέλειωτες ερωτήσεις που υπέβαλαν στον υπεύθυνο του προγράμματος.
Στο τέλος ,μάλιστα, τους δόθηκε και ειδικό έντυπο συμμετοχής τους, που το χάρηκαν ιδιαίτερα.
Οι εμπειρίες από την ασυνήθιστη αυτή επίσκεψη υπήρξαν κυριολεκτικά συναρπαστικές και πάνω απ’ όλα παιδαγωγικά ωφέλιμες!!
Ωστόσο θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όσους εμπλέκονται στην πρωτοβουλία εκπόνησης αυτού του προγράμματος κι ενέργειες τέτοιου τύπου θα πρέπει να στηρίζονται από το Υπουργείο Παιδείας αλλά και από τους τοπικούς φορείς.

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι :

«Τα βιβλία είναι τα ματογυάλια,
που μ’ αυτά βλέπουμε τον κόσμο.
στα αδύνατα μάτια είναι περισσότερο ωφέλιμα ,
γιατί ενισχύουν και διατηρούν το φως.»
ΦΩΫΧΤΕΡΞΛΕΜΠΕΝ

«Είναι μια ζωντανή φωνή,
ένας διανοούμενος που ακούγεται αδιάκοπα!!»
ΣΜΑΙΛΣ

Τιμητικό βραβείο για 'την αγάπη προς το παιδί'

θα ήθελα να ευχαριστήσω τη φίλη Έλενα και την παρέα 'των συνταγών της καρδιάς', που μου δίνουν ένα τόσο τιμητικό βραβείο όπως αυτό 'της αγάπης για τα παιδιά'!! Επίσης να συγχαρώ το 'Χαμομηλάκι' , που υπήρξε ο εμπνευστής αυτού του βραβείου. Και πώς θα ήταν δυνατόν να μη συμβεί αυτό από ανθρώπους που αγωνίζονται καθημερινά για την προστασία και φροντίδα όλων των παιδιών της γης. Θεάρεστο έργο και προσπάθεια!!

Μακάρι η προσφορά μου όπως και κάθε δασκάλου να αξιολογείται με τέτοιες τιμητικές διακρίσεις που ενισχύουν τη θέληση για ακόμη πιο σημαντικές και χρήσιμες επιδόσεις στο σκληρό στίβο της γνώσης , της ανατροφής και της διαπαιδαγώγησης του κάθε παιδιού που η μοίρα μας φέρνει στο δρόμο μας και η κοινωνία μας εμπιστεύεται.

Με τη σειρά μου έχω κι εγώ να προτείνω γι' αυτό το βραβείο τους εξής φίλους κι αναγνώστες, που πιστεύω ότι βρίσκονται κοντά στα παιδιά δίνοντας την αγάπη του με το δικό του τρόπο έκαστος!

Την καλή φίλη Άσπα, μια τρυφερή και σπουδαία μητέρα, που αποτελεί υπόδειγμα μάνας!

http://aspaonline.blogspot.com/

Το δραστήριο και υπερκινητικό δάσκαλο με τις εύστοχες επιλογές του!

http://36dimotiko.blogspot.com/

Τη Ρίκη Ματαλλιωτάκη με την αξιόλογη 'πένα' της που αγγίζει κάθε ανθρώπινη ψυχή!

http://logo-texnia.blogspot.com/

Στο συμπαθέστατο Γιώργο Λάιο , που φροντίζει κατά άψογο τρόπο να βρίσκεται κοντά στους γονείς και τα παιδιά!

http://georgelaios.blogspot.com/

Μία από τα ίδια!!

Άλλοι έβγαιναν υπερήφανοι και χαμογελαστοί-οι μεγάλοι και τρανοί του πλανήτη μας- πιστεύοντας ότι πέτυχαν το ακατόρθωτο κάνοντας ένα σημαντικό βήμα για τη διάσωση της γης. Στην αντίπερα όχθη, όμως, οι εκπρόσωποι των περισσότερων λαών , που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα έπεφταν σε άκρα μελαγχολία και απογοήτευση βλέποντας ότι για άλλη μια φορά μια προσπάθεια να αλλάξουν οι άσχημες κλιματικές συνθήκες έπεφταν στο κενό.

Προφανώς και αναφέρομαι στη διαβόητη Σύνοδο της Κοπεγχάγης, όπου η κατά τα άλλα καταπράσινη και πανέμορφη χώρα της βόρειας Ευρώπης δέχτηκε τους ηγέτες των ηπείρων όχι ως εκπροσώπους , που αναζητούν το θαύμα της επίλυσης των κλιματικών προβλημάτων, αλλά μάλλον ως κουστουμαρισμένα ανθρωπάκια , που ένιωθες ότι πήγαν για χειμερινό δεκαπενθήμερο τουρισμό.

Οι ΗΠΑ και η Κϊνα καθώς και η Ευρώπη και άλλες αναπτυγμένες χώρες είναι αυτές που προκάλεσαν εις βάρος δισεκατομμυρίων ανθρώπων τις άθλιες κλιματικές αλλαγές, που απειλούν με ολοκληρωτική καταστροφή τον πλανήτη μας και μάλιστα με απρόσμενα πολύ ραγδαίους ρυθμούς. Η υποκρισία των πολιτικών ταγών των υπερδυνάμεων για άλλη μια φορά κυριάρχησε τόσο πολύ, που ξεπέρασε και τις φαρισαϊκές στιγμές του Κιότο.

Παράλληλα , όμως, οι καταστροφές στη γη συνεχίζονται. Οι πάγοι λιώνουν εξ αιτίας του φαινομένου του Θερμοκηπίου, ζώα αφανίζονται , παραθαλάσσιες πόλεις πλημμυρίζουν και 'χάνονται' , ο αέρας που αναπνέουμε μολύνεται ολοένα και περισσότερο , οι άστεγοι πληθαίνουν, εκατομμύρια ανθρώπων και δη παιδιών ξεψυχούν καθημερινά, η αναζήτηση νερού στις υπανάπτυκτες κυρίως χώρες γίνεται μέσα σε λασπόνερα εκτός αν υπάρχει ξηρασία και τότε δεν υπάρχει κι αυτή η πιθανότητα.

Μέσα σε λίγα χρόνια , στα μέσα περίπου του αιώνα μας , όπως μας λένε ειδικοί επιστήμονες, 500.000.000 άνθρωποι θα φύγουν απ' τον τόπο τους εξ αιτίας των εγκληματικών κλιματικών συνθηκών που θα προκληθούν κι έτσι θα δημιουργηθεί μια νέα γενιά προσφύγων, των περιβαλλοντικών!

Δε γνωρίζουν οι ταγοί κατά κύριο λόγο των ΗΠΑ και της Κίνας ότι η κατάσταση έχει τόσο πολύ εκτροχιαστεί , που θα γυρίσει μπούμεραγκ στους ίδιους και στα κοντόφθαλμα συμφέροντά τους. Αλήθεια ποιο είναι το μεγαλύτερο συμφέρον απ' την ίδια τη ζωή!!

Δε γνωρίζουν ότι ο κόσμος πλάστηκε όχι για να προσφέρεται ως εκμετάλλευση από κάποιους ισχυρούς του πλανήτη, αλλά για να διαχειρίζονται οι ίδιοι οι άνθρωποι ( ως τα τελειότερα όντα ) με τέτοιο τρόπο τα δημιουργήματα και τη φύση του Πλάστη-δημιουργού μας, που θα είναι προς όφελος της ίδιας της ζωής.

Σίγουρα δεν φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα κάποιος σωτήριος πλανήτης Πανδώρα, όπου θα δεχτεί στις αγκάλες του όλους εμάς σαν άλλους AVATAR και να διαιωνισθεί έτσι το είδος μας. Αυτό που επιβάλλεται είναι η άμεση εγρήγορση όλων των φορέων των κρατών και δη των ισχυρών και με τη δέουσα προσοχή, ευαισθησία και υπευθυνότητα να ενσκήψουν στο τεράστιο πρόβλημα , που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, πριν είναι πολύ αργά.

Και με την ευκαιρία των άγιων ημερών που πλησιάζουν να ευχηθώ κι εγώ πέρα απ' τις καθιερωμένες ευχές για καλή υγεία, ειρήνη και αγάπη να φωτίσει ο θεός τους ισχυρούς της γης να κοιτάξουν λίγο πιο πέρα τη δυστυχία των πολλών και ο Αη Βασίλης να φέρει ένα διαφορετικό μα και κοινό δώρο για όλους τους ανθρώπους τη χρονιά που έρχεται, αυτό της προσμονής ενός χαρούμενου πλανήτη, πράσινου, γεμάτου ζωή και αισιοδοξία για τις επερχόμενες γενιές. ΑΜΗΝ!!!

Τα μυστικά της εικόνας της Γέννησης του Χριστού

Πολλές φορές αντί να χρειαστεί να εκφράσουμε με λόγια κάποιες καταστάσεις και γεγονότα , που συμβαίνουν στη ζωή μας προσφεύγουμε στη ρήση:

«Μια εικόνα χίλιες λέξεις»

Πάνω σ’ αυτήν τη φιλοσοφία στηρίχτηκαν και οι ορθόδοξοι κατά κύριο λόγο χριστιανοί αγιογράφοι όλων των μ. Χ αιώνων , για να αποδώσουν με τον πιο απλό τρόπο - ειδικά στα βυζαντινά χρόνια - γεγονότα, που ‘σημάδεψαν’ τη ζωή του Κυρίου μας αλλά και τον τρόπο ζωής των αγίων. Κι αυτό για να καταλαβαίνουν όλοι οι άνθρωποι ακόμη κι αυτοί , που ήταν απλοί κι όχι μορφωμένοι.
Παρακάτω επιχειρείται με τον πιο σύντομο τρόπο να δοθεί μια ερμηνεία και εξήγηση των διάφορων συμβολισμών , που σχετίζονται με το μέγα θαύμα της ‘Γέννησης του Χριστού’ και που θα την γιορτάσει σε λίγες μέρες όλη η οικουμένη.

Ο μικρός Χριστός είναι ξαπλωμένος μέσα σ’ έναν τάφο και σπαργανωμένος σαν νεκρός, για να μας δείξει ότι ήρθε στον κόσμο για να θυσιαστεί (να ‘πεθάνει’) και να μας προσφέρει τον εαυτό του.
Ένα βόδι και ένα γαϊδουράκι ζεσταίνουν το Χριστό. Συμβολίζουν τους Ιουδαίους και τους ειδωλολάτρες, που πίστεψαν στο Χριστό.
Το σπήλαιο είναι μαύρο. Συμβολίζει την αμαρτία του κόσμου και το σκοτάδι στο οποίο ήταν βυθισμένος.
Ο Ιωσήφ κάθεται παράμερα ως υπουργός του μυστηρίου.
Η παναγιά μας σκέφτεται και απορεί πώς ο Υιός του Θεού έγινε δικός της Γιος. Πώς χωρίς άντρα έγινε μητέρα. Όμως όπου θέλει ο Θεός , αλλάζουν οι νόμοι της φύσης αφού Αυτός τους θέσπισε…

Μήπως τώρα μπορούμε ο καθένας από μας να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα;

Τι να ψάλλουν άραγε οι άγγελοι;
Σε ποιον μιλά ο άγγελος στα δεξιά της εικόνας; Τι να του λέει άραγε;
Τι κάνουν οι γυναίκες στο μικρό Χριστό;

Ας προσπαθήσουμε εμείς οι μεγάλοι να κάνουμε στα παιδιά μας μια ανάλογη προσέγγιση στο αληθινό πνεύμα των Χριστουγέννων και να ξεφύγουμε για λίγο απ’ τον ψεύτικο θεό της κοσμικότητας και του υλισμού. Σε μια συγκέντρωση στο τζάκι του σπιτιού ή γύρω απ’ το χριστουγεννιάτικο δέντρο μπορούμε να συζητήσουμε και να βιώσουμε τα αληθινά Χριστούγεννα, προτού ο χαρμόσυνος κτύπος της γλυκόλαλης καμπάνας ηχήσει στα αυτιά μας και ετοιμαστούμε να υποδεχτούμε τον ερχομό του Κυρίου μας!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!

Και το όνομα αυτής ΚΑΡΛΑ!!!Μια αποξηραμένη λίμνη ...ξαναγεννιέται!!

Οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί του προγράμματος συντονίζουν τις ενέργειές τους

Στα πλαίσια του προγράμματος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης «Κάρλα-μια λίμνη ξαναγεννιέται», που εκπονείται από το Κ.Π.Ε (Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης) Μακρινίτσας και το Μουσείο λιμναίου πολιτισμού του δήμου Καναλίων και την αρωγή του ΚΕ.ΜΕ.ΒΟ (Κέντρο Μελέτης Βοιβηίδος), οι μαθητές/ιες της Ε΄τάξης του 2ου δημ. Σχολείου Νέας Ιωνίας με τους δασκάλους τους κ. Ματζίρη Κων/νο και κα Τσελιούδη Μαρία αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν παιδαγωγική επίσκεψη στο παραπάνω μουσείο και στη λίμνη Κάρλα την 11η Νοεμβρίου 2009.

Ο σκοπός της επίσκεψης ήταν να γνωρίσουν τα παιδιά το παρελθόν και την ιστορία αυτού του τόσο σημαντικού για το θεσσαλικό κάμπο υδροβιότοπου, τους λόγους αποξήρανσης και αποστράγγισής της και την αναγκαιότητα επανασύστασής της.
Ξεκίνησαν με λεωφορείο του ΚΤΕΛ στις 8 η ώρα περίπου το πρωί μαζί με την Ε΄ τάξη του 20ού δημοτικού σχολείου Βόλου και τις δασκάλες Αγγελική Γκέσκου (διευθύντρια) και Φιλίτσα Μουρτζοπούλου, εφόσον αποφάσισαν τα δυο σχολεία από κοινού να βιώσουν τις τόσο όμορφες κι αξέχαστες στιγμές , που θα ακολουθούσαν.
Στις 9 η ώρα περίπου έφθασαν στο καλαίσθητο Μουσείο του Λιμναίου πολιτισμού του δήμου Καναλίων , όπου τους υποδέχτηκε ο υπεύθυνος και ξεναγός κ. Χανιάς Γεώργιος. Εκεί αφού τους επετράπη να βγάλουν κάποιες φωτογραφίες χρήσιμες για το πρόγραμμά τους, ο κ. Γιώργος τους ενημέρωσε για τις χρήσεις του συγκεκριμένου χώρου απ’ το παρελθόν μέχρι αυτό να γίνει μουσείο τα τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως αίθουσα κινηματογράφου (γι’ αυτό κι η αμφιθεατρική του φυσιογνωμία), έπειτα ως εργαστήρι σπαστήρα αμυγδάλων κ.ά. Η ανάχρησή του ως αίθουσας μουσείου υπήρξε, πολύ εύστοχη επιλογή. οι καλύβες των ψαράδων

οι στολές των ψαράδων

Αφού τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το μουσειακό χώρο, κάθισαν στα άνετα καθίσματα και αφέθηκαν στην βιωματική παρουσίαση , ξενάγηση των μελών του Κ.Π.Ε Μακρινίτσας Παρδαλίδη Θεολόγο, Τσαβέ Πηνελόπη και Τσιμπλούλη Γεράσιμο. Τα παιδιά , αφού χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και με ντοσιέ, χαρτί και μολύβι στο χέρι σημείωναν, ρωτούσαν και ‘εισέπρατταν’ πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για τη ζωή και τις ασχολίες των κατοίκων των παραλίμνιων περιοχών, την έκταση και το βάθος της λίμνης σε διάφορες χρονικές περιόδους, για τη ζωή, τις βάρκες και τις καλύβες των ψαράδων κ.α. Επίσης είδαν και σχολίασαν με τους δασκάλους των ομάδων τους πολλές φωτογραφίες των γνωστών φωτογράφων Τλούπα, Λέτσιου κ.α., που απαθανάτισαν με τον φακό τους απίθανες στιγμές της λίμνης και της ζωής σ’ αυτήν σ’ όλες τις χρονικές περιόδους της ιστορίας της.

Αμέσως μετά και αφού ευχαρίστησαν τον υπεύθυνο του Μουσείου έκαναν ένα σύντομο ημίωρο διάλειμμα στην γραφική πλατεία του χωριού , όπου τα παιδιά έπαιξαν και οι δάσκαλοι-μέλη του Κ.Π.Ε πρόσφεραν σε μαθητές και δασκάλους από ένα φρέσκο κουλουράκι. Στην παρέα τους ήρθε κι ένας εξαίρετος κύριος , παλιός ψαράς της περιοχής και με το δικό του τρόπο είπε λίγα πράγματα για τη ζωή του, όπου και καταγράφησαν. Ευχάριστος επίλογος της παρουσίας του η απαγγελία ποιήματος με θέμα τη ζωή στη λίμνη.
Κατά τις 11 η ώρα περίπου ανέβηκαν στο λεωφορείο και κίνησαν για τη λίμνη, όπου τους περίμενε άλλη μια μεγάλη έκπληξη απ’ τους συντελεστές του προγράμματος. Σταμάτησαν στο δρόμο του αναχώματος , όπου απ’ τη μια πλευρά υπήρχαν λιμναία ύδατα και απ’ την άλλη έβοσκαν γελαδοπρόβατα. Οι δάσκαλοι του Κ.Π.Ε εφοδίασαν μαθητές και δασκάλους με κιάλια και τηλεσκόπια , για να παρατηρήσουν την σπανίου είδους ομορφιά του εξαιρετικού τοπίου , που απλωνόταν γύρω τους. Λευκοτσικνιάδες, σταχτοτσικνιάδες, αβοκέτες, καλαμοκανάδες, αγριόπαπιες και άλλα σπάνια είδη πουλιών απλώνονταν μπροστά τους. Η όλη εικόνα έμοιαζε με παραμύθι! Φαντάστηκαν όλοι τους τι θα γινόταν την ερχόμενη άνοιξη , όταν θα περνούσαν κοπάδια μεταναστευτικών πουλιών. Θα είναι κάτι το απερίγραπτο!! 1962: Η λίμνη κατά την αποξήρανσή της

2009: Η λίμνη ξαναγεννιέται...

Ενημερώθηκαν για το σημείο όπου θα ιδρυθεί το κωπηλατήριο για τους Μεσογειακούς αγώνες , έκαναν ασκήσεις προσανατολισμού και δόθηκε η ευκαιρία στα παιδιά με τις έξυπνες δραστηριότητες των δασκάλων του Κέντρου Περιβάλλοντος να εννοήσουν την ιστορική γραμμή-πορεία της λίμνης –προ, κατά και μετά την αποξήρανσή της.- με τη βοήθεια φωτογραφιών. Η συμμετοχή και το βίωμα στο έπακρον!
Οφείλουμε, όμως, να αναφέρουμε και δυο άσχημες και απαράδεκτες ενέργειες, που προκάλεσαν μαθητές και δασκάλους και τους έκαναν να αγανακτήσουν με τη συμπεριφορά κάποιων ανθρώπων. Συγκεκριμένα κάποιος ηλικιωμένος κυνηγός αφού με το μηχανάκι του πέρασε δυο φορές μπροστά απ’ το σχολείο, πήγε κάμποσα μέτρα πιο πέρα, άρπαξε το κυνηγητικό του όπλο, πυροβόλησε αρκετές φορές στη λίμνη κι όπως αντιληφθήκαμε είχε και θύματα κάποια πουλιά. Τα κρατούσε με μεγαλοπρέπεια και περηφάνια στα χέρια του, αδιαφορώντας που κοντά του υπήρξε σχολείο. Και η άλλη εικόνα , που σίγουρα προβλημάτισε όλους , ήταν μια πεσμένη αγελάδα που είχε ήδη αρχίσει να αποσυντίθεται μόλις λίγα μέτρα απ’ το ανάχωμα , όπου βρίσκονταν οι επισκέπτες. Η λίμνη προστατεύεται απ΄το πρόγραμμα Natura και απ' τη συνθήκη Ramsar.
Σίγουρα δάσκαλοι και μαθητές είδαν και έμαθαν πολλά απ’ αυτήν την επίσκεψη . Όμως κράτησαν την ουσία κι εύχονται οι άνθρωποι να πάψουν επιτέλους να επεμβαίνουν στη φύση εγκληματικά. Για το συμφέρον όλου του πλανήτη, μιας κι ό,τι υπάρχει στη γη μας αποτελεί κι έναν κρίκο μιας μεγάλης αλυσίδας ζωής!

Ας αφήσουμε τα παιδιά μας να μας διδάξουν πώς να τα μεγαλώσουμε

Αντικρίζοντας κατάματα την πεζή καθημερινότητα των καιρών μας και βλέποντας τις διαπροσωπικές σχέσεις γονέων και παιδιών , αναπολώ κάποιες στιγμές που έζησα με τα παιδιά μου ,όταν ήταν μικρά ,και διαπιστώνω την αναγκαιότητα του μοιράσματος του προσωπικού μας χρόνου μ’ αυτά, όσο τα ‘ χουμε κοντά μας και έχουν την ανάγκη μας.
Όταν τα πήγαινα στο πάρκο της γειτονιάς, για να ψυχαγωγηθούν με τις κούνιες και να ανεβούν στα δέντρα του πάρκου για να ζήσουν την περιπέτεια, ήμουν κι εγώ μαζί τους στο παιχνίδι και μάλιστα στην αρχή διστακτικά , σαν μεγάλος που ήμουν, μα στη συνέχεια χωρίς να το καταλάβω έπαιζα το δικό μου ρόλο στους κανόνες του παιχνιδιού , που έμπαιναν από κοινού. Ένιωθα ότι τα σημαντικότερα πλάσματα για μένα ,όπως για κάθε γονιό, χρειάζονταν το πιο πολυπόθητο αγαθό της ζωής μου, το χρόνο.
Μέχρι και σήμερα που επικοινωνώ με τους γονείς των μαθητών του σχολείου μου , μοιραζόμαστε την ανάγκη να εκφραστούμε κυρίως στην τρυφερή αυτή ηλικία (αλλά και από την πρώτη μέρα της γέννησης και μέχρι να φύγει το παιδί από κοντά μας) με τέτοιο τρόπο, που το παιδί μας να νιώθει ότι του δίνουμε αξία και το αγαπάμε πραγματικά με πράξεις και έργα κι μόνο με λόγια.
Σίγουρα όλοι μας ,ως γονείς, έχουμε καταφύγει όχι και λίγες φορές στη στείρα δικαιολογία ότι δεν έχουμε χρόνο για τα παιδιά μας λόγω δουλειάς κι άλλων υποχρεώσεων και ρίχνουμε πολλές φορές ο ένας γονιός το μπαλάκι στον άλλο να αναλάβει να ασχοληθεί μαζί τους. Και δεν εννοώ μόνο τη βοήθεια στα μαθήματα στου σχολείου αλλά στην γενικότερη επικοινωνία με αυτά. Το να εγκλωβιζόμαστε στα τετριμμένα και στην παράνοια της καθημερινότητας και να δίνουμε προτεραιότητα στα υλικά αγαθά και στην καλύτερη περίπτωση να αναβάλλουμε την ικανοποίηση των αναγκών του παιδιού μας το θεωρώ επιεικώς απαράδεκτο. Είναι πολύ μεγαλύτερες οι ψυχοπνευματικές από τις υλικές ανάγκες του παιδιού μας κι αυτό οφείλουμε να το συνειδητοποιήσουμε. Δεν είναι αγάπη το να του πάρουμε- και πολλές φορές με στέρηση στον οικογενειακό κορβανά- ένα ακριβό δώρο για να το ικανοποιήσουμε ή να του κάνουμε το χατίρι ή και να του κλείσουμε το στόμα και να το κάνουμε να ‘σωπάσει’.
Δεν είναι άγνωστες οι εικόνες των γονιών , που απολαμβάνουν το τσιγαράκι τους στο παγκάκι του πάρκου παρέα με άλλους θαμώνες δίνοντας εντολές στο παιδί τους πώς να παίξουν και με απαγορεύσεις του τύπου: «εδώ κοντά να σε βλέπω» ή «μην το κάνεις αυτό ..μην το κάνεις το άλλο» . Πιστεύουν έτσι ότι προσέχοντας και νοιαζόμενοι για τη σωματική τους δραστηριότητα εκ του μακρόθεν εκπληρούν στο ακέραιο το χρέος τους ως γονείς και μάλιστα καμαρώνουν σαν το γύφτικο σκεπάρνι λέγοντας στον περίγυρό τους: «σήμερα ασχολήθηκα με το παιδί μου, το πήγα στο πάρκο και παίξαμε…»
΄Η πάλι η απαράδεκτη εικόνα των γονιών να καθηλώνουν το παιδί τους μπροστά στην τηλεόραση ή στον ηλεκτρονικό υπολογιστή -ανεξέλεγκτα και σε χρόνο και σε θεάματα - μόνο και μόνο για να είναι ήσυχοι και νηφάλιοι και να απολαμβάνουν τις δικές τους στιγμές!!! Μας βολεύει!! Άραγε συνειδητοποιούμε γιατί φέραμε στον κόσμο τα παιδιά μας; Ή όλη αυτή η διαδικασία αποτελεί το εγωιστικό ατού του νιόπαντρου ζευγαριού να αποδείξει ότι είναι καρπεροί ως γονείς και με καμάρι να ανακοινώνουν προς τα έξω: «Εγώ έχω τόσα παιδιά ..εσύ;» Δηλαδή μήπως οι περισσότεροι φέρνουν στον κόσμο τα παιδιά για πάρτη τους και μόνο;
Η συμμετοχή στις δραστηριότητες των παιδιών μας είναι απαραίτητη στο σωστό μεγάλωμά τους. Όμως ίσως χρειάζεται να προσδιορίσουμε ότι δραστηριότητες δεν είναι μόνο οι σχολικές αλλά και μια σειρά εμπειρίες και δράσεις , που μπορούμε να επιλέξουμε και να απολαύσουμε μαζί τους.
Η δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου του παιδιού δεν χρειάζεται χρήματα και σίγουρα δε χρειάζεται όλα όσα ξοδεύουμε για να τους αγοράσουμε παιχνίδια, ώστε να ξεπλύνουμε τις τύψεις μας όταν τα αφήνουμε να παίξουν μόνα τους.
Τι μας εμποδίζει να παίρνουμε ποδήλατο για την κορούλα μας να πάρουμε και για μας; Πότε ήταν η τελευταία φορά που κουνήσαμε τα πόδια μας μια μπροστά μια πίσω , για να φτάσει η κούνια ψηλάααα..; Δεν είναι μια ευχάριστη ‘νότα’ να πάρουμε το γιο μας και να πάμε σ’ ένα μουσείο με ψυχαγωγικές και γνωστικές δραστηριότητες ή στο Πλανητάριο ή στο Βοτανικό Κήπο; Να παίξουμε μαζί του στο κοντινό αλσάκι της περιοχής, να βγούμε στη φύση και να τον αφήσουμε να μας μιλήσει; Αρκεί μια βόλτα και στους δρόμους της γειτονιάς , όπου δε συνηθίζουμε να περνάμε και σίγουρα θα νιώσουμε κάτι διαφορετικό και καινούριο. Αρκεί να είμαστε μαζί και να κλείσουμε το κινητό μας..
Είναι σίγουρο ότι κι εμείς οι ίδιοι θα περάσουμε καταπληκτικά μιας και κάνουμε κάτι διαφορετικό απ’ τα συνηθισμένα και τετριμμένα. Τα παιδιά διψούν για αλληλεπίδραση. Αρκεί εμείς με τη σειρά μας να βρούμε τα κοινά μας ‘σημεία’. Είμαι σίγουρος ότι μπορούμε. Θέλουμε;;;;

1ο ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ Ε΄ ΤΑΞΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

ΟΝΟΜΑ: …………………………………ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: ………………

ΤΑΞΗ: Ε΄

1η ΓΡΑΠΤΗ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Ασκήσεις

1) Γράφω Σωστό (Σ) ή Λάθος (Λ) δίπλα σε κάθε πρόταση.

Ο Παύλος ζήτησε να δικαστεί στη Ρώμη, γιατί ήταν Ρωμαίος πολίτης. …….

Τους κανόνες τους τηρούμε μόνο όταν μας συμφέρει. …….

Ο Θεός μέσα από τις δυσκολίες δοκιμάζει τη δύναμη και την αντοχή μας. …….

Ο ανόητος πλούσιος είχε γίνει δούλος της περιουσίας του. …….

Ο μοναχός Αγάθωνας αδιαφόρησε για τον άστεγο και άρρωστο γέροντα. …….

Όταν ο Χριστός ξεκίνησε την πορεία του στον κόσμο αναζήτησε συνεργάτες…….

Μόλις ξεκίνησε η τρικυμία, ο Παύλος έχασε την εμπιστοσύνη του στο Θεό. ……

Οι πρώτοι χριστιανοί τελούσαν τις Αγάπες. …….

Ο μοναχός Αγάθωνας είχε προσωπικό συμφέρον για να βοηθήσει το γέροντα. ..….

Πρέπει να αδιαφορούμε για το συνάνθρωπό μας. …….

Το πρόβλημα του πλουσίου ήταν πώς θα μοίραζε δίκαια τη σοδειά του
στους φτωχούς. …….

Οι πρώτοι χριστιανοί αποταμίευαν τα χρήματά τους. …….

Ο Χριστός είπε στον Πέτρο και στον Ανδρέα ότι θα γίνουν
« ψαράδες των ανθρώπων». …….

Ο Θεός χάρισε τη ζωή στους επιβάτες για να δείξει πόσο αληθινά
ήταν τα λόγια του Παύλου. …….

Η αξία του παιχνιδιού βρίσκεται στη νίκη. …….

Ο Θεός ήρθε ξαφνικά για να πληροφορήσει τον ανόητο πλούσιο
ότι θα του έστελνε και άλλα χρήματα. …….

Ο Χριστός αδιαφόρησε για την επιμονή και την υπομονή των δυο
παραλυτικών στην Καπερναούμ και στη Βησθεσδά. …….

Ο μοναχός Αγάθωνας έκανε πράξη τη διδασκαλία της εκκλησίας
για το συνάνθρωπό μας. …….

Οι μαθητές του Χριστού ήταν αγράμματοι, φτωχοί και ταπεινοί. …….

Σε κάθε δυσκολία πρέπει να εγκαταλείπουμε τον αγώνα μας. …….

2) Τι ήταν οι Αγάπες;
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3) Τι σημαίνει η φράση : «Ο Χριστός προετοίμαζε τους μαθητές του για να γίνουν ‘ψαράδες ανθρώπων’ » ;
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4) Πρέπει να αγαπάμε τους εχθρούς μας (αν έχουμε); Ναι ή όχι και γιατί;
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

ΠΩΣ ΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

Κατ’ αρχήν διαβάζω προσεχτικά δυο και τρεις φορές το θέμα για να το καταλάβω όσο γίνεται καλύτερα. Ύστερα, σκέφτομαι και φέρνω στο μυαλό μου, όλα όσα γνωρίζω για το θέμα. Να δούμε τι ακριβώς μας ζητάει…
Πρέπει να ξέρω ότι η έκθεση, χωρίζεται σε τρία μέρη:

τον πρόλογο, το κύριο θέμα και τον επίλογο.

Πρόλογος:
Εκείνο που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή είναι να κάνουμε μια καλή αρχή. Η αρχή της έκθεσής μας λέγεται πρόλογος. Με τον πρόλογο, προσπαθούμε να δώσουμε, σε αυτόν που θα διαβάσει την έκθεση μας, να καταλάβει για ποιο πράγμα θα του μιλήσουμε. (ο πρόλογος είναι συνήθως μία παράγραφος). Μας προκαλεί το ενδιαφέρον και την επιθυμία να διαβάσουμε ή να ακούσουμε και την υπόλοιπη έκθεση.
Στον πρόλογο μπορούμε να διαλέξουμε για να γράψουμε, μια εντυπωσιακή φράση, σχετική με το θέμα μας, ή κάποια στροφή ενός ποιήματος, ή μια παροιμία, ή ένα παράδειγμα από την ιστορία ή από την καθημερινή μας ζωή, πάντα σχετικό με το θέμα.

Το κύριο θέμα:
Μετά τον πρόλογο ερχόμαστε στο κύριο θέμα. Στο κύριο θέμα γράφουμε όλα όσα γνωρίζουμε για το θέμα μας. Γράφουμε όχι μόνο ότι βλέπουμε ή ακούμε, αλλά και εντυπώσεις και συναισθήματα. Χρησιμοποιούμε ωραίες φράσεις, όμορφες λέξεις και σχήματα λόγου. Όμως προσέχουμε να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια πράγματα και να μην φλυαρούμε.
Επίλογος:

Ο επίλογος

είναι το τελευταίο μέρος της έκθεσης μας. Είναι συνήθως μία παράγραφος. Εδώ μπορούμε να γράψουμε ένα συμπέρασμα, ένα δίδαγμα ή μια ευχή.

Γενικές οδηγίες για την έκθεση:

-Δεν ξεχνάμε να αφήνουμε παραγράφους. (Αλλάζουμε παράγραφο όταν αλλάζει το νόημα).
-Προσέχουμε να μην κάνουμε ορθογραφικά λάθη.
-Κάνουμε ωραία και καθαρά γράμματα για να φαίνεται όμορφοτο γραπτό μας. Σκέψου ότι την έκθεση σου θα τη διαβάσει κάποιος άλλος.
-Προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε στο γραπτό μας σχήματα λόγου (καλολογικά στοιχεία) ή απλώς στολίδια για να φαίνεται αυτό πιο όμορφο. Μερικά τέτοια είναι:
.Τα κοσμητικά επίθετα (π.χ. Μπροστά στο σπίτι μας βρίσκεται ένας κήπος. Δεν είναι καλύτερα να γραφτεί: Μπροστά από το μικρό μας όμορφο σπιτάκι βρίσκεται ένας καταπράσινος και ολάνθιστος κήπος;)
. Σύνθετες λέξεις.
. Προσωποποίηση (όταν δίνουμε ζωή στα άψυχα). π.χ. Τα δέντρα γονατίζουν από τον δυνατό αέρα
. Παρομοίωση (χρησιμοποιώντας τη λέξη σαν). Είναι δυνατός σαν λιοντάρι.
-Ο διάλογος, δίνει στο γραπτό μας κίνηση, ομορφιά και ξεκουράζει τον αναγνώστη από τη μονοτονία του μονολόγου.
Προσέχουμε να βάζουμε σωστά τα σημεία της στίξης (κόμματα, τελείες, ερωτηματικά, θαυμαστικά, παύλες).

Αφού τελειώσουμε την έκθεση μας, τη διαβάζουμε και την ξαναδιαβάζουμε με μεγάλη προσοχή για να δούμε αν έχουμε κάποια ορθογραφικά ή εκφραστικά λάθη.

Η Κυρα-Γραμματική μας θυμίζει...

-τε ή -ται;;;
Δεν πρέπει να μπερδεύουμε τις καταλήξεις -τε και –ται. Έχουν κατάληξη -τε και γράφονται με ε (έψιλον) τα ρήματα που βρίσκονται στο β΄πληθυντικό πρόσωπο της ενεργητικής φωνής και έχουν υποκείμενο την προσωπική αντωνυμία εσείς, που είτε υπάρχει στην πρόταση είτε εννοείται.
π.χ. Τι θέλετε (εσείς) ;

Έχουν κατάληξη -ται και γράφονται με αι (άλφα γιώτα) τα ρήματα που βρίσκονται στο γ΄ ενικό πρόσωπο της παθητικής φωνής και έχουν υποκείμενο την προσωπική αντωνυμία αυτός, -ή, -ό, πουείτε υπάρχει στην πρόταση είτε εννοείται.
π.χ. Από το μπαλκόνι του σπιτιού μου φαίνεται το γήπεδο.


-με ή - μαι;;;
Δεν πρέπει να μπερδεύουμε τις καταλήξεις –με και –μαι. Έχουν κατάληξη –με και γράφονται με ε (έψιλον) τα ρήματα που βρίσκονται στο α΄ πληθυντικό πρόσωπο της ενεργητικής φωνής και έχουν υποκείμενο την προσωπική αντωνυμία εμείς, που είτε υπάρχει στην πρόταση είτε εννοείται.
π.χ. Είναι ώρα να πηγαίνουμε (εμείς).

Έχουν κατάληξη –μαι και γράφονται με αι (άλφα γιώτα) τα ρήματα που βρίσκονται στο α΄ ενικό πρόσωπο της παθητικής φωνής και έχουν υποκείμενο την προσωπική αντωνυμία εγώ, που είτε υπάρχει στην πρόταση είτε εννοείται.
π.χ. (Εγώ) ενδιαφέρομαι για το διαμέρισμα της διπλανής πολυκατοικίας.

Σύνθεση λέγεται η ένωση δύο (ή και τριών) διαφορετικών λέξεων ώστε να σχηματιστεί μια νέα λέξη. Η νέα αυτή λέξη που θα προκύψει λέγεται σύνθετη λέξη.
π.χ. παρά + τηρώ = παρατηρώ

Πολλές λέξεις ενώνονται μεταξύ τους με το φωνήεν ο (όμικρον) που λέγεται συνδετικό φωνήεν.
π.χ. νύχτα + λουλούδι = νυχτολούλουδο
μαχαίρι + πιρούνι = μαχαιροπίρουνο

Ψυχική ορφάνια...

Την Παρασκευή 4/9/2009 επισκέφθηκε την περιοχή του Βόλου ο ψυχίατρος , ψυχαναλυτής, διδάσκων στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και συγγραφέας κος Νίκος Σιδέρης για να μιλήσει στους δασκάλους σχετικά με το νέο του βιβλίο: «Τα παιδιά δε θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν». Ομολογώ ότι ο τίτλος του συγκεκριμένου βιβλίου με προκάλεσε κι ενώ ήμουν έτοιμος να το αγοράσω, κάποιοι φίλοι πρόλαβαν εντελώς συμπτωματικά και μου το δώρισαν . Επιπροσθέτως είχα και την ευκαιρία να ακούσω από κοντά και το συγγραφέα του βιβλίου και να εμπεδώσω τις απόψεις του.

Διαπίστωσα για άλλη μια φορά ότι πραγματικά τόσο οι γονείς όσο και παιδιά είναι κυριολεκτικά σαν χαμένοι. Όπως μας είπε και ο εν λόγω συγγραφέας, τα παιδιά δεν έχουν τους γονείς, που θα ’πρεπε να τα κυβερνούν και να τα υποστηρίζουν στη μαθητεία της ζωής.
Αν εξαιρεθεί η περίπτωση των γονιών, που πραγματικά έχουν την ανάγκη να δουλεύουν αρκετές ώρες καθημερινά, πολλοί άλλοι το κάνουν αυτό για κούφιες προσδοκίες , όπως να αγοράσουν περισσότερα ρούχα, αυτοκίνητα, σπίτια. Με αυτόν τον τρόπο όμως θυσιάζουν άλλα πράγματα , που έχουν μεγαλύτερη αξία, όπως τη ψυχική τους υγεία μα και την ψυχική ζωή και τις ανάγκες των παιδιών τους.
Στην εισήγησή του ο κος Σιδέρης εστίασε την προσοχή του κυρίως στο ότι απ’ την πλευρά των γονιών χρειάζονται δυο απλά πράγματα: ‘Αγάπη και Κανόνες’
Είναι γεγονός ότι οι γονείς δυσκολεύονται, στο σημερινό δυτικό τρόπο ζωής, να παρέχουν στα παιδιά τους αγάπη και κανόνες . Στην αγάπη δυσκολεύονται διότι οι σημερινοί γονείς μεγάλωσαν οι ίδιοι μέσα σε μια ατμόσφαιρα καταναλωτισμού, ικανοποίησης ψεύτικων αναγκών και ναρκισσισμού.
Όσον αφορά τους κανόνες, την τελευταία 40ετία τα σπίτια έχουν καταντήσει να είναι κυριολεκτικά ακυβέρνητα. Θεωρείται πια παρωχημένη η τέχνη του να είσαι γονιός, δηλαδή η τεχνογνωσία και οι διανοητικοί –συναισθηματικοί όροι για να μπορεί ένας γονιός να βρίσκεται στη θέση του γονιού.
Έτσι παρατηρείται, όπως εύστοχα επικαλείται τον όρο κι ο συγγραφέας, το φαινόμενο της ψυχικής ορφάνιας. Δηλαδή τα παιδιά έχουν φυσικούς και υλικούς γονείς, που τους δίνουν χαρτζιλίκι και παιχνίδια , αλλά δεν μπορούν να τους παράσχουν την ψυχική, συναισθηματική και πνευματική τροφή, ώστε να μπορεί ένα παιδί να μεγαλώσει ισόρροπα.
Αποτέλεσμα αυτής της τραγικής θα έλεγα κατάστασης, όπως επισημαίνει ο ψυχίατρος, είναι να μην μπορούν να λειτουργήσουν τα παιδιά και να εμφανίζουν ελλείμματα γλώσσας, γνώσης και κουλτούρας. Μια ατεχνία ως προς την τέχνη ‘του ζην’. Ευτυχώς υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις πραγματικών γονιών , που δίνουν την ελπίδα ότι κάτι θετικό μπορεί να υπάρξει στο μέλλον.
Χρειάζεται επομένως η αναστήλωση της γονεϊκής λειτουργίας. Ο γονιός να οδηγεί το παιδί με σταθερό χέρι στο δρόμο της ζωής και να μην το αφήνει ακυβέρνητο. Τα στατιστικά που δείχνουν την μεγάλη εμπλοκή των παιδιών με τα ναρκωτικά και το κάπνισμα είναι αποτελέσματα της ψυχικής ορφάνιας των παιδιών.
Παράλληλα η υγιής αυτή σχέση θα έχει αντανάκλαση στη σωστή λειτουργία και του σχολείου.

Αυτό το καλοκαίρι...

Περνώντας ένα δροσερό κι όμορφο καλοκαίρι στα φιλήσυχα νερά της Αφήσου στο Ν. Μαγνησίας και καταλήγοντας στο ορεινό χωριό Ανάβρα για πιότερη δροσιά κι ηρεμία ήρθε η στιγμή να μαζέψουμε τα μπαγκάζια μας , μιας κι ως εκπαιδευτικοί σε λίγες μέρες , όπως και κάθε «κατεργάρης» οφείλουμε να είμαστε στη θέση μας.

Πολύ κολύμπι, διάβασμα, καλή παρέα και θεσπέσια εδέσματα (όπως αυτά των αγαπητών φίλων Έλενας και Μαρίας) ήταν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της όμορφης εποχής.

οι κόρες μου στα ξένοιαστα χρόνια

Ήταν ένα ευχάριστο από κάθε άποψη καλοκαίρι μιας και οι δυο μου κόρες πέτυχαν στους στόχους , που είχαν θέσει. Η μεν Άσπα ορκίστηκε δασκάλα και περιμένει να την καλέσουν σύντομα ως αναπληρώτρια ,η δε Βάσω πέρασε στη Σχολή Διατροφολογίας-Διαιτολογίας στην Κρήτη (ήταν απ’ τις πρώτες προτιμήσεις της)

η Άσπα

Με βλέπω του χρόνου να κάνω διακοπές στην Κρήτη-το όνειρό μου! Έχει ο Θεός!!

η Βάσω

και οι περήφανοι γονείς!!!

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΕΝ ΑΦΗΣΩ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΕΝ ΑΦΗΣΩ

Καθόμασταν αντικρινά
ξένοι κι οι δυο από μέρη μακρινά
στου ‘ΦΛΟΙΣΒΟΥ’ το νέο καφενέ
απολαμβάνοντας ελληνικό καφέ

Δύο σπουργίτια έπαιζαν
σκώνοντας τις φτερούγες
τα ράμφη τους εθώπευαν
ανάμεσα στις τούγιες

Με βλέμμα διεισδυτικό και λάγνο
με κοίταξες βαθιά στα μάτια
σκηνή ρομαντική το όλο πλάνο
μου έκανες σκέρτσα κι όλο νάζια

Δεν είχα αντιληφθεί
το τι υπονοούσες
δεν είχα καν πονηρευτεί
το τι εσύ εννοούσες

Το διαρκές σου κοίταγμα
ρίγισε στο κορμί μου
συγκλόνισε το είναι μου
άγγιξε την ψυχή μου

Άφησα τις αναστολές
κι ένιωσα έντονα τις στιγμές ,
που εσύ του θείου έρωτα
τα βέλη έριχνες όχι αφανέρωτα

Πώς ήταν άλλωστε δυνατόν
τέτοια ευκαιρία γω ν’ αφήσω
τέτοιες ηδονικές στιγμές
το κάλεσμα το ερωτικό ΕΝ ΑΦΗΣΩ

ΚΑΙ Σ' ΑΝΩΤΕΡΑ!!!

Στις 13 Νοεμβρίου του 1987 γεννήθηκε στον γραφικό Βόλο ένα πανέμορφο κοριτσάκι που αιφνιδίαζε συνέχεια με την ανάπτυξή της όλους γύρω της πότε με τα τσαλίμια της και πότε με τις ατάκες της. Βαφτίστηκε παίρνοντας το όνομα της λατρευτής και αείμνηστης γιαγιάς της , Ασπασίας , που δεν είχε την τύχη να καμαρώσει την εξέλιξή της , αφού άφησε πρόωρα τον κόσμο τούτο.
Η μικρή Ασπασία λοιπόν, μια ‘ήρεμη δύναμη’ θα την έλεγα, σε όποιον τομέα ασχολήθηκε τα πήγαινε τέλεια. Ασχολήθηκε με τη ρυθμική στα πρώτα της βήματα, ακολούθησε η εκμάθηση κιθάρας και η εξάσκηση στη Φωνητική και το τραγούδι, ασχολήθηκε με αθλήματα όπως μπάσκετ και τένις, ενώ παράλληλα αρίστευε στα μαθήματα του σχολείου . Έμαθε δυο ξένες γλώσσες πολύ καλά , αγγλικά και γερμανικά , παίρνοντας πολλά πτυχία. Πήρε και πτυχία στους Η/Υ . Στις πανελλαδικές διέπρεψε και πέρασε στο Παιδαγωγικό Βόλου μέσα στην πρώτη τριάδα. Κι όλα αυτά χωρίς να στερείται τη διασκέδασή της . Όλα με δικές της επιλογές.
Κατά τη διάρκεια της φοίτησής της εργαζόταν για το 'πέρα' απ’ τους γονείς της χαρτζιλίκι τραγουδώντας σε φημισμένα και καλά κέντρα διασκέδασης της περιοχής του Βόλου , συμμετέχοντας σε προγράμματα του Πανεπιστημίου και κάνοντας παράλληλα μαθήματα σε παιδάκια του Δημοτικού, αξιοποιώντας έτσι και τη μεγάλη της αγάπη, την ενασχόληση και προσφορά ψυχής και γνώσεων σε μικρά παιδιά
Νιώθοντας γεμάτη και σε ηλικία μόλις 21 ετών και 8 μηνών ορκίζεται στη σχολή της-στις 14 Ιουλίου- και παίρνει συγκινημένη και δικαιωμένη για τον αγώνα της με άριστα το πτυχίο της , σκορπίζοντας χαρά και περηφάνια στους δικούς της.
Δε λύγισε σε καμιά στιγμή της ζωής αλλά αποφασισμένη να πετύχει στους στόχους που έθεσε συνέχιζε με πείσμα τον αγώνα της και σήμερα είναι έτοιμη να ‘πιάσει΄ αμέσως δουλειά σε οποιοδήποτε δημοτικό σχολείο την καλέσουν. Όνειρο που είχε από μικρή. Έζησε όχι μόνο το δρόμο προς τη δική της ‘Ιθάκη’ μα έφτασε και στο στόχο της. Ανήσυχο και ανεξάρτητο πνεύμα, σίγουρα θα συνεχίζει να θέτει νέους στόχους, ενώ ταυτόχρονα δεν θα λησμονεί να ικανοποιεί και την ψυχή της . Αυτό έχει δείξει ως τώρα.
Συγχαρητήρια αγαπημένη μου κορούλα γι’ αυτό που είσαι , γι’ αυτά που πράττεις στη ζωή σου , γι’ αυτά που δίνεις στους γύρω σου! Εγώ, ο περήφανος πατέρας σου, η έξοχη και στοργική μητέρα σου κι η λατρευτή σου αδερφούλα σου ευχόμαστε καλή σταδιοδρομία και καλή φώτιση στις επιλογές σου. Να είσαι γερή και τυχερή στη ζωή σου!

Το φαινόμενο του θερμοχρωμισμού και οι ωφέλειές του

Σύμφωνα με το φαινόμενο του θερμοχρωμισμού κάποιες ουσίες που υπάρχουν σε ειδικές βαφές μπορούν να αλλάξουν χρώμα ανάλογα με τη θερμοκρασία. Οι 'ουσίες' αυτές είναι οργανικές και αποτελούνται από τρία βασικά συστατικά. Το πρώτο είναι ένας κυκλικός εστέρας ,ο οποίος καθορίζει το χρώμα στην τελική κατάσταση. Το δεύτερο είναι συνήθως ένα ασθενές οξύ ,που προκαλεί την αντιστρεπτή αλλαγή και είναι υπεύθυνο για την ένταση του χρώματος. Τέλος ,χρησιμοποιείται ένας διαλύτης ,ο οποίος καθορίζει τη θερμοκρασία στην οποία θα γίνει η αλλαγή φάσης. Επιλέγοντας τον κατάλληλο διαλύτη επιλέγουμε και τη θερμοκρασία στην οποία θέλουμε να αρχίσει και η αλλαγή χρώματος.Για την Ελλάδα μια κατάλληλη θερμοκρασία είναι 25-28 βαθμοί Κελσίου.

Τα χρώματα αυτά 'χαμαιλέοντες' , που αλλάζουν απόχρωση ανάλογα με την εξωτερική θερμοκρασία , κατασκευάζονται ήδη στα εργαστήρια του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, βελτιώνουν το εσωτερικό περιβάλλον των κτιρίων ,περιορίζουν τη χρήση κλιματιστικών μηχανημάτων και βελτιώνουν το αστικό μικροκλίμα.
Οι βαφές αυτές πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για την επικάλυψη των εξωτερικών επιφανειών των κτιρίων . Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού γίνονται ανοιχτόχρωμες, ανακλώντας ενέργεια και μειώνοντας, κατά συνέπεια ,την επιφανειακή θερμοκρασία. Το χειμώνα, αντίθετα, σκουραίνουν και απορροφούν την ηλιακή ενέργεια, αυξάνοντας την εσωτερική θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να απαιτούνται μικρότερα φορτία θέρμανσης.
Τα θερμοχρωμικά αυτά υλικά μπορεί , σύμφωνα με τη φυσικό Θεώνη Καρλέση,* να μειώσουν -για παράδειγμα το καλοκαίρι- τη θερμοκρασία έως 12 βαθμούς.
Φαίνεται ευοίωνο το όλο εγχείρημα. Λέτε να αποσύρουμε όλα τα κλιματιστικά κάποια στιγμή; Αφού με την εν λόγω εφεύρεση θα αξιοποιούμε τα ηλιακά κέρδη το χειμώνα και θα μειώνουμε τις θερμοκρασίες το καλοκαίρι; Ας το δούμε αισιόδοξα λοιπόν και ας περιμένουμε!

* Η κα Καρλέση είναι μέλος της Ομάδας Μελετών Κτιριακού Περιβάλλοντος του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών