ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΚΥΡΙΩΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΟΥ!!

Από υλικό σιζάλ, που ενθουσίασε τα παιδιά

παρόλο που ήταν δύσκολο να κοπεί με το ψαλίδι

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

Ήρθα ως ταξιδευτής
στους κόλπους σου καλή μου,
να ζήσω όμορφες στιγμές,
ΙΘΑΚΗ λατρευτή μου.

Στο σμίξιμο του πράσινου με το γαλάζιο
γνώρισα κι οσμίστηκα τ’ άρωμά σου.
Πανέμορφη συ κόρη του μεγάλου Ποιητή,
χιλιοτραγουδισμένη, μούσα Ομηρική, έφθασα σιμά σου.

Η τέλεια και θεϊκή σου αρμονία
της φύσης η ανείπωτη ευδαιμονία
απελευθέρωσε τα ψυχικά μου βάθη,
μου απολύτρωσε τα όποια πάθη.

Η ιστορική μες στους αιώνες διαδρομή
κι η μυθική σου εμμονή
έφτασε στα πέρατα του κόσμου
κι έγινε η ποίηση του ΝΟΣΤΟΥ.

Η σύντομή μου παραμονή
στο φανταστικό και μαγικό Βαθύ
υπήρξε πόλος έλξης αγαπητή.
Ω! εσύ, του Δυσσέα γλυκιά εμμονή !!

Αρύβαλλοι, κάνθαροι και σκύφοι ,
πυξίδες, ειδώλια σαν άλλοι μύθοι
σου ενέδωσαν μυστήρια πνοή
κι απέπνευσαν μιαν άλλη εποχή.

Πριγκίπισσα του Ιονίου
κι αρχόντισσα των Επτανήσων,
σταυρόλεξο άλυτου μυστηρίου,
υπέρτερη των άλλων νήσων.

Αλλά να που ήρθε κι η στιγμή
να φύγω από κοντά σου,
μα αυτά που είχα ονειρευτεί
τα είδα στην αγκαλιά σου.

Ως άλλος πολυμήχανος
πρέπει να βρω τον τρόπο
πώς να μη φανώ αμήχανος
ν’ αφήσω αυτόν τον τόπο.

Μεγάλη μας παρηγοριά
Ιθάκη, νησί του Οδυσσέα
είσαι η κληρονομιά
σε όλα τα παιδιά τα νέα.

Πως δεν είναι ο σκοπός
να φτάσουμε στο τέρμα.
Η διαδρομή ειν’ ο προορισμός,
η πείρα , η γνώση ειν’ το θέμα.

Μ’ αυτές τις σκέψεις σ’ αποχαιρετώ
και γι’ αυτό κρατώ στυλό
φωτογραφίες βγάζω ένα σωρό
και σ’ απαθανατίζω με φακό.

Όχι Ιθάκη ταπεινή
δεν σε βρήκα φτωχική.
Χωρίς εσένα όμορφο στολίδι
άραγε θα'χα μαγικό ταξίδι;

Απ’ τη σειρήνα σου δε μέθυσα
ερμητικά τ'αφτιά μου έκλεισα.
Έχε λοιπόν γεια αγαπημένη,
Ιθάκη δοξασμένη, ευλογημένη.

Από το σύντομο ταξίδι μου στην Ιθάκη!! Παραθέτω και μερικές φωτογραφίες από την Ιερά Μονή Δαμάστας , τη Ναύπακτο και τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας, όπου περιηγηθήκαμε με τη σύζυγό μου το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος!!

ΜΙΚΡΟΙ ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ...

Η οικολογική ευαισθησία , η δίψα για γνώση και η επάρκεια σε πολιτιστικά δρώμενα ώθησε την περιβαλλοντική και πολιτιστική ομάδα του 2ου δημοτικού σχολείου Ν। Ιωνίας (Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεις) να οργανώσουν τριήμερη περιβαλλοντική-πολιτιστική εξόρμηση στη Δυτική Ελλάδα και στη Δυτική Πελοπόννησο.
Οι πολλαπλές εμπειρίες απ’ αυτού του είδους τις εκδρομές έκαναν πιο εύκολο το υπεύθυνο έργο των δασκάλων των παραπάνω τάξεων , προκειμένου να ωφεληθούν οι μαθητές τους και να γνωρίσουν από κοντά τα όσα διδάσκονται στην τάξη και να ανεξαρτητοποιηθούν, να σταθούν στα πόδια τους μακριά από τις καθημερινές εξαρτήσεις και φροντίδες των γονιών τους.
Συγκεκριμένα ξεκινήσαμε πολύ πρωί από το Βόλο και μετά από μια ημίωρη στάση κοντά στην πόλη της Λαμίας , όπου ξεκουραστήκαμε, φτάσαμε στο λιμανάκι του Αγίου Νικολάου κοντά στην !Από κει πήραμε το καράβι των 12μ.μ. και περάσαμε απέναντι στο Αίγιο. Πήγαμε στα Καλάβρυτα, όπου και καθίσαμε και φάγαμε σ’ ένα υπέροχο εστιατόριο , που ‘έδενε’ εξαίσια με το φυσικό περιβάλλον , με άριστη θέα!!
Κατόπιν είδαμε το σημείο με το μεγάλο σταυρό , στο λόφο του Καπή, όπου οι Γερμανοί στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο είχαν σκοτώσει πολλούς συμπατριώτες μας. Επισκεφθήκαμε το Μέγα Σπήλαιον και την Ιερά Μονή της Μεγάλης Λαύρας, τόπους ιστορικούς μέσα στους αιώνες.
Αφού νιώσαμε ότι για πρώτη μέρα είδαμε αρκετά και άρχισε να μας βγαίνει η κούραση , αποφασίσαμε να πάμε στο ΚΠΕ Κρεστένων, όπου και πήραμε το βραδινό μας και μετά ξεκουραστήκαμε, αφού τα παιδιά τακτοποιήθηκαν στα δωμάτια της Μαθητικής Εστίας, έκαναν ένα ντους και χαλάρωσαν.
Τη δεύτερη μέρα κι αφού πήραμε το πρωινό μας ξεκινήσαμε για την Αρχαία Ολυμπία, τον ιστορικό αυτό και ένδοξο χώρο, με τη μεγάλη ιστορία, που έχει τιμηθεί απ’ όλο τον κόσμο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.
Εκεί επισκεφθήκαμε τον αρχαιολογικό χώρο, είδαμε την παλαίστρα , τους θησαυρούς, τους ναούς με τους δωρικούς, ιωνικούς και κορινθιακούς κίονες, το γυμναστήριο, το εντυπωσιακό στάδιο। Δεν αντέξαμε στην πρόκληση του ιερού αυτού και ιστορικού σημείου και δάσκαλοι και μαθητές δοκίμασαν τις δυνάμεις τους σε αγώνα δρόμου μέσα από φωνές και φωτογραφίσεις των περιηγητών και των πολλών τουριστών, που είχαν φτάσει από μακρινά σημεία για να θαυμάσουν την ένδοξη αρχαία πόλη και να μάθουν γι’ αυτή.
Ακολούθως επισκεφθήκαμε με την ανάλογη προσοχή και ησυχία το αρχαιολογικό μουσείο , όπου άλλοι θυμηθήκαμε κι άλλοι πρωτοσυναντήσαμε τον περίφημο Ερμή του Πραξιτέλους, τις χαρακτηριστικές σφίγγες, αετώματα με παραστάσεις απ’ τη μυθολογία, θεϊκές μορφές, ελληνορωμαϊκά αγάλματα, τη Νίκη του Παιονίου, τον ναό όπου φυλασσόταν το χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού Δία και άλλα πολλά αγάλματα - μαρτυρίες σημαντικών περιόδων της πλούσιας ιστορίας μας.
Αφού ξεκουραστήκαμε κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα για παγωτό και αναψυκτικό επιστρέψαμε στη μαθητική εστία όπου φάγαμε για μεσημεριανό και ξεκουραστήκαμε. Νωρίς το απόγευμα επισκεφθήκαμε τη λίμνη Καϊάφα, όπου με ανάμικτα συναισθήματα -λόγω της τελευταίας μεγάλης και καταστροφικής πυρκαγιάς -παρατηρήσαμε το όλο τοπίο κυριαρχώντας σε όλους η χαρμολύπη για την όλη εικόνα. Χαρά για την όμορφη θέα και το συνδυασμό γαλάζιου και πράσινου αλλά και λύπη απ’ τη φρικιαστική θέα των καμένων δέντρων που έστεκαν όρθια και μας κοιτούσαν απορημένα. Στη συνέχεια πήγαμε στο ωραίο χωριό Ζαχάρω, όπου τα παιδιά έπαιξαν και χάρηκαν στον ωραίο πεζόδρομο με την πλατεία. Στο γυρισμό και μετά το βραδινό φαγητό ακολούθησε γλέντι με τραγούδι και χορό από τους δασκάλους και τους μαθητές μέχρι αργά. Το κέφι είχε την τιμητική του.
Την επόμενη μέρα πήραμε το πρωινό μας κι αφού μαζέψαμε τα πράγματά μας και χαιρετήσαμε τους φιλόξενους οικοδεσπότες του κέντρου πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Σταματήσαμε στην Πάτρα, όπου επισκεφθήκαμε τη μεγάλη εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, μιλήσαμε για τη ζωή του και θαυμάσαμε το ωραίο τέμπλο και τον εξαίσιο διάκοσμο του ναού.
Ακολούθως περάσαμε από τη γέφυρα του Ρίο-Αντίρριο, το μεγάλο θαύμα του αιώνα, που απαθανατίστηκε από μαθητές και δασκάλους και φτάσαμε αισίως στο Μεσολόγγι, όπου επισκεφθήκαμε τον κήπο των Ηρώων και ζήσαμε στιγμές λαμπρές κι ένδοξες απ’ την αναφορά στους αγωνιστές και τα γεγονότα , που έλαβαν μέρος το ’21. Στη συνέχεια πήγαμε για φαγητό στην Τουρλίδα κι απολαύσαμε τις ομορφιές της περιοχής.
Φεύγοντας κάναμε δυο στάσεις μία στο χάνι της Γραβιάς , όπου αντικρίσαμε το χώρο που έγινε η γνωστή μάχη και τον αδριάντα του Οδυσσέα Ανδρούτσου και άλλη μία για ξεκούραση και κολατσιό κοντά στη Λαμία.
Φτάνοντας στο Βόλο κουβαλήσαμε στις αποσκευές μας γνώσεις, εντυπώσεις και εμπειρίες , που με το καλύτερο μάθημα μέσα στην τάξη δεν θα τις ‘παίρναμε’ ποτέ. Αξίζει εδώ να συγχαρούμε τους γονείς που εμπιστεύθηκαν στους δασκάλους των παιδιών τους αυτήν την υπεύθυνη δραστηριότητα, γνωρίζοντας το ποιόν της εκπαίδευσης που προέρχεται απ’ τους συγκεκριμένους εκπαιδευτικούς και την ωφέλεια που θα έχει για τα παιδιά τους η όλη αυτή προσπάθεια.

ΑΡΩΜΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΑΠΟ ΙΣΤΙΟΦΟΡΑ ΣΤΟ ΒΌΛΟ

Πριν από λίγες μέρες η όμορφη πόλη του Βόλου έζησε παραμυθένιες στιγμές κόντρα στις αντίξοες συνθήκες των ημερών , που ως γνωστόν περνούν οι περισσότεροι Έλληνες.
Συγκεκριμένα 22 ιστιοφόρα απ’ όλο τον κόσμο κατέφτασαν στο λιμάνι της πόλης μας, απ’ όπου θα ξεκινούσε ο μεγάλος αγώνας εκπαιδευτικής ιστιοδρομίας «ιστορικές θάλασσες 2010» με την εξής διαδρομή: Άναυρος-Άφησσος-Κωνσταντινούπολη-Βάρνα-Λαύριο Αττικής (τελικός προορισμός).

Η διάρκεια της διαδρομής θα είναι περίπου ένας μήνας।

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως διοργανώσεις εκπαιδευτικής ιστιοδρομίας, που εδώ και 50 χρόνια διοργανώνει η Sall Training International। Η βασική συνεισφορά αυτού του παγκόσμιου οργανισμού είναι η συναδέλφωση των λαών και η ανάπτυξη ευγενούς άμιλλας μεταξύ νέων απ’ όλες τις χώρες του κόσμου. Μάλιστα είχε προταθεί και για βραβείο Nόμπελ Ειρήνης το 1997. Για πρώτη φορά φιλοξενούνται στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο τόσο μεγάλα ιστιοφόρα και γι’ αυτό υπήρξε ιστορική στιγμή μιας και το συγκεκριμένο γεγονός συνδέεται άμεσα με το γεγονός της Αργοναυτικής Εκστρατείας και τα πρώτα ταξίδια στη Μαύρη Θάλασσα με την μυθική ‘Αργώ’ στην αρχαιότητα. Η παραλία του Βόλου έβριθε πολιτών , που έτρεξαν όλοι να απολαύσουν το μοναδικό θέαμα αναφοράς μιας άλλης εποχής। Πολλά σχολεία επισκέφθηκαν τα μυθικά πλοία και με τη βοήθεια ξεναγών εθελοντών περιηγήθηκαν κι έμαθαν πολλά για τα πλοία !

Επισκέπτες συνέρρεαν απ’ όλη τη Θεσσαλία και αρκετοί πλήρωσαν για να γίνουν μέλη των πληρωμάτων των πλοίων και να ζήσουν τη μοναδική αυτή εμπειρία της διαδρομή! Μέλη όλων των πληρωμάτων έκαναν επιδείξεις θεατρικές και χορού αναδεικνύοντας τα ήθη και τις παραδόσεις τους σ' ένα πολυπολιτισμικό 'παραμύθι'.Ήταν κατά κάποιο τρόπο η διεξαγωγή αυτή μια εναρκτήρια εκδήλωση της Πολιτιστικής Μεσογειάδας, που ανέλαβε ο Δήμος βόλου ταυτόχρονα με την ανάληψη των Μεσογειακών Αγώνων μαζί με τη Λάρισα το 2013.
Ας είναι λοιπόν παρόμοιες εκδηλώσεις να διοργανώνονται συχνά। Το μόνο που ζητάμε ως πολίτες απ’ τις εκάστοτε δημοτικές αρχές είναι αυτού του είδους οι εκδηλώσεις να βασίζονται σε σωστά έργα υποδομής και να επιφέρουν πιο πολλά οφέλη από κόστη. Εμείς κρατάμε το γεγονός , γίναμε όλοι παιδιά, κάτι διαφορετικό συνέβη στην πόλη μας κι αυτό πλέον αξίζει στη μοναδική αυτή στιγμή.
Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν η αναχώρηση των πλοιαρίων με κόρνες και ανοιχτά τα πανιά και με οδηγό -μέχρι τα ανοιχτά -τη μυθική μας Αργώ, την Αργώ του δικού μας Ιάσονα!!

ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΑΠ' ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΑΠ’ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Τη μανούλα μου την πήρανε
μεμιάς μέσα στη στιγμή
-
Τη μάνα μου δε γνώρισα,
τα μάτια μου δεν άνοιξα
-
Αγγελούδι με βαφτίζετε
χωρίς να έχω γεννηθεί
-
Ίσως ήτανε γραπτό
να μη δω τον κόσμο αυτό
-
Ούτε καν την πρώτη ανάσα
γω στον κόσμο αυτό αφήκα
-
Με λουλούδια με στολίζετε,
μα είν’ μεγάλη μου τιμή
-
Δεν γνωρίζω αν όλα αυτά
γίνονται για τον καμβά
-
Μα ας είναι η δική μου η άβουη πνοή
να γίνει η αφορμή
να μονιάσουν οι ανθρώποι
και να γίνουν μια πυγμή.
-
Αλλάξτε τρόπους στη στιγμή,
μονιάστε, διώξτε την οργή.
Σώστε τα όνειρά σας,
εσάς και τα παιδιά σας.
-
Είθε του ‘αγγέλου’ η λαλιά
να σας αγγίξει την καρδιά
κι απ’ αύριο όλοι μαζί
να δώσετε όραμα στη γη
-
Κι εγώ θα νιώσω μονομιάς
πως η θυσία μου αυτή
έγινε γλύκαντρο καρδιάς,
που θα γλυκάνει τη ζωή
-
Αυτή που θέλουν τα παιδιά, δίκαια κι ειρηνική.

Για να μπορούν τα ιδανικά τους να έβρουν στόχο και πνοή.

(με αφορμή τη δολοφονία εγκύου, υπαλλήλου τραπέζης, από ανεγκέφαλους αναρχικούς)

Ανοιξιάτικες συνθέσεις

Αφού με τα παιδιά της τάξης μου (της Ε΄τάξης) φτιάξαμε τις τελευταίες ανοιξιάτικες κατασκευές-χειροτεχνίες σας τις προβάλλουμε!
Το σώμα της πασχαλίτσας είναι φτιαγμένο από το ρολό χαρτιού υγείας , το όποίο έχουν τα παιδιά χρωματίσει με μαύρο χρώμα। Οι κεραίες με κομματάκια από σύρμα πίπας και τα υπόλοιπα μέρη του σώματος με απλό χαρτόνι , που τα παιδιά το χρωματίζουν!

Για τα φτερά χρησιμοποιήσαμε έτοιμο κόκκινο χαρτόνι με μαύρες βούλες του εμπορίου (υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία)

Τώρα ετοιμαζόμαστε για χειροτεχνίες για τη γιορτή της μητέρας, όπου τα παιδιά μας θα βάλουν τα δυνατά τους για ένα καλό αποτέλεσμα , που θα κάνει τη μανούλα τους να χαρεί। Μόλις τα ετοιμάσουμε θα σας τα δείξουμε!
Την ερχόμενη βδομάδα ετοιμαζόμαστε δάσκαλοι και μαθητές της Ε΄και ΣΤ΄τάξης για τριήμερη πολιτιστική και περιβαλλοντική εξόρμηση στα Κρέστενα Ηλείας। Τις εντυπώσεις μας θα σας τις γνωστοποιήσουμε σύντομα। Μέχρι τότε καλά να τα περνάτε φίλοι μας!!!

Ο ΗΘΙΚΟΣ ΞΕΠΕΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πολλή συζήτηση ‘εξαντλείται’ καθημερινά σε πηγαδάκια διαλόγου , σε διαπροσωπικές σχέσεις , στην αγορά , στο καφενείο και σχεδόν παντού για την περιβόητη οικονομική κρίση, που ταλανίζει τη χώρα μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά ως νεοέλληνες τη συνειδητοποιήσαμε την τελευταία στιγμή (εθνικό μας χόμπι φυσικά) και μάλιστα με πανικόβλητες κινήσεις .
Μεγάλο μερίδιο ευθύνης βέβαια στις αντιδράσεις πανικού και απερισκεψίας φέρνουν οπωσδήποτε οι αξιαγάπητοι κατά τα άλλα πολιτικοί μας, οι διάφοροι ταγοί και πάσης φύσεως αναλυτές και οικονομολόγοι, μα κυρίως η εξουσία των ‘Μέσων Ενημέρωσης’. Έχει ‘βαπτιστεί’ ως το κύριο καθημερινό θέμα σε σημείο , που να μην ασχολούμαστε με τίποτε άλλο, σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο που να μας ενδιαφέρει στη ζωή. Τόσο πολύ , που ξαφνικά καταφέραμε διεθνώς όλοι να ασχολούνται με την Ελλάδα. Και μάλιστα για ένα θέμα που προϋπήρχε και μάλιστα προ πολλού!! Εμείς όμως μια ωραία πρωία το ανακαλύψαμε ως δια μαγείας!!
Βέβαια δεν ισχυρίζομαι πως δεν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα κι αυτό ήδη αρχίζει να φαίνεται στον κορβανά του καθενός μας. Πολλές επιχειρήσεις δυσκολεύονται να επιβιώσουν, μισθωτοί αρχίζουν να νιώθουν τη ‘κατρακύλα’ του μισθού τους και να μη δύνανται να ικανοποιήσουν τα βασικά της καθημερινότητας και τα έξοδα των σπουδών των παιδιών τους, οι πάσης φύσεως εργαζόμενοι να μην μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο και να ανταπεξέλθουν στην αποπληρωμή του δανείου τους, συνταξιούχοι να μην έχουν να φάνε μιας κι όλα τα καταναλωτικά αγαθά έχουν πάρει την ‘ανιούσα’.
Όμως η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να γίνει μόνο με τη γενναία προσπάθεια κάποιων μετρημένων στο χέρι ‘γενναίων’ θα τολμούσα να πω πολιτικών προσώπων απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους, γιατί πιστεύω πως ο μηδενισμός είναι η χειρότερη μεθοδολογία και πρακτική μα κι ο πιο επικίνδυνος τρόπος να προσπαθούμε να λύσουμε τα όποια προβλήματά μας. Χρειαζόμαστε σίγουρα βαθιές τομές και ανατροπές, που φυσικά δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να τις επωμισθούν αυτοί που πληρώνουν μια ζωή , τα εύκολα ‘θύματα’ ας μου επιτραπεί η λέξη! Δικαιοσύνη ζητά ο λαός κι αυτό πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου.
Γιατί ως εδώ έχουμε φτάσει σίγουρα απ’ την υπαιτιότητα των όσων μας έχουν κυβερνήσει κατά καιρούς, κι αναφέρομαι κυρίως στα δυο μεγάλα κόμματα , μα και στα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης – ιδίως τα αριστερά , που έχουν συνηθίσει να βγάζουν την ‘ουρά’ τους απ’ έξω. Γιατί δεν μπορεί μια ζωή να κακομαθαίνεις το λαό λέγοντας ότι είσαι πάντα μαζί του, δίνοντάς τον μόνο δικαιώματα
Όπως ένα παιδί μέσα σ’ ένα σπίτι πρέπει να μεγαλώνει γνωρίζοντας ποιες είναι οι υποχρεώσεις μα και τα δικαιώματά του έτσι κι ο ελληνικός λαός οφείλει να μάθει επιτέλους ότι έχει και κάποιες ευθύνες απέναντι στην κοινωνία που ζει , ακόμη και με κάποιες στερήσεις. Γι αυτόν το λόγο ισχυρίζομαι ότι οι ευθύνες αγγίζουν κι εμάς τον απλό λαό για την κακή διαχείριση, που κάνουμε καθημερινά στη ζωή μας. Κι αυτό ερμηνεύεται ως κατασπατάληση των πόρων μας σε είδη ευτελούς ανάγκης, σε ικανοποίηση ψεύτικων και ανύπαρκτων αναγκών κ.ά. Με λίγα λόγια στην απώλεια του μέτρου.
Το μεγάλο μας πρόβλημα όμως δεν είναι η οικονομική κρίση, μιας και πάρα πολλές φορές στο παρελθόν το ελληνικό κράτος κλήθηκε και μάλιστα στα 100 τελευταία χρόνια να ‘βγάλει’ το φίδι απ’ την τρύπα και πάντα με διάφορους τρόπους έβγαινε απ’ την όποια δύσκολη κατάσταση. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι περάσαμε και από πτώχευση και από υποτιμήσεις του νομίσματός μας αλλά και από μεγαλύτερες μειώσεις μισθών της τάξεως του 15% το 1987. Πιστεύω μου είναι ότι με αρκετές θυσίες , δυστυχώς των γνωστών αγνώστων φορολογουμένων , πάλι θα ορθοποδήσουμε κάποια στιγμή. Το θέμα είναι να βγει κάτι καλό απ’ αυτό μιας και κάναμε ήδη το παγκόσμιο να ασχολείται με το «Ελλάντα». Ας ευχηθούμε να αναγεννηθούμε απ’ τις στάχτες μας πριν είναι αργά.
Το πραγματικό όμως πρόβλημά μας και εδώ θα πρέπει να σταθούμε είναι η ηθικοπνευματική κρίση , που περνά ο ελληνισμός κι εδώ ίσως - απ’ ότι έχει δείξει η ιστορία - δεν θα είναι καθόλου εύκολο να βρεθεί η απαραίτητη ‘συνταγή’ να επανέλθουμε. Να επιστρέψουμε στις αξίες που χάνουμε τόσο εύκολα καθημερινά. Κι αυτό είναι ευθύνη του καθενός μας. Δεν πρέπει να κρίνουμε μια ζωή τους άλλους αλλά να κάνουμε και την αυτοκριτική μας , γιατί ο ηθικός ξεπεσμός και η πνευματική ‘σαπίλα’ δεν έχουν προηγούμενο.
Γονείς δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους ή τουλάχιστον μ’ αυτά που θα ’πρεπε να ασχολούνται, η χρήση της τεχνολογίας (κινητά και διαδίκτυο) γίνεται κατά το χειρότερο τρόπο, διαφθορά και έγκλημα κυριαρχούν στα καθημερινά δελτία ειδήσεων τόσο που έχει επέλθει ανοσία στο άκουσμά τους, οι διαπροσωπικές σχέσεις καλύπτονται από καχυποψία και υστεροβουλία, η ασφάλεια των πολιτών έχει πάει στο βρόντο, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα δεν υπάρχει παρά μόνο στα λεξικά, η πίστη στο Θεό, τις αξίες και τα ιδανικά θεωρούνται πλέον ντεμοντέ και αντικείμενο χλευασμού.
Σήμερα ο νεοέλληνας κι όχι μόνο ασχολείται με τις υλικές και μόνο ανάγκες του και όχι με τις ψυχοπνευματικές. Σκέφτεται για παράδειγμα πως θα πάρει τρία ζευγάρια παπούτσια διάφορων χρωμάτων , που θα ταιριάζουν με την αγορά των ανάλογων αγοραζόμενων ενδυμάτων και αξεσουάρ. Πού θα πάει διακοπές με το ανάλογο διακοποδάνειο κι ας τσουρουφλίζεται , να παίξει ή να επενδύσει στην καλύτερη περίπτωση στο χρηματιστήριο κι ας μην έχει να φάει. Να θεοποιεί τη σύγχρονη φράση που τείνει να γίνει παροιμιώδης: «ο Έλληνας και τίποτε να μην έχει τα φαγάδικα και οι καφετέριες θα είναι καθημερινά γεμάτα.» Η Ελλάδα δηλαδή ποτέ δεν πεθαίνει. Ναι η Ελλάδα, οι Έλληνες όμως;
Οφείλουμε κατά τη γνώμη μου να ξαναβρούμε το χαμένο μας μέτρο κι αυτό είναι ευθύνη του καθενός από εμάς και μην ψάχνουμε πάντα να βρίσκουμε τις ευθύνες αλλού. Δικά μας είναι τα παιδιά , δικιά μας είναι η ζωή. Ας σώσουμε την αξιοπρέπειά μας , ας σώσουμε την πλούσια πνευματική μας κληρονομιά, ας σώσουμε επιτέλους την ψυχή μας. Μόνο εμείς μπορούμε να το κάνουμε αυτό με τη δύναμη βέβαια του Θεού. Άλλωστε το χρωστάμε σ' αυτήν τη χώρα, σ' αυτόν το λαό. Οι μέρες που διανύουμε είναι η καλύτερη αφορμή για να το πετύχουμε. Ας σταυρώσουμε τα πάθη μας και να προσευχηθούμε για ανάταση της ψυχής και του πνεύματος. Καλό φωτισμό λοιπόν και καλή Ανάσταση σε όλους!