Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009
ΤΟ ΚΕΡΑΥΝΙΟ ΘΕΡΙΟ

που ’μαθε να σκοτώνει.
Μ’ άγιο σκοπό μας είχε ’ρθει,
τώρα το μετανιώνει.
Παίρνει ζωές , σβήνει πνοές,
βρίσκεται ανάμεσά μας.
Μα στην αρχή με τις καλές
προθέσεις ήρθε στα σπιτικά μας.
Το φως να φέρει , τη χαρά,
τη γεύση και τη ζεστασιά.
Μα του ανθρώπου η επιβουλή
του ’μαθε την καταστροφή.
Κύματα ηλεκτρομαγνητικά
αυξάνονται ολοένα
κι έχουμε θύματα παιδιά
σα σένα σαν κι εμένα.
Με τα κεραύνια πυρά,
τις πύρινες τις ‘γλώσσες’
καίει κυρίως τα παιδιά
κι αφήνει πόνο στην καρδιά.

απάνθρωπα σβήνει την ηρεμία
τσουρουφλίζει τα παιδικά μυαλά
προκαλώντας καρκίνο, λευχαιμία.
Το σήμα του ο κεραυνός
και τ’ όπλο το δικό του,
σκοτώνει ο ‘δράκος’ ο κακός
χάνει το δίκιό του.
Το Δία δεν τον ρώτησε,
να πάρει μία γνώμη,
τον κεραυνό του τον πετά
άκριτα , χωρίς συγνώμη.

κι επιτροπές των πολιτών
πορεία κάνουν αγωνιστική
να διώξουν το χείριστο των εχθρών.
Άκαρπες οι προσπάθειες
των πολιτών όμως βαίνουν
κι οι αφέντες του μισητού θεριού
μας λεν’ πως όλα αυτά βολεύουν.
Δεν έχουν μάθει ασφαλώς,
δεν έχουν νιώσει στο πετσί τους
πόσο βαρύ κι ασήκωτο
είν’ να χάνουν το παιδί τους.
Το συμφέρον των πολλών
σκιάζεται απ’ τους λίγους
κι η υγεία των μικρών παιδιών
βάλλεται με κλοφέν και μύδρους.
Παράκληση σε σας κάνουμε
εις τους ταγούς της πόλης
το άβουλο θεριό να πάρουμε
κι όλοι να ανασάνουμε
Ένα είναι το μήνυμα,
που πρέπει όλοι να λάβουμε
πως της υγειάς το τίμημα
δεν κάνει να κοντράρουμε.

και των ανθρώπων όλων
στην άμοιρη ΕΛΛΑΔΑ
προϋποθέσεις , συμφέροντα
σκέψεων κακών και λογισμών
να ρίπτονται στον ΚΑΙΑΔΑ.
ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

2.Οι τοπικοί υποψήφιοι «άρχοντες» της Νέας Ιωνίας καθώς και του Νομού ευρύτερα (Δήμαρχοι , Νομάρχης , Βουλευτές) να μας ενημερώσουν μέσα από τον τύπο και τις κατά τόπους συγκεντρώσεις τους και να τοποθετηθούν υπεύθυνα πλέον για τα σχέδιά τους πάνω σ ‘ αυτό το θέμα και όχι με τυμπανοκρουσίες του τύπου θα απομακρύνουμε τον υποσταθμό ή θα υπογειώσουμε τα καλώδια της ΔΕΗ χάριν προεκλογικής σκοπιμότητας , όπως αποδείχθηκε ότι έκαναν την προηγούμενη προεκλογική περίοδο πολλοί υποψήφιοι. Όσοι έρθουν στην περιοχή μας να μιλήσουν θα πρέπει να έχουν στο πρόγραμμά τους απαραιτήτως θέσεις και προτάσεις με επιχειρήματα για το πρόβλημα αυτό που απ’ ότι φαίνεται εξελίσσεται σε βραδυφλεγή βόμβα στην περιοχή μας. Οι πολίτες της περιοχής έχουν κουραστεί πλέον και είναι σε ετοιμότητα….
Ας φροντίσουν λοιπόν όλοι οι υπεύθυνοι να ενημερώσουν τους κατοίκους της περιοχής και να τολμήσουν για το καλό του τόπου , γιατί η υγεία των πολιτών είναι πάνω απ’ όλα και δεν την διαπραγματευόμαστε με κανέναν.
Παρακάτω παραθέτουμε ενδεικτικά στοιχεία για την επικινδυνότητα του υποσταθμού καθώς και τις υποσχέσεις και την αδράνεια των υπευθύνων της ΔΕΗ και άλλων υπεύθυνων φορέων να προνοήσουν για τη λύση του προβλήματος:
Δευτέρα 4-11-2002 (Τοπικό ρεπορτάζ εφημερίδας): Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις οι οποίες -και αγνοούμε το λόγο- δεν υπάρχουν σήμερα στις υπηρεσίες της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης (Δηλώσεις Στεργιανού, ο οποίος υπογράφει έγγραφο με αριθμό πρωτ. 3066/25-6-2002).
Μάρτιος 2002 (Δήλωση Χριστοδουλάκη προς κ. Σταμέλο) : Η ΔΕΗ έχει 27.400 υποσταθμούς , που έχουν να συντηρηθούν εδώ και αρκετά χρόνια.
Σε άρθρο τοπικής εφημερίδας : «το Σχέδιο Ευρωπαϊκού Κανονισμού προβλέπει τιμή για το ηλεκτρικό πεδίο 5KV/m». Πόσα KV έχει ο υπάρχων υποσταθμός; Και επί πλέον γιατί δεν υπάρχει φύλακας;
25-5-2000 :Ο επίκουρος καθηγητής Ηλεκτρονικής Φυσικής του Παν/μίου Αθηνών αναφέρει σε βιβλίο του πως τα παιδιά που κατοικούν σε απόσταση από 0-150 μ. από γραμμές υψηλής τάσης έχουν πενταπλάσιο κίνδυνο (Savitz 1988) για ανάπτυξη καρκίνου συγκριτικά με παιδιά άλλων περιοχών.
Δεσμεύσεις όλων των υποψηφίων δημάρχων καθώς και όλων των υποψηφίων νομαρχών και βουλευτών της προηγούμενης τετραετίας για άμεση λύση του προβλήματος ,δεν έχουν υλοποιηθεί ακόμη.
Σύμφωνα με συμπεράσματα του Συλλόγου Γονέων με Νεοπλασματική ασθένεια «ΦΛΟΓΑ» η ευρύτερη περιοχή Αλιβερίου αριθμεί 20 κρούσματα παιδικής νεοπλασίας ενώ η υπόλοιπη περιοχή της Ν.Ιωνίας μόλις 3.
Δεν είναι δυνατόν στον 21ο αιώνα ανάμεσα σε εκατοντάδες σπίτια και σχολεία να υπάρχει ένας τέτοιος υποσταθμός, που με την συνεχιζόμενη αναβάθμισή του μόνο ένας μη λογικός θα ένιωθε ασφαλής και δεν θα ανησυχούσε σύμφωνα πάντα και με τα γνωστά αυξημένα ποσοστά παιδικής λευχαιμίας τα μεγαλύτερα στο Νομό.
Δεν είναι δυνατόν στον 21ο αιώνα πυλώνες της ΔΕΗ να βρίσκονται μέσα σε αυλές των σπιτιών ,να υπάρχουν σχολεία (3 σε αριθμό) και πάρκα ολόγυρα, που παίζουν τα παιδιά και κάνουν τη βόλτα τους οι ηλικιωμένοι, νιόπαντρα ζευγάρια να σκέφτονται να χτίσουν τα σπίτια τους στην περιοχή και άλλα να ανησυχούν να φέρουν στον κόσμο τα παιδιά τους .
Μάλιστα απ’ ότι γνωρίζω ήταν να ιδρυθεί κι ένας επιπλέον παιδικός σταθμός σε οικόπεδο της περιοχής και το προηγούμενο δημοτικό Συμβούλιο πήρε θέση και απέρριψε την πρόταση, γιατί υπάρχει ο υποσταθμός εκεί. Τι Θα γίνει όμως με τα άλλα σχολεία , που φιλοξενούν εκατοντάδες παιδιά;
Και ρωτώ μετά απ’ όλα αυτά είμαστε υπερβολικοί που αγωνιούμε , αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε να ζήσουμε σε ένα υγιές περιβάλλον και μεις και τα παιδιά μας και να μη θεωρούμαστε πολίτες β΄Κατηγορίας;
2. Άμεση μέτρηση της εκπεμπόμενης ενέργειας σ’ όλα τα σπίτια, που βρίσκονται περιμετρικά στον υποσταθμό και ενημέρωση των πολιτών για τα όρια ασφαλείας , που θα πρέπει να τηρηθούν. Η μέτρηση να γίνει από διεπιστημονικό υπεύθυνο προσωπικό σε συνεργασία με τα αρμόδια πανεπιστήμια ,τους κρατικούς και παγκόσμιους φορείς και τη ΔΕΗ.
3. Άμεση διαδικασία απομάκρυνσης του υποσταθμού από τους υπευθύνους της ΔΕΗ σε συνεννόηση με τους Δημάρχους της περιοχής μας , το Νομάρχη και τους βουλευτές του Νομού για τη διευκόλυνση εύρεσης οικοπέδου έξω από τα όρια της πόλης.
4. Άμεση διαδικασία σωστής (σωστό βάθος και καλή μόνωση) υπογείωσης των γραμμών , ώστε να μην περνά ούτε μια γραμμή έξω απ’ τα μπαλκόνια μας και τις αυλές των σπιτιών μας.
Σε μια εποχή , που η παγκόσμια οργάνωση υγείας διπλασιάζει τις αποστάσεις ασφαλείας, που πρέπει να έχουν οι πυλώνες από τις κατοικημένες περιοχές , η ΔΕΗ του 21ου αιώνα επιχειρεί να διπλασιάσει την ισχύ των γραμμών της που περνούν από πυλώνες εγκατεστημένους σε αυλές των σπιτιών.
Είναι χρέος όλων μας
να στεκόμαστε δίπλα
στα προβλήματα των συνανθρώπων μας ,
γιατί αλλιώς θα είμαστε
υπόλογοι στις επερχόμενες γενιές.
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ!!!

«ΠΙΣΤΕΥΩ ΕΙΣ ΕΝΑ ΘΕΟ!! Σε ποιο θεό; Σ’ αυτόν που μ’ έταξαν μόλις γεννήθηκα; Σ’ αυτόν που με επέβαλαν από το δημοτικό μέχρι το Λύκειο; Σ’ αυτόν που ανακάλυψα μέσα μου; Σ’ αυτόν που διάβασα απ’ τα γραπτά κείμενα; Σε ποιον Θεό τέλος πάντων να πιστέψω; Μήπως στον έναν , αυτόν της πραγματικής Αλήθειας; Μήπως στον έναν , το Θεό της Ανθρωπιάς; Μήπως στο Θεό της δικαιοσύνης , της κοινωνικής ,της πολιτικής, της νομικής, της ανθρώπινης; Και ποιο Θεό να απορρίψω; Μήπως το Θεό που ‘υμνούν’ όσοι κάνουν περιουσίες στην πλάτη μου; Μήπως το Θεό που τιμωρεί; Το Θεό που μόνο μου ζητάει χωρίς να μου δίνει; Το Θεό που ανέχεται τους πολέμους , τη δυστυχία την πείνα στο όνομά του; Με μπέρδεψαν.
Και τώρα , μετά από χρόνια και αγώνες για την ανεξιθρησκία, τώρα που επιτέλους το σύνταγμα μου επιτρέπει να συνυπάρχω με το φίλο μου τον Αχμέτ του διπλανού θρανίου, τώρα εγώ, πρέπει να αιτιολογήσω γιατί δε θέλω να με καθοδηγούν χωρίς τη θέλησή μου. Πρέπει να λογοδοτήσω γιατί θέλω να μάθω την αλήθεια του Θεού χωρίς να με νοιάζει το όνομα αυτού του Θεού. Λες κι η αλήθεια έχει πολλά ονόματα. Εγώ ξέρω ότι η αλήθεια είναι μία. Ξέρω να προσπερνάω όσες θρησκείες υποβιβάζουν τον άνθρωπο. Ξέρω να κλείνω τα μάτια μου στις θρησκείες που θεωρούν τη γυναίκα μίασμα, τον άντρα αφέντη, γιατί νιώθω πως όλα είναι πλάσματα της φύσης και έχουν δικαιώματα στη ζωή. Μακριά από μένα οι θρησκείες που πρεσβεύουν τον προσηλυτισμό με κάθε μέσο, βίαιο, κατήχησης, προπαγάνδας. Πρέπει όμως να μάθω. Πρέπει να με διδάξουν. Ελεύθερα και χωρίς παρωπίδες. Χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς. Να με διδάξουν όλες της γης τις θρησκευτικές αντιλήψεις. Για να επιλέξω και να είναι δική μου η επιλογή. Δική μου είναι η ευθύνη για τη ζωή μου.
Αφήστε τα παιδιά να έλθουν προς εμέ! Σαφής η ρήση. Ας τη δούμε στις προεκτάσεις της. Οι θρησκείες τίποτε δεν έχουν να φοβηθούν αν είναι γνήσιες και αληθινές . Σύγχρονες και λυτρωτικές . Και τότε κανένας μαθητής δε θα τις αρνηθεί. Κάθε άλλη ενέργεια θα είναι καταναγκασμός και σαν τέτοιον θα τον αποβάλουν μόλις απελευθερωθούν από τις άμεσες και έμμεσες απαγορεύσεις».
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009
Με ρωτάς , όταν με κοιτάς
μ’ εκείνην την αστραπόμορφη και ‘καρφωτή’ ματιά.
Κι εγώ ξερά σε απαντώ …ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ!
Πού ’σαι εσύ…πού ’σαι εσύ;
Επιμένεις άλλοτε γελώντας κι άλλοτε απορώντας,
μα η δική μου απάντηση κοφτή , ξερή ,
κοινότυπη…ΕΔΩ!
Πού ’σαι εσύ…πού ’σαι εσύ;
Αρχίζεις να κουράζεις εμένα και τους γύρω μου.
Γι’ αυτό κι αντιδρώ σπασμωδικά και μ’ αγανάκτηση…
Θυμώνω ..σου φωνάζω: «Εδώ ’μαι δε με βλέπεις;;»
Σταματάς πια να με ρωτάς ,
παρά μόνο τώρα με κοιτάς .
Το βλέμμα σου ένα μείγμα ‘γρίφου’ και φοβίας.
Τάχιστα μεταβάλλεται το κοίταγμά σου.
Τώρα με θωρείς όλως διαφορετικά .
μ’ εκείνη τη ζεστή και στοργική ματιά,
που πάντα με συνόδευε και μου θέρμαινε την καρδιά.
Δυσκολεύομαι αλήθεια να εντοπίσω τι συμβαίνει ,
να 'ανιχνεύσω' τα συναισθήματά σου.
Μα όχι λάθος!!! Το δείχνεις καθαρά!!!
Μου λες ξάστερα ότι μ' αγαπάς ,
όπως πάντα το 'δειχνες
Με βοήθησες να σταθώ γερά στα πόδια μου
κι εγώ τώρα... σου φωνάζω και σε μαλώνω!!!
ανηφορικό, γεμάτο ‘Συμπληγάδες’ δρόμο,
για να φτάσεις ‘λαβωμένος’ στην προσωπική σου «ΙΘΑΚΗ».
Αλήθεια πόσο λίγος νιώθω , που δεν μπόρεσα να καταλάβω
την προσβολή σου απ’ τη «νόσο των γερόντων»!
Ότι τώρα εσύ έχεις την ανάγκη μου και ζητάς την ΑΓΑΠΗ μου!!