Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

ΔΡΟΣΕΡΟ ΤΟΥ ΘΕΡΟΥΣ ΠΡΩΙΝΟ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ





 











Σε δροσερό απάγγειο επίνω τον καφέ μου,
με την αργόσυρτη αντάμα , βροχή του θέρους πρίμα.
‘χορταστικές’ νοτισμένου εδάφους οσμές,
τ’ Αλωνάρη κι Αι-Λιάτη συγχρωτίζονται πολλές.

Του μυρμηγκιού τη ρότα νεροσυρμή αλλάζει,
ανήμπορο, σαν ναυαγός, βοήθεια ζητάει.
κλαδάκι του βασιλικού βυθίζω μέσα στο νερό,
στο τσαφ…λυτρώνω  υποψήφιο ναυαγό.

Του δήμου ο ακάματος εργάτης με πυγμή,
πευκοβελόνες κι απαστριές  τις κάνει όλες πέρα.
στου λαμπυρίζοντος υγρού εδάφους  στη βροχή ,
φαίνονται τώρα όλα καθαρά , ωραία μέρα!


Μπουμπουνητά, βροντές και αστραπές,
προμήνυμα δίνουν βουερό.
πως ο Αλωνιστής με τις χαρές,
τρύγο θα κάνει μ’  άφθονο νερό.

Δεκαοχτούρες στα κλαδιά,
ξάφνιασμα νιώθουν και χαρά.
μπόλικο έχουν ‘θείο δώρο’,
ανέλπιστο κι ελπιδοφόρο.

‘Φωτογραφίζω’ τις στιγμές,
που ο Κύρης μου ’δωσε αδρές.
σκηνές δε χάνω ούτε λεπτό,
το σκηνικό  ’ναι μαγικό!!

 










Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά,
σε πράο  προσφύγων μαχαλά.
κάλεσμα ακούω απ’ το «σαλέ»,
τέλεψε η ώρα του καφέ…




Δεν υπάρχουν σχόλια: