ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Με αφορμή το πρόσφατο αιματηρό κι ανατριχιαστικό γεγονός, στον κόμβο του Βελεστίνου, όπου ένα αυτοκίνητο τύπου VAN-που μετέφερε λαθρομετανάστες-προσέκρουσε σε παρκαρισμένο λεωφορείο της Γραμμής Θεσσαλονίκης –Κρήτης (Ρεθύμνου), όπου θα έπαιρνε επιβάτες, και με συνέπεια έναν νεκρό και 9 τραυματίες, έχω να επισημάνω τα εξής:
Κατά πρώτον υπήρξα αυτόπτης μάρτυς του σοκαριστικού αυτού θεάματος μιας κι εγώ ανάμεσα σε πολλούς άλλους ξεπροβόδισα την κόρη μου στο συγκεκριμένο κόμβο , όπου θα έπαιρνε το λεωφορείο της γραμμής Θεσσαλονίκη-Ηράκλειο για να πάει στην πόλη, όπου φοιτά , στη σχολή της. Μετά το συγκεκριμένο συμβάν απελπισμένος ο οδηγός του δικού μας λεωφορείου- και δικαιολογημένα ο άνθρωπος- μας είπε ότι δεν θα ξανασταματήσει πάνω στον κόμβο, για τι υπάρχει πάντα κίνδυνος να συμβεί κάτι.
Στο παρελθόν πήγαινα την κόρη μου στον κόμβο του Αλμυρού, όπου κι εκεί η Τροχαία μας απαγόρευσε-και δικαιολογημένα- να περιμένουμε ξανά το λεωφορείο της γραμμής, γιατί στο παρελθόν είχαν ξανασυμβεί ατυχήματα.
Και διερωτώμαι, εκφράζοντας και την αγωνία πολλών συντοπιτών μου, που τα παιδιά τους φοιτούν στη λεβεντογέννα Κρήτη:
-Θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση;
-Πού θα πηγαίνουν τα παιδιά μας να περιμένουν το λεωφορείο της συγκεκριμένης γραμμής για να φθάσουν στον προορισμό τους ασφαλή;
-Θα συνεννοηθούν επιτέλους οι αρχές της Μαγνησίας με την Τροχαία και το εν λόγω ΚΤΕΛ, να βρουν κάποια λύση πριν δούμε πάλι νεκρά παιδιά να ξεψυχούν στην άσφαλτο;

Προσωπική μου άποψη -και την καταθέτω στο παρόν- είναι:

1. Να βρεθεί ένας ασφαλής χώρος , όπου τα παιδιά του Βόλου και της υπόλοιπης Μαγνησίας να μην πηγαίνουν στη θεσσαλονίκη ή στην καλύτερη περίπτωση στη Λάρισα για να πάνε στο λιμάνι του Πειραιά, όπου θα ταξιδέψουν για τα νησιά. Μεγάλη ταλαιπωρία και πολλά χρήματα, τώρα μάλιστα που η οικονομική κατάσταση όλων μας είναι πολύ δύσκολη. Δεν θα είναι και τόσο μεγάλη η καθυστέρηση αν το λεωφορείο περάσει μέσα από το Βελεστίνο ή και από το Βόλο ακόμη , προκειμένου να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα. Η καλύτερη βέβαια των περιπτώσεων θα ήταν να ξεκινάει επιτέλους έστω και 3 φορές την εβδομάδα λεωφορείο από το Βόλο.
2. Απ’ το αεροδρόμιο της Αγχιάλου εξυπηρετούνται επιβάτες με πτήσεις προς Γερμανία σε 1-2 ώρες και δεν μπορούμε να πάμε στα νησιά μας έστω και κάποιες μέρες της εβδομάδας; Είναι δυνατόν να κάνουμε μια ολόκληρη μέρα να πάμε στην Κρήτη και σε μια ώρα μόνο στο εξωτερικό; Ας τα δουν οι υπεύθυνοι όλα αυτά, Νομάρχης, Περιφερειάρχης, και αρμόδιοι των ΚΤΕΛ και των πτήσεων από το αεροδρόμιο της Αγχιάλου. Ας μπει σύντομα στην ατζέντα του καθενός και ειδικά αυτών που θα αναλάβουν την εξουσία των Καλλικράτειων δήμων. Υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μου από τη Θεσσαλία , που πηγαίνουν στην Κρήτη και σε άλλα νησιά, όπως φοιτητές , εκπαιδευτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και άλλοι εργαζόμενοι που υποφέρουν πραγματικά απ’ αυτήν την κατάσταση.
Δεν μπορεί να αποκλείεται συγκοινωνιακά ο πέμπτος μεγαλύτερος Καλλικράτειος δήμος, ο Βόλος, σύμφωνα με τα στοιχεία του κράτους.
Ας το δουν λοιπόν οι υπεύθυνοι πριν είναι πολύ αργά και χάσουμε κι άλλες ψυχές στο δρόμο άδικα και οδηγήσουμε στις φυλακές κι άλλους οδηγούς- ανθρώπους του σκληρού μεροκάματου-που θέλουν απλά και μόνο να μας εξυπηρετήσουν. Ας φτιάξουμε μιαν ανθρώπινη κοινωνία του 21ου αιώνα επιτέλους, αρχίζοντας από την απλή και καθημερινή εξυπηρέτηση των πολιτών, που τόσο έχουμε ανάγκη!!

Μπορούμε…Θέλουμε;

Στις 22 Σεπτεμβρίου, παγκόσμια ημέρα χωρίς αυτοκίνητο, οι μαθητές και οι μαθήτριες των 1^ου, 2^ου, 4^ου και 6^ου Δημοτικών Σχολείων Ν. Ιωνίας μαζί με τους δασκάλους τους προέβησαν σε εκδηλώσεις με απώτερο σκοπό αφ’ ενός μεν να νιώσουν και να συνειδητοποιήσουν οι ίδιοι την αναγκαιότητα της χρήσης εναλλακτικών μέσων μεταφοράς και μετακίνησης , αφ’ ετέρου δε να αφυπνίσουν τους οδηγούς των αυτοκινήτων, να τους ενημερώσουν για ν’ αλλάξουν τρόπο ζωής και να τους γνωστοποιήσουν για τα πολλά καλά αυτής της σκέψης και άποψης.

Συγκεκριμένα με έντονο ενθουσιασμό χωρίστηκαν σε ομάδες ποδηλατών και πεζοπόρων, φόρεσαν τα μπλουζάκια που τους πρόσφερε ο Δήμος Ν. Ιωνίας και με τη συνοδεία και εποπτεία των δασκάλων τους ξεχύθηκαν στους δρόμους. Περνώντας μέσα από πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής συναντήθηκαν στο χώρο του πάρκινγκ του Κλειστού Γυμναστηρίου της πόλης της Ν. Ιωνίας. Από κει και με τη συμβολή της Τροχαίας διέσχισαν την οδό Μελίνας Μερκούρη με προορισμό το χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Ν. Ιωνίας, που βρίσκεται στο Πολιτιστικό –ψυχαγωγικό άλσος Ανδρέας Βαλαχής.

Η διαδρομή υπήρξε καθαρά συμβολική και τα παιδιά μοίρασαν σε οδηγούς χαρτιά με τις προτάσεις τους και τους λόγους αυτής της εκδήλωσης, πέταξαν φέιγ βολάν, μέτρησαν με ντεσιμπελόμετρο την ηχορύπανση της περιοχής που δυστυχώς προερχόταν κατά κύριο λόγο απ’ τα αυτοκίνητα, φώναζαν συνθήματα , όπως «βγες απ’ το αυτοκίνητο, μπες στη ζωή».

Σ’ ένα λοφώδες άπλωμα-ξάγναντο του άλσους και δίπλα στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο, τα παιδιά καθισμένα στο γρασίδι άκουσαν τον υπεύθυνο της Περιβαλλοντικής Εκπ/σης της Α΄/θμιας Εκπ/σης, τον Πρόεδρο της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης «Ιωνία»…., τη Σχολική Σύμβουλο των συγκεκριμένων σχολείων, τον Προϊστάμενο του 2^ου Γραφείου Α/θμιας Εκπ/σης και τους δασκάλους τους, που επικρότησαν τη δράση τους αυτή, τους συμβούλεψαν και τους προέτρεψαν να είναι πάντα συμμέτοχοι στη βελτίωση της καθημερινότητάς τους , για να έχουν οι ίδιοι ένα καλύτερο μέλλον, όπως τους αξίζει.

Έπειτα ‘όργωσαν’ με τα ποδήλατά τους τα δρομάκια του τεράστιου άλσους – πνεύμονα της πόλης τους, χάρηκαν, εκτονώθηκαν, ξέφυγαν για λίγο απ’ τις σχολικές τους υποχρεώσεις, διασκέδασαν με την ψυχή τους.

Ταυτόχρονα έδωσαν μηνύματα αισιόδοξα που απορρέουν απ’ τη σωστή κι όχι αλόγιστη χρήση των αυτοκινήτων, όπως:

-σωματική και ψυχική υγεία

-εξοικονόμηση χρημάτων

-καθαρό περιβάλλον

-επαφή με τη φύση

Και προτάσεις για ένα ανθρώπινο ‘πρόσωπο’ στην πόλη, όπως:

-σεβασμό στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού, με το να μην παρκάρουν τα αυτοκίνητα μπροστά στις μπάρες των πεζοδρομίων

-κατανόηση και σεβασμό στο συμπολίτη, που θέλει να ζήσει μακριά απ’ την ηχορύπανση της πόλης

-διευκόλυνση της κυκλοφορίας των πεζών και των ποδηλατών κ.ά ……

Μέχρι που ήρθε η ώρα της επιστροφής στα σχολεία τους ‘κουβαλώντας’ στις ‘αποσκευές’ της λιλιπούτειας ψυχής τους πρωτόγνωρες εμπειρίες και περηφάνια για τη δράση και προσφορά τους αυτή.

Οι δραστηριότητες βέβαια θα συνεχιστούν και στα σχολεία τους με συζητήσεις και αναφορές στην εμπειρία τους αυτή, με εργασίες , χειροτεχνίες και άλλες εκδηλώσεις, που θα πραγματοποιήσουν από κοινού με τους δασκάλους τους με γνώμονα πάντα το πραγματικό συμφέρον των ιδίων και των συμπολιτών τους.

Α'ΦΗΣΣΙΚΑ' ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Ένας απ' τους πιο όμορφους προορισμούς για μπάνιο , καλό φαγητό, καφέ και ξεκούραση τώρα το καλοκαίρι στα νερά του Παγασητικού είναι αναμφισβήτητα η περιοχή της Αφήσσου.

Με το που εισέρχεσαι στο συμπαθέστατο χωριό, ένα όμορφο και γραφικό λιμάνι σε υποδέχεται γνωστοποιώντας σου ότι κατά πάσα πιθανότητα απ' εδώ ξεκίνησε ο ήρωας Ιάσονας με τη μυθική Αργώ για να φέρει απ΄τη μακρινή Κολχίδα χρυσό και πλούτη στη Θεσσαλία , που τα χρόνια εκείνα λιμοκτονούσε.

Έτσι και γω αυτό το καλοκαίρι εδώ διάλεξα να κάνω τις διακοπές μου το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να ζήσω ξένοιαστες κατά το δυνατόν στιγμές κάτω απ' το χρυσό ηλιοβασίλεμα του τόπου και να δροσιστώ στα καταγάλανα και πεντακάθαρα νερά του κόλπου της Αγια-Θυμιάς. Μια όχι και τόσο κολακευτική για το 'συνάφι' μας εικόνα, όμως, επισκίασε την φυσική ομορφάδα του τόπου, όταν κατηφορίζοντας πεζός τα δρομάκια προς την ακτή και μάλιστα απ' το εκκλησάκι του Αϊ- Λια προς τον Αμποβό αντίκρισα δυο ξένους να μαζεύουν χαρτιά, πλαστικά και πάσης φύσεως σκουπίδια απ΄τα πλαϊνά του δρόμου και μάλιστα απέναντι από κατοικημένα σπίτια. Η ντροπή μου ήταν πολύ μεγάλη και αμέσως κι εγώ -μπας και σώσω το ελληνικό φιλότιμο -προέβην σε ανάλογες κινήσεις. Ένιωσα πολύ άσχημα με το να βλέπω ξένους ανθρώπους να φροντίζουν τον τόπο μου, ενώ οι συμπατριώτες μου περνώντας απ' τον ίδιο δρόμο εκείνη τη στιγμή να πετούν απ' το παράθυρο του αυτοκινήτου τους αποτσίγαρα και πλαστικά μπουκάλια νερού.

Με σύντομη συζήτηση που είχα μαζί τους, μου είπαν ότι εδώ και καιρό κάνουν κάθε χρόνο το ίδιο μιας κι αυτοί παραθερίζουν εκεί κοντά και δεν αντέχουν το τόσο όμορφο τοπίο να 'κηλιδώνεται' βάναυσα. Μου τόνισαν επίσης ότι ήταν απ΄την Αυστρία κι εκεί οι παραβάτες του όποιου νόμου τιμωρούνται αυστηρά κι ίσως κάποια στιγμή θα πρέπει να γίνει κι αυτό στην Ελλάδα.

Μήπως θα έπρεπε ο δήμαρχος της περιοχής να φροντίσει να τοποθετηθούν κάποια καλάθια ή κάδοι, για να μπορούν οι διερχόμενοι να ρίχνουν τα σκουπίδια και ταυτόχρονα να αποκτήσουμε επιτέλους συνείδηση ότι με το να ρυπαίνουμε τον τόπο μας κάνουμε κακό στην υγεία μας, αλλά και στην 'εικόνα' μας προς τα έξω και τον τουρισμό μας; Μήπως επιτέλους πρέπει να εφαρμόζονται με αυστηρότητα οι νόμοι στη χώρα μας;

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΛΟΞΟΠΕΤΑΛΙΕΣ;;

Ξεκίνησα κι εγώ μιαν ωραίαν πρωίαν, από το σπίτι μου στη Ν. Ιωνία, να διεκπεραιώσω τις οικογενειακές υποχρεώσεις με το ποδήλατό μου στην καρδιά της αγοράς του πανέμορφου Βόλου.Είπα, λοιπόν, να διασχίσω τους ποδηλατόδρομους της πόλης του μυθικού Ιάσονα, εφόσον πρώτα περάσω από τους δρόμους της Ν. Ιωνίας μιας και δεν υπάρχουν ακόμη στο εν λόγω αστικό συγκρότημα ποδηλατόδρομοι. Ο σκοπός μου ήταν να αποφύγω αφενός μεν το κυκλοφοριακό κομφούζιο στο μέτρο του δυνατού, αφετέρου δε την όποια πιθανότητα κάποιου ατυχήματος μιας κι οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια του αστικού ιστού είναι επιεικώς απαράδεκτα.

Τι άλλο καλύτερο -ειδικά τώρα το καλοκαίρι- απ' το να παίρνεις το ποδηλατάκι σου και να βολτάρεις ερχόμενος ενίοτε σ' επαφή με τη φύση , κάνοντας τη γυμναστική σου, συμβάλλοντας στο καθαρότερο περιβάλλον του τόπου που ζεις κι αναπνέεις και γιατί όχι εξοικονομώντας και κανένα ευρουδάκι σε καιρούς χαλεπούς , όπως τους τωρινούς.

Βγαίνοντας απ' τα όρια της Ν. Ιωνίας ακολούθησα τη διαδρομή απ΄την οδό Παγασών μέχρι την αρχή της Ερμού. Μια διαδρομή μετ' εμποδίων μιας κι αναγκαζόμουν, κάνοντας το σχετικό ζιγκ-ζαγκ, να μπαίνω μια στο ποδηλατόδρομο, μια στον αυτοκινητόδρομο και μια καβάλα στον πεζόδρομο. Οι στενοί ποδηλατόδρομοι, φτιαγμένοι με ελληνική πατέντα, ήταν κατειλημμένοι από παρκαρισμένα αυτοκίνητα και κάδους σκουπιδιών, όπως μαρτυρούν και οι φωτογραφίες.

Την επόμενη μέρα είπα να αλλάξω διαδρομή κι ακολούθησα τον ποδηλατόδρομο της οδού Φερρών, πλάι στα Village Cinemas, για να βγω στα Παλιά του Βόλου και να ακολουθήσω την παραλιακή. Όμως κι εδώ δυστυχώς μία από τα ίδια. Μάλιστα στον ποδηλατόδρομο αυτόν υπήρχαν και βουλωμένα φρεάτια από διάφορα σκουπίδια και φύλλα που είχαν πέσει, πολλές λακούβες που σε τράνταζαν στην κυριολεξία κι αν ήσουν τυχερός και δεν συναντιόσουν με άλλο ποδηλάτη απ' την αντίθετη κατεύθνση ή κάποιον πεζό, τότε μπορεί να συνέχιζες την πορεία σου χωρίς να κατέβεις απ' το ποδήλατο. Στη δε παραλιακή, που η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη, πρέπει να είσαι πολύ ήρεμος για να πείσεις χωρίς μαλώματα τους εκάστοτε πεζούς ότι πρέπει να κάνουν πιο πέρα για να περάσεις. Μιλάμε για κυκλοφοριακή αγωγή στο μεγαλείο της!



Το αποτέλεσμα; Πήρα το αυτοκινητάκι μου ξανά για να ξαναμολύνω την πόλη μου μιας κι έτσι νιώθω σίγουρα πιο ασφαλής τελικά και ψυχικά υγιής.
Ξυπνήστε επιτέλους ηγέτες αυτού του τόπου. Αν δεν μπορείτε να λύσετε τα απλά και καθημερινά προβλήματα αυτού του τόπου, γνωρίζετε που πρέπει να πάτε, στην καλύτερη περίπτωση στο σπίτι σας. Αυτή η πανέμορφη πόλη με τη σπουδαία μυθική και ιστορική διαδρομή, η βασίλισσα του Παγασητικού, η αυλή του Πηλίου ασφυκτιά με τα κατορθώματά σας. Δεν χρειάζεται να πάτε στην Ευρώπη αλλά κάντε μια βόλτα σε άλλες πόλεις της Θεσσαλίας για να δείτε πώς φτιάχνιονται οι ποδηλατόδρομοι και πώς συντηρούνται. Δεν σας ψηφίζουμε για να μας ταλαιπωρείτε αλλά για να μας υπηρετείτε!

ΓΕΥΣΕΙΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ...

στο μουσείο κρασιού του Κουτσογιαννόπουλου στο Βόθωνα









μια εικόνα χίλιες λέξεις...

το πέρασμα των συμπαθητικών τετράποδων..

Στο Ημεροβίγλι σε συνάντησα ένα δείλι...

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΚΥΡΙΩΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΟΥ!!

Από υλικό σιζάλ, που ενθουσίασε τα παιδιά

παρόλο που ήταν δύσκολο να κοπεί με το ψαλίδι

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

Ήρθα ως ταξιδευτής
στους κόλπους σου καλή μου,
να ζήσω όμορφες στιγμές,
ΙΘΑΚΗ λατρευτή μου.

Στο σμίξιμο του πράσινου με το γαλάζιο
γνώρισα κι οσμίστηκα τ’ άρωμά σου.
Πανέμορφη συ κόρη του μεγάλου Ποιητή,
χιλιοτραγουδισμένη, μούσα Ομηρική, έφθασα σιμά σου.

Η τέλεια και θεϊκή σου αρμονία
της φύσης η ανείπωτη ευδαιμονία
απελευθέρωσε τα ψυχικά μου βάθη,
μου απολύτρωσε τα όποια πάθη.

Η ιστορική μες στους αιώνες διαδρομή
κι η μυθική σου εμμονή
έφτασε στα πέρατα του κόσμου
κι έγινε η ποίηση του ΝΟΣΤΟΥ.

Η σύντομή μου παραμονή
στο φανταστικό και μαγικό Βαθύ
υπήρξε πόλος έλξης αγαπητή.
Ω! εσύ, του Δυσσέα γλυκιά εμμονή !!

Αρύβαλλοι, κάνθαροι και σκύφοι ,
πυξίδες, ειδώλια σαν άλλοι μύθοι
σου ενέδωσαν μυστήρια πνοή
κι απέπνευσαν μιαν άλλη εποχή.

Πριγκίπισσα του Ιονίου
κι αρχόντισσα των Επτανήσων,
σταυρόλεξο άλυτου μυστηρίου,
υπέρτερη των άλλων νήσων.

Αλλά να που ήρθε κι η στιγμή
να φύγω από κοντά σου,
μα αυτά που είχα ονειρευτεί
τα είδα στην αγκαλιά σου.

Ως άλλος πολυμήχανος
πρέπει να βρω τον τρόπο
πώς να μη φανώ αμήχανος
ν’ αφήσω αυτόν τον τόπο.

Μεγάλη μας παρηγοριά
Ιθάκη, νησί του Οδυσσέα
είσαι η κληρονομιά
σε όλα τα παιδιά τα νέα.

Πως δεν είναι ο σκοπός
να φτάσουμε στο τέρμα.
Η διαδρομή ειν’ ο προορισμός,
η πείρα , η γνώση ειν’ το θέμα.

Μ’ αυτές τις σκέψεις σ’ αποχαιρετώ
και γι’ αυτό κρατώ στυλό
φωτογραφίες βγάζω ένα σωρό
και σ’ απαθανατίζω με φακό.

Όχι Ιθάκη ταπεινή
δεν σε βρήκα φτωχική.
Χωρίς εσένα όμορφο στολίδι
άραγε θα'χα μαγικό ταξίδι;

Απ’ τη σειρήνα σου δε μέθυσα
ερμητικά τ'αφτιά μου έκλεισα.
Έχε λοιπόν γεια αγαπημένη,
Ιθάκη δοξασμένη, ευλογημένη.

Από το σύντομο ταξίδι μου στην Ιθάκη!! Παραθέτω και μερικές φωτογραφίες από την Ιερά Μονή Δαμάστας , τη Ναύπακτο και τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας, όπου περιηγηθήκαμε με τη σύζυγό μου το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος!!

ΜΙΚΡΟΙ ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ...

Η οικολογική ευαισθησία , η δίψα για γνώση και η επάρκεια σε πολιτιστικά δρώμενα ώθησε την περιβαλλοντική και πολιτιστική ομάδα του 2ου δημοτικού σχολείου Ν। Ιωνίας (Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεις) να οργανώσουν τριήμερη περιβαλλοντική-πολιτιστική εξόρμηση στη Δυτική Ελλάδα και στη Δυτική Πελοπόννησο.
Οι πολλαπλές εμπειρίες απ’ αυτού του είδους τις εκδρομές έκαναν πιο εύκολο το υπεύθυνο έργο των δασκάλων των παραπάνω τάξεων , προκειμένου να ωφεληθούν οι μαθητές τους και να γνωρίσουν από κοντά τα όσα διδάσκονται στην τάξη και να ανεξαρτητοποιηθούν, να σταθούν στα πόδια τους μακριά από τις καθημερινές εξαρτήσεις και φροντίδες των γονιών τους.
Συγκεκριμένα ξεκινήσαμε πολύ πρωί από το Βόλο και μετά από μια ημίωρη στάση κοντά στην πόλη της Λαμίας , όπου ξεκουραστήκαμε, φτάσαμε στο λιμανάκι του Αγίου Νικολάου κοντά στην !Από κει πήραμε το καράβι των 12μ.μ. και περάσαμε απέναντι στο Αίγιο. Πήγαμε στα Καλάβρυτα, όπου και καθίσαμε και φάγαμε σ’ ένα υπέροχο εστιατόριο , που ‘έδενε’ εξαίσια με το φυσικό περιβάλλον , με άριστη θέα!!
Κατόπιν είδαμε το σημείο με το μεγάλο σταυρό , στο λόφο του Καπή, όπου οι Γερμανοί στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο είχαν σκοτώσει πολλούς συμπατριώτες μας. Επισκεφθήκαμε το Μέγα Σπήλαιον και την Ιερά Μονή της Μεγάλης Λαύρας, τόπους ιστορικούς μέσα στους αιώνες.
Αφού νιώσαμε ότι για πρώτη μέρα είδαμε αρκετά και άρχισε να μας βγαίνει η κούραση , αποφασίσαμε να πάμε στο ΚΠΕ Κρεστένων, όπου και πήραμε το βραδινό μας και μετά ξεκουραστήκαμε, αφού τα παιδιά τακτοποιήθηκαν στα δωμάτια της Μαθητικής Εστίας, έκαναν ένα ντους και χαλάρωσαν.
Τη δεύτερη μέρα κι αφού πήραμε το πρωινό μας ξεκινήσαμε για την Αρχαία Ολυμπία, τον ιστορικό αυτό και ένδοξο χώρο, με τη μεγάλη ιστορία, που έχει τιμηθεί απ’ όλο τον κόσμο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.
Εκεί επισκεφθήκαμε τον αρχαιολογικό χώρο, είδαμε την παλαίστρα , τους θησαυρούς, τους ναούς με τους δωρικούς, ιωνικούς και κορινθιακούς κίονες, το γυμναστήριο, το εντυπωσιακό στάδιο। Δεν αντέξαμε στην πρόκληση του ιερού αυτού και ιστορικού σημείου και δάσκαλοι και μαθητές δοκίμασαν τις δυνάμεις τους σε αγώνα δρόμου μέσα από φωνές και φωτογραφίσεις των περιηγητών και των πολλών τουριστών, που είχαν φτάσει από μακρινά σημεία για να θαυμάσουν την ένδοξη αρχαία πόλη και να μάθουν γι’ αυτή.
Ακολούθως επισκεφθήκαμε με την ανάλογη προσοχή και ησυχία το αρχαιολογικό μουσείο , όπου άλλοι θυμηθήκαμε κι άλλοι πρωτοσυναντήσαμε τον περίφημο Ερμή του Πραξιτέλους, τις χαρακτηριστικές σφίγγες, αετώματα με παραστάσεις απ’ τη μυθολογία, θεϊκές μορφές, ελληνορωμαϊκά αγάλματα, τη Νίκη του Παιονίου, τον ναό όπου φυλασσόταν το χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού Δία και άλλα πολλά αγάλματα - μαρτυρίες σημαντικών περιόδων της πλούσιας ιστορίας μας.
Αφού ξεκουραστήκαμε κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα για παγωτό και αναψυκτικό επιστρέψαμε στη μαθητική εστία όπου φάγαμε για μεσημεριανό και ξεκουραστήκαμε. Νωρίς το απόγευμα επισκεφθήκαμε τη λίμνη Καϊάφα, όπου με ανάμικτα συναισθήματα -λόγω της τελευταίας μεγάλης και καταστροφικής πυρκαγιάς -παρατηρήσαμε το όλο τοπίο κυριαρχώντας σε όλους η χαρμολύπη για την όλη εικόνα. Χαρά για την όμορφη θέα και το συνδυασμό γαλάζιου και πράσινου αλλά και λύπη απ’ τη φρικιαστική θέα των καμένων δέντρων που έστεκαν όρθια και μας κοιτούσαν απορημένα. Στη συνέχεια πήγαμε στο ωραίο χωριό Ζαχάρω, όπου τα παιδιά έπαιξαν και χάρηκαν στον ωραίο πεζόδρομο με την πλατεία. Στο γυρισμό και μετά το βραδινό φαγητό ακολούθησε γλέντι με τραγούδι και χορό από τους δασκάλους και τους μαθητές μέχρι αργά. Το κέφι είχε την τιμητική του.
Την επόμενη μέρα πήραμε το πρωινό μας κι αφού μαζέψαμε τα πράγματά μας και χαιρετήσαμε τους φιλόξενους οικοδεσπότες του κέντρου πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Σταματήσαμε στην Πάτρα, όπου επισκεφθήκαμε τη μεγάλη εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, μιλήσαμε για τη ζωή του και θαυμάσαμε το ωραίο τέμπλο και τον εξαίσιο διάκοσμο του ναού.
Ακολούθως περάσαμε από τη γέφυρα του Ρίο-Αντίρριο, το μεγάλο θαύμα του αιώνα, που απαθανατίστηκε από μαθητές και δασκάλους και φτάσαμε αισίως στο Μεσολόγγι, όπου επισκεφθήκαμε τον κήπο των Ηρώων και ζήσαμε στιγμές λαμπρές κι ένδοξες απ’ την αναφορά στους αγωνιστές και τα γεγονότα , που έλαβαν μέρος το ’21. Στη συνέχεια πήγαμε για φαγητό στην Τουρλίδα κι απολαύσαμε τις ομορφιές της περιοχής.
Φεύγοντας κάναμε δυο στάσεις μία στο χάνι της Γραβιάς , όπου αντικρίσαμε το χώρο που έγινε η γνωστή μάχη και τον αδριάντα του Οδυσσέα Ανδρούτσου και άλλη μία για ξεκούραση και κολατσιό κοντά στη Λαμία.
Φτάνοντας στο Βόλο κουβαλήσαμε στις αποσκευές μας γνώσεις, εντυπώσεις και εμπειρίες , που με το καλύτερο μάθημα μέσα στην τάξη δεν θα τις ‘παίρναμε’ ποτέ. Αξίζει εδώ να συγχαρούμε τους γονείς που εμπιστεύθηκαν στους δασκάλους των παιδιών τους αυτήν την υπεύθυνη δραστηριότητα, γνωρίζοντας το ποιόν της εκπαίδευσης που προέρχεται απ’ τους συγκεκριμένους εκπαιδευτικούς και την ωφέλεια που θα έχει για τα παιδιά τους η όλη αυτή προσπάθεια.