
Κι όμως ανοίγει ...καθαρίζει ο ουρανός
πετά τα γκρίζα πέπλα της απέραντης ουρανοκατήφειας,
σκιρτάνε τα πολύμορφα πτηνά και τιτιβίζουν...σήμα ζωής.
Ναι φεύγει η θολούρα ... γαληνεύει ο μπλε ουρανός ,
αυτός της Ελλάδας
και ξεπροβάλλει ο ήλιος ο δικός μας,
που θέλει το δικό του μήνυμα να δώσει...
Σκιρτά η πλάση όλη ,
πηγάζουν πανταχόθεν μηνύματα χαράς κι ελπίδας,
ανάταση ψυχής ω τι μεγαλείο!!!
Θαυμάζω τη χώρα μου λατρεύω αυτή τη χώρα...
παίρνω κουράγιο και συνεχίζω,
είμαι υποχρεωμένος να συνεχίσω για μένα ,
τα παιδιά μου, για τα παιδιά όλου του κόσμου...
δόξα τω θεώ είμαι εδώ!!!
Έχω τα όπλα μου, το νεογέννητο Χριστό
και τη δύναμη που μου έδωσε να ελπίζω!
Είτε όνειρο είτε πραγματικότητα ...
θέλω να ζήσω αυτό που αισθάνομαι,
γιατί υπάρχω κι είναι όμορφη η ζωή,
διότι θέλω να αγαπώ και να με αγαπούν!!!